Σαν να {LF}μην πέρασε μια μέρα

Η αναβίωση του έπους της Πορτογαλίας, 15 χρόνια μετά, που έκανε τη Ριζούπολη να θυμίζει… Λισαβόνα ξύπνησε αναμνήσεις σε παίκτες, προπονητές και θεατές, πολλοί εκ των οποίων είχαν ζήσει το όνειρο από κοντά. Η Εθνική του 2004 νίκησε την αντίστοιχη της Πορτογαλίας ξανά, αυτή τη φορά με το σκορ της πρεμιέρας του τότε Euro (2-1) σε μια γιορτή που οργανώθηκε υπό την αιγίδα του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος.

Ολοι ήταν εκεί από νωρίς, ποδοσφαιριστές, τεχνικοί αλλά και φίλαθλοι, με τους περισσότερους να φέρνουν μαζί και τα παιδιά τους, πολλά εκ των οποίων ήταν αγέννητα πριν από 15 χρόνια στο έπος της Πορτογαλίας.

Φροντιστήριο

Για αυτό και οι μπαμπάδες τους είχαν αναλάβει το φροντιστήριο από νωρίς για να εξηγήσουν στους διψασμένους πιτσιρικάδες τους τι είχε γίνει τότε. Το θαύμα της Λισαβόνας, ο θρίαμβος μιας όμορφης παρέας που ήθελε τον Γερμανό της και έφτασε στην κορυφή της Ευρώπης στη μεγαλύτερη έκπληξη όλων των εποχών στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Διότι εδώ δεν κάνουμε λόγο για έναν αγώνα όπως για παράδειγμα τη νίκη των ερασιτεχνών παικτών των ΗΠΑ επί των επαγγελματιών συναδέλφων τους της Αγγλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο το 1950, αλλά για μια σειρά αγώνων που από ένα σημείο και μετά ήταν νοκάουτ κόντρα στις κορυφαίες ομάδες – εκείνης της εποχής – στην Ευρώπη.

Σε κάθε εξέδρα του γηπέδου Γεώργιος Καμάρας της Ριζούπολης υπήρχε και ένα status με έναν από τους ήρωες του 2004, με τη φωτογραφία του και το νούμερο της φανέλας, και οι πιτσιρικάδες στέκοντας δίπλα στον αγαπημένο τους παίκτη και έβγαζαν τις αναμνηστικές φωτογραφίες.

Αγέννητα ήταν όμως και τα περισσότερα παιδιά των παικτών της Εθνικής του 2004, καθώς οι νυν μπαμπάδες τους (στην πλειονότητά τους) δεν είχαν ακόμα οικογένειες.

Η πιο όμορφη στιγμή λοιπόν ήταν λίγο πριν από την παρουσίαση των ομάδων των Legends όταν τα παιδιά των παικτών του Euro 2004 μπήκαν στο γήπεδο της Ριζούπολης κρατώντας στα χέρια τους το ιερό δισκοπότηρο του ελληνικού ποδοσφαίρου, το τρόπαιο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, το οποίο τράβηξε δικαιολογημένα και τα περισσότερα φωτογραφικά φλας πάνω του.

Το κλασικό «Ελλάς ολέ ολέ» δονούσε την ατμόσφαιρα, την ώρα που ο Φάνης Κατεργιαννάκης στον πάγκο ζητούσε από τον Ντέμη Νικολαΐδη να βγάλουν μια selfie με το κινητό του με τον βετεράνο επιθετικό της Εθνικής μας να του απαντάει ότι αυτό το κινητό το έχουν με τον Θοδωρή Ζαγοράκη για να διαχειρίζονται τα μηνύματα που παίρνουν για την Εθνική!

1-0 με Κατσουράνη

Ο Κατσουράνης σκόραρε πρώτος. Προσπάθησε να το κάνει α λα… Χαριστέας, αλλά ο Βίτορ Μπαΐα έδειξε ακόμα και στα 50 του γιατί ήταν ίσως ο κορυφαίος πορτογάλος τερματοφύλακας όλων των εποχών με μια εκπληκτική απόκρουση, αλλά στην επιστροφή της μπάλας που χτύπησε και στο δοκάρι ο Κατσουράνης δεν αστόχησε σε κενή εστία (1-0 στο 17′). Ο Χαριστέας αυτή τη φορά σκόραρε δέκα λεπτά νωρίτερα (47′) από τον τελικό του 2004 εκμεταλλευόμενος την ασταθή απόκρουση του Σάντος σε σουτ – γέμισμα του Τσιάρτα, ο οποίος αργότερα έχασε πέναλτι (νικήθηκε από τον Σάντος στο 54′). Οι Πορτογάλοι μείωσαν με τον Πόστιγκα (52′) αλλά ως εκεί, καθώς η εμπειρία των διεθνών μας ήταν αρκετή για να κρατήσουν μια ακόμα νίκη επί των Πορτογάλων.

Ο Γιώργος Καραγκούνης έτρεξε περισσότερο απ’ όλους ίσως γιατί έπαιξε τον τελικό που… χρωστούσε στην καριέρα του (λόγω καρτών είχε χάσει τον αυθεντικό τελικό και ήταν η μόνη αλλαγή χθες του Οτο Ρεχάγκελ σε σχέση με το αρχικό σχήμα του τελικού του 2004, με τον «Κάρα» να παίζει αντί του Βρύζα από την αρχή) και μάλιστα πήρε το περιβραχιόνιο του αρχηγού αντί του Ζαγοράκη που επίσης δεν άφησε φάση για φάση που να μην τη κυνηγήσει.

Οι διεθνείς μας ήταν πιο φρέσκοι τουλάχιστον στο πρώτο ημίχρονο όπου έπαιζαν αντίπαλοι και οι Πορτογάλοι του 2004 (7 από τους 11 του τελικού του 2004 ξεκίνησαν χθες, ο Καρβάλιο, ο Παουλέτα, ο Μιγκέλ, ο Βαλέντε, ο Μανίς, ο Ντέκο και ο Αντράντε) ενώ μετά ανέβηκαν οι Πορτογάλοι παίζοντας με τις αλλαγές που είναι πολύ πιο νέοι.

Πέντε αλλαγές

Αλλωστε ο Φερνάντο Σάντος είχε αναγκαστεί να κάνει πέντε αλλαγές πριν από το ημίωρο του πρώτου ημιχρόνου (40 λεπτά το καθένα) όταν ο Ρεχάγκελ άλλαξε μόνο τον Νικοπολίδη στο πρώτο μέρος.

Οι παίκτες είχαν τα παιδιά τους κοντά στον πάγκο και είχαν την ευκαιρία για ξεχωριστές φωτογραφίες με τα πιτσιρίκια τους να τους βλέπουν για πρώτη φορά σε επίπεδο Euro 2004 και να το απολαμβάνουν σαν το ζούσαν σε πραγματικό χρόνο. Αξία ανεκτίμητη.

Τα παιδιά ήταν δεκάδες ανάμεσα στους 10.000 θεατές στη Ριζούπολη και αυτό είναι το μεγάλο κέρδος, ενώ Ελληνες και Πορτογάλοι αγκαλιάστηκαν ξαναζώντας με τις αναμνήσεις τους. Οι Ιβηρες έδειξαν και την κουλτούρα τους και τον ποδοσφαιρικό πολιτισμό τους καθώς ήρθε σχεδόν σύσσωμη η ομάδα του 2004 για να παίξει κόντρα στην ομάδα που της είχε στερήσει τον θρίαμβο στο ίδιο της το σπίτι.

Τα έσοδα από το χθεσινό παιχνίδι αλλά και κάποια ακόμα χρήματα από παράλληλες εκδηλώσεις θα διατεθούν για την ενίσχυση της Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας «Μέριμνα».