Προδότης {LF}ή επαγγελματίας;

Η φυγή του Ραζβάν Λουτσέσκου ή σωστότερα, ο τρόπος με τον οποίο αποχώρησε ο ρουμάνος προπονητής, σήκωσε μπόλικη σκόνη στον οργανισμό του ΠΑΟΚ. Πολλοί μίλησαν για «προδοσία», κυρίως επειδή αυτό συνέβη λίγα 24ωρα πριν από την έναρξη της προετοιμασίας. Υπήρξαν, ωστόσο, ορισμένοι που έγνεψαν συγκαταβατικά και σχολίασαν πως ζούμε σε εποχή άκρατου επαγγελματισμού και άρα τέτοια φαινόμενα δεν είναι σπάνια.

Χρειάζεται, λοιπόν, να δούμε όλες τις παραμέτρους μιας καίουσας υπόθεσης, πολύ απλά για να βγάλουμε σωστά συμπεράσματα. Εχοντας απαλλαγεί διά παντός από το μικρόβιο του φανατισμού.

Ο Λουτσέσκου έκανε χρήση της ρήτρας που μπήκε με τη σύμφωνη γνώμη του ΠΑΟΚ εδώ και χρόνια. Η Αλ Χιλάλ από τη Σαουδική Αραβία έδωσε δύο εκατ. ευρώ, ο κόουτς με τα γαλόνια του πρωταθλητή δεν ήθελε να αρνηθεί και ίσως να σκεφτόταν τη ρήση πως «το δύσκολο δεν είναι να πας ψηλά, αλλά να διατηρηθείς εκεί». Κάπως έτσι την έκανε με ελαφριά πηδηματάκια και αβγατίζει, πλέον, τον τραπεζικό του λογαριασμό. Η συντριπτική πλειοψηφία αναφώνησε «ένοχος ο Λουτσέσκου και αντιεπαγγελματίας».

Λίγες ημέρες αργότερα, ο ΠΑΟΚ απάντησε. Πώς; Περίπου με το ίδιο νόμισμα! Συμφώνησε με τον πορτογάλο προπονητή Αμπελ Φερέιρα που ήταν δεσμευμένος με την Μπράγκα. Κοινώς, είχε συμβόλαιο. Η ρήτρα έσπασε, κοντά δύο εκατ. ευρώ σύμφωνα με το ρεπορτάζ πήγαν στην Ιβηρική Χερσόνησο και η έλευση του Φερέιρα ήταν θέμα χρόνου. Βέβαια, εδώ ο νιόφερτος κόουτς αντιμετωπίστηκε με ενθουσιασμό του στυλ «του αρέσουν οι προκλήσεις» ή με το επίσης πιασάρικο «θέλησε να υπηρετήσει ένα φιλόδοξο πρότζεκτ». Δηλαδή, ο Φερέιρα δεν δεσμευόταν με συμβόλαιο; Δεν προτίμησε να φύγει γιατί γοητεύτηκε από ένα διαφορετικό πλάνο και ένιωσε έτοιμος να ανοίξει τα (προπονητικά) φτερά του και να πετάξει εκεί που υπάρχει θέα των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ; Δεν ήταν προδοτική προς την Μπράγκα η κίνησή του;

Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι οι δύο περιπτώσεις έχουν αρκετά κοινά. Ανάλογα με το πώς τις βλέπει κάποιος, εξαρτάται σε ποια πλευρά βρίσκεται. Καλό όμως είναι να μην παρασύρεται ο οποιοσδήποτε και να μπορεί να φιλτράρει όλες τις κινήσεις και τις ενέργειες των πάντων. Αλλωστε, για να το πούμε ψυχρά, η αγορά έχει τους δικούς της νόμους και κανόνες. Ο δε ΠΑΟΚ, αυτά θα έπρεπε να τα παίζει στα δάχτυλα. Στην Τούμπα, ας μην το λησμονεί ουδείς, δεν ήταν που το ’87 πούλησαν έναντι 100 εκατ. δραχμών (80 και 20 αντιστοίχως) τον Λίμπρεχτς και τον Μπανιώτη στον Ολυμπιακό; Μέσα στο καταχείμωνο και τον Κοσκωτά; Τότε, οι ρήτρες και τα συναφή ήταν άγνωστες λέξεις. Αλλά η αγοραπωλησία επετεύχθη. Οπως ακριβώς έγινε και τώρα σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις με πρωταγωνίστρια μία ομάδα: τον ΠΑΟΚ!