«Η ζωή μας πάσχει από δηθενιά»

Την Κυριακή ήταν στην Αμοργό, όπου τα τελευταία χρόνια ζει τους χειμώνες της, χθες στην Πάρο, σήμερα το βράδυ στην Τεχνόπολη. Αν παρακολουθεί κανείς τη Ματούλα Ζαμάνη, μπορεί να υποψιαστεί ότι αυτός ο ρυθμός των μετακινήσεων δεν είναι και ο πιο εξωφρενικός. Αλλωστε έχει σκληραγωγηθεί για χρόνια στις περιοδείες του Θανάση Παπακωνσταντίνου. Από εκεί την έμαθε το μουσικόφιλο κοινό και την ακολουθεί φανατικά και πιστά.

Στη διάρκεια της συζήτησης, μας εξήγησε το γιατί και το πώς αναπτύσσεται η σχέση της με τους φαν, αλλά αρχίσαμε από το πρακτικό θέμα: κάθε βράδυ λάιβ σε άλλο νησί, σε άλλη πόλη. «Κάθε χρόνο παίζω μόνο Μάρτη Αθήνα και Θεσσαλονίκη και το καλοκαίρι κάνω συναυλίες. Μας καλούν σε πολλά μέρη, αλλά δεν γίνεται να πάμε σε όλα. Φροντίζω, στο μεγαλύτερο μέρος του τουρ, να υπάρχει κενό για να ξεκουραστούμε και να καταλάβουμε πού ακριβώς πάμε να παίξουμε. Προτιμώ να εμφανίζομαι σε ανοιχτούς χώρους. Μπορεί να έχει υγρασία και να ξεκουρδίζεται η κιθάρα, αλλά παίζουμε κάτω από τα αστέρια, το φεγγάρι. Οι άνθρωποι είναι πιο ανοιχτοί, πιο ελεύθεροι και ο ήχος ταξιδεύει αλλιώς, πάει στη φύση».

ΜΟΔΕΣ ΚΑΙ ΤΑΣΕΙΣ. Σε αυτό το σημείο μπαίνει η παράμετρος της ραγδαίας αύξησης του κοινού που την ακολουθεί. Στην ερώτηση αν είναι όλοι μουσικόφιλοι ή απλώς ακολουθούν τη μόδα των ήχων και των τάσεων απαντά: «Ισχύει αυτό, αλλά ευελπιστώ να μην είμαι μόδα. Αυτός που έρχεται να ακούσει τι έχει φτιάξει μια ομάδα που δουλεύει δέκα χρόνια, να το κάνει επειδή παρακολουθεί και ενδιαφέρεται».

Τελικά όμως αυτά τα δέκα χρόνια που παίζει και τα δικά της κομμάτια δεν της έχουν αφαιρέσει τη συστολή που νιώθει ακόμη όταν βρίσκεται στη σκηνή. «Από δεκαεπτά χρονών παίζω σε μαγαζιά ρεμπέτικα, λαϊκά και δημοτικά. Αλλά ακόμη και τώρα όταν παίζω τα δικά μου τραγούδια ντρέπομαι. Οπως και όταν πάω να πω κάτι που νιώθω δικό μου εγώ. Θυμάμαι όταν εμφανιζόμουν με τον Θανάση (σ.σ.: Παπακωνσταντίνου), όταν τραγουδούσα τον “Τειρεσία”, έτρεμε το αριστερό μου πόδι». Την ίδια στιγμή που περιγράφει το φυσικό της κράτημα, παραδέχεται ότι δεν αισθάνεται καμία ευθύνη παρά μόνο «επιθυμώ να είμαι αγνή και τρυφερή απέναντι στη δημιουργία του άλλου. Οπως περιποιούμαστε τους εραστές και τους φίλους, έτσι θέλω να περιποιηθώ και ένα τραγούδι, να το πω όπως το νιώθω, χωρίς να το προσβάλω».

ΕΤΕΡΟΚΛΗΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ. Αυτόν τον σεβασμό η Ματούλα Ζαμάνη επιδεικνύει και όταν συμπεριλαμβάνει στα προγράμματά της κομμάτια ετερόκλητα. Αυτή την εποχή και παράλληλα με την περιοδεία της ετοιμάζει τον επόμενο δίσκο της που θα είναι στα βλάχικα – διάλεκτο που γνωρίζει λόγω καταγωγής – με μετάφραση. Στο set list της υπάρχει «Το τι και ε» του Οδυσσέα Ελύτη, το οποίο μελοποίησε, αλλά και η επιτυχία της Δέσποινας Βανδή «Να τη χαίρεσαι». Επιπλέον, εκθειάζει την Πάολα. «Δεν επιδιώκω να φτιάχνω προγράμματα όπου θα υπάρχουν τραγούδια μόνο και μόνο για να προκαλέσω. Επίσης η Πάολα είναι φίλη μου που την αγαπώ. Μου αρέσει η φωνή της και η ειλικρίνειά της και κάποια τραγούδια της – όχι όλα – από πολλά άλλα, υποτίθεται, ποιοτικά. Οταν τραγούδησα Βανδή, δεν επιδίωκα να προκαλέσω και να πουν “η Ματούλα Ζαμάνη τραγουδάει σκυλάδικο”. Ηθελα να πω “χαλαρώστε λίγο, είναι περισσότερα αυτά που μας ενώνουν από αυτά που μας χωρίζουν”. Ενα τραγούδι με ένα λαούτο ή ένα βιολί ή ένα κλαρίνο θα γίνει αλλιώς. Εφαγα τρελό βρισίδι, αλλά δεν με ένοιαζε γιατί δεν πήγα να κάνω καμιά μαγκιά. Είχα χωρίσει τότε και ήθελα να το πω τόσο απλά».

Το ελληνικό τραγούδι πάσχει από δηθενιά; «Η ζωή η ίδια πάσχει από δηθενιά, δεν θα πάσχει το ελληνικό τραγούδι; Δεν λέμε τι νιώθουμε και μετά οι συμπεριφορές είναι η μια πιο αλλόκοτη από την άλλη».

INFO{CR}Απόψε στις 21.00 στην Τεχνόπολη, Πειραιώς 100 και Περσεφόνης 1, Γκάζι, τηλ. 210-3461.589