Αγκάθι για τον Τραμπ
Παγκόσμια πρωταθλήτρια, δραστήρια ακτιβίστρια, ορκισμένη εχθρός του αμερικανού προέδρου, η αρχηγός της Εθνικής ΗΠΑ τα έχει όλα
Soccer Football - Women's World Cup Final - United States v Netherlands - Groupama Stadium, Lyon, France - July 7, 2019 Megan Rapinoe of the U.S. celebrates with the trophy after winning the Women's World Cup REUTERS/Denis Balibouse (File: 2019-07-07T174138Z_1078488804_RC180BE88BC0_RTRMADP_5_SOCCER-WORLDCUP-USA-NLD.JPG )
Αν το όγδοο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Γυναικών που ολοκληρώθηκε την Κυριακή στη Γαλλία θα έπρεπε να έχει ονοματεπώνυμο, αυτό δεν θα μπορούσε να ήταν άλλο από το «Μέγκαν Ραπίνο». Ηγέτιδα της αμερικανικής ομάδας που κατέκτησε το τρόπαιο για δεύτερη συνεχόμενη διοργάνωση, νικήτρια του Χρυσού Παπουτσιού και της Χρυσής Μπάλας. Πάνω απ’ όλα όμως ακτιβίστρια και ορκισμένη εχθρός του προέδρου της χώρας της, Ντόναλντ Τραμπ.
Ενας θηλυκός Κόλιν Κάπερνικ που δεν μασά τα λόγια της και δεν διστάζει να δηλώσει πως δεν πρόκειται να πατήσει «στον γαμημένο Λευκό Οίκο». «Μέγκαν, πρώτα πρέπει να νικήσεις και μετά να μιλήσεις. Τελείωσε τη δουλειά!» την είχε προκαλέσει ο Τραμπ, ίσως γιατί ήλπιζε – ευχόταν πως κάποια από τις επτά ευρωπαϊκές ομάδες των προημιτελικών θα αποδεικνυόταν ανυπέρβλητο εμπόδιο στα σχέδια της Ραπίνο. Η αμερικανίδα αθλήτρια έχει εξελιχθεί σε ένα απρόσμενο αγκάθι στα πλευρά του Τραμπ που τον ματώνει κάθε φορά που προσπαθεί να το αφαιρέσει από πάνω του.
Στα 34 χρόνια της αποτελεί σύμβολο που ξεπερνά τα όρια του αθλητισμού. «Είμαι μια διαμαρτυρόμενη περιπατήτρια», περιέγραψε η ίδια τον εαυτό της σε συνέντευξή της πριν από το Μουντιάλ. Αυτός είναι ο λόγος που δεν τραγουδά τον αμερικανικό εθνικό ύμνο και δεν τοποθετεί το δεξί της χέρι στο μέρος της καρδιάς. «Δεν νομίζω πως θα τον ξανατραγουδήσω ποτέ».
Το 2016 ως ποδοσφαιρίστρια της Seattle Reign αποφάσισε να συμπαρασταθεί στον αθλητή του αμερικάνικου φούτμπολ Κόλιν Κάπερνικ ο οποίος διαμαρτυρόταν για τις διακρίσεις και την αστυνομική βία εις βάρος των μαύρων. Κάθε φορά που παιάνιζε ο αμερικανικός ύμνος η Ραπίνο μιμούνταν τον Κάπερνικ και γονάτιζε. Η ομοσπονδία αναγκάστηκε να κάνει πιο αυστηρούς τους κανονισμούς απαιτώντας σεβασμό στον εθνικό ύμνο.
«Υποθέτω πως επειδή είμαι γυναίκα και ομοφυλόφιλη νιώθω μεγαλύτερη συμπάθεια για ανθρώπους που δεν βρίσκονται σε κυριαρχική θέση. Μου φαίνεται προφανές. Οταν κάποιος πνίγεται θα τον βοηθήσεις ή θα μείνεις στην ακτή;».
Σημαία
Το 2012 η Ραπίνο δήλωσε δημόσια την ομοφυλοφιλία της και έκτοτε αποτελεί μία από τις σημαίες της κοινότητας LBGTQI στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η σύντροφός της είναι επίσης διάσημη αθλήτρια, η μπασκετμπολίστρια Σου Μπερντ η οποία αγωνίζεται στη Seattle Storm του WNBA. Οι κοινές τους εμφανίσεις είναι πολύ συχνές και βέβαια όχι τυχαία.
Ο μεγαλύτερος εχθρός της Ραπίνο είναι και ο ισχυρότερος άνθρωπος της χώρας της, ο Ντόναλντ Τραμπ. Τον έχει αποκαλέσει μεταξύ πολλών άλλων «σεξιστή», «μισογύνη», «μικροσκοπικό», «στενόμυαλο», «ρατσιστή» και «κακό άνθρωπο». Ο ηγέτης των Aμερικανών θεωρεί ανεπίτρεπτη τη συμπεριφορά της αθλήτριας απέναντι στον εθνικό ύμνο. Ωστόσο έριξε νερό στη φωτιά λέγοντας πως ο Λευκός Οίκος θα είναι ανοιχτός για την ομάδα είτε χάσει είτε νικήσει. Μετά τη νίκη επί της Ολλανδίας στον τελικό της Κυριακής, ο Τραμπ καθυστέρησε δύο ώρες για να συγχαρεί την ομάδα όταν η Πρώτη Κυρία, Μελάνια Τραμπ αντέδρασε σχεδόν άμεσα.
Η Ραπίνο μαζί με άλλες πρώην και νυν συναθλήτριές της έχει κηρύξει τον πόλεμο στην ομοσπονδία της χώρας της κατηγορώντας την για διακρίσεις. Η ανδρική ομάδα αμείβεται με περισσότερα χρήματα, προπονείται σε καλύτερα προπονητικά κέντρα και έχει καλύτερη αντιμετώπιση στα ταξίδια της. Το επιχείρημά τους είναι πως σε σχέση με τους άνδρες έχουν περισσότερες νίκες, φέρνουν περισσότερα έσοδα και σημειώνουν μεγαλύτερες τηλεθεάσεις. Παρ’ όλα αυτά οι άνδρες συνεχίζουν να εισπράττουν 16.000 ευρώ για κάθε νίκη τους και οι γυναίκες μόλις 3.000.
Η σταυροφορία της Ραπίνο για ισότητα στις αμοιβές έχει κινητοποιήσει τους φίλους τους αθλήματος. Η σκηνή στον τελικό με την Ολλανδία είναι χαρακτηριστική. Eνα γήπεδο φώναζε ρυθμικά «Ιση αμοιβή» παρουσία του προέδρου της FIFA Τζιάνι Ινφαντίνο, ο οποίος προικίζει τις ανδρικές ομάδες με 400 εκατ. δολάρια σε κάθε διοργάνωση Μουντιάλ και τις γυναικείες με μόλις 30 εκατ. δολάρια. Η υπόσχεσή του πως θα διπλασιάσει το ποσό στην επόμενη διοργάνωση ενέτεινε τις διαμαρτυρίες.














