The Most Valuable Mom

Θρυλείται και πάντως λέγεται μετ’ επιτάσεως πως πίσω από κάθε μεγάλο άνδρα, κρύβεται μια σπουδαία γυναίκα…

Οι Γάλλοι πάλι λένε σε τέτοιες περιπτώσεις «cherchez la femme» και αν αυτή η γυναίκα τυγχάνει να είναι η μάνα, τότε ακόμα καλύτερα!

Στα ενδότερα του Αντετοκουνμπαίικου εδώ και είκοσι έναν μήνες (από τότε που έφυγε από τη ζωή ο μπαμπάς Τσαρλς) η Βέρα είναι δύο σε συσκευασία ενός: είναι και μητέρα και πατέρας, σε έναν διπλό ρόλο τον οποίο αποδέχεται, ου μην και λάνσαρε η ίδια μέσω του λογαριασμού της στο Facebook, όπου συστήνεται Vero-Charles Adetokunbo!

Στην πραγματικότητα αυτόν τον ρόλο τον έπαιζε ακόμη κι όταν ζούσε ο Τσαρλς: η Βέρα δεν ήταν ποτέ μια υποτακτική σύζυγος και μητέρα, αλλά όσοι τη γνωρίζουν από παλιά υποστηρίζουν πως ανέκαθεν ήταν ο άντρας του σπιτιού!

Είτε προσεγγίζει, είτε απέχει πόρρω από τα στερεότυπα της περιβόητης ελληνίδας μάνας, η γυναίκα που γέννησε, ανάστησε και ανέθρεψε πέντε μαντράχαλους αποτελεί κάτι πολύ περισσότερο από τον θεμέλιο λίθο της οικογένειας.

Είναι η Ηγερία των γιων της και η ηρωίδα τους, όπως τη χαρακτήρισε ο Γιάννης τα ξημερώματα της περασμένης Τρίτης στη σκηνή του Barker Hangar της Σάντα Μόνικα.

‘Η – όπως της έγραψε στον τοίχο της στο Facebook μια φίλη της – «εάν ο Γιάννης είναι The Most Valuable Player, εσύ είσαι The Most Valuable Mom»!

Aυτή η πολυτιμότερη μητέρα ανέθρεψε τα παιδιά της μέσα στη φτώχεια, αλλά και στην αξιοπρέπεια: πτωχή πλην τιμία, όπως και ο σύζυγός της που έκανε δουλειές του ποδαριού μπας και εξασφαλίσουν τα προς το ζην, ώστε να θρέψουν κιόλας τόσα στόματα στο σπίτι τους στα Σεπόλια και αργότερα στου Ζωγράφου.

Τώρα βεβαίως στο Μιλγουόκι δεν χρειάζεται να ξενοδουλεύει και να γίνεται χίλια κομμάτια, όπως στο παρελθόν: μένουν πια σε ένα δικό τους μεγάλο σπίτι και δεν μαζεύουν με το σταγονόμετρο τις δραχμές ή τα ευρώ για να πληρώσουν το νοίκι και τα καθημερινά έξοδά τους…

Παρ’ όλα αυτά μια μέρα που έκαναν βόλτα σε μια λαϊκή αγορά της Αθήνας και είδαν στον δρόμο πεταμένο ένα ευρώ, η Βέρα γύρισε και είπε στα σοβαρά στον Γιάννη «σκύψε, πάρ’ το και κάν’ το ό,τι θέλεις. Να θυμάσαι πάντοτε ότι κάποτε κοίταζες κάτω μπας και βρεις κανένα τέτοιο κέρμα για να αγοράσεις μια φρατζόλα ψωμί ή μια σοκολάτα»!

Ο Γιάννης υπάκουσε. Εσκυψε το μάζεψε και κατάλαβε πόσο δίκιο είχε η μητέρα του…

Η Βέρα Αντετοκούνμπο είναι όντως μια ηρωίδα: μια γυναίκα που ξεροστάλιαζε έγκυος και αιμορραγώντας στα παγκάκια έξω από τα νοσοκομεία περιμένοντας καρτερικά να τη δει κάποιος γιατρός. Απογοητευόταν, κάποιες φορές έβαζε τα κλάματα αλλά δεν το έβαζε κάτω και στο τέλος της ημέρας οι στερήσεις, οι κακουχίες και οι ρατσιστικές συμπεριφορές που συνάντησε την ατσάλωσαν.

Αυτό το ατσάλωμα κληροδότησε και στα παιδιά της: τα δίδαξε και τα έμαθε να παλεύουν και να μην το βάζουν κάτω ό,τι κι αν τους τύχαινε. Τα κανάκευε όπως κάθε μάνα, μα συνάμα τα μάλωνε κιόλας όταν δεν πήγαιναν στην προπόνηση, έστω κι αν δεν είχαν λεφτά και έπρεπε να το κόψουν με το πόδι από τα Σεπόλια στου Ζωγράφου και τούμπαλιν!

Μάνα είναι μόνο μία, αυτό να λέγεται…

«Μεγάλωσε υποδειγματικά τα παιδιά της και δεν έδωσε ποτέ δικαίωμα σε κανέναν να πει κακιά κουβέντα» μαρτυράει ένας παλιός γείτονάς τους, που τη χαρακτήρισε «κέρβερο» και της πιστώνει σε μεγάλο βαθμό τις επιτυχίες των παιδιών της, πέρα βεβαίως από το ταλέντο και τη σκληρή δουλειά τους.

Η Βέρα και ο Τσαρλς υπήρξαν τα ιδανικά γονικά πρότυπα για τον Θανάση, τον Γιάννη, τον Κώστα και τον Αλέξανδρο που γεννήθηκαν στην Αθήνα, ενώ ο πρεσβύτερος, ο Φράνσις, έμεινε στη Νιγηρία, μεγάλωσε με τον παππού και τη γιαγιά του και μέχρι πρότινος δεν είχε συναντηθεί ποτέ με τα υπόλοιπα αδέρφια του!

Με τον Γιάννη μάλιστα μίλησε για πρώτη φορά μέσω skype και ανυπομονούσαν να βρεθούν από κοντά…

Ο Φράνσις δεν άκουσε ποτέ τη Βέρα να τον ξυπνάει και να τον ξεπροβοδίζει για να πάει στο σχολείο τραγουδώντας του στα ελληνικά. Αντιθέτως ο Θανάσης και ο Γιάννης έχουν πάντοτε στα αυτιά τους το «κοκοράκι» που τους έλεγε η μητέρα τους κάθε πρωί και έβαλαν τα κλάματα πριν από δυο χρόνια όταν το ξανάκουσαν σε μια εκδήλωση στη σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση.

Οι διοργανωτές είχαν μαγνητοφωνήσει τη μαμά να τραγουδάει «όταν θα πάω κυρά μου στο παζάρι, θα σου αγοράσω ένα κοκοράκι, το κοκοράκι κικιρικικι θα σε ξυπνάει κάθε πρωί» και τα δυο αδέρφια πλάνταξαν στο κλάμα, ενώ και οι γονείς τους που κάθονταν στην πλατεία δεν μπορούσαν να κρύψουν τη συγκίνησή τους.

«Τόσο κλάμα δεν έριξα ούτε όταν αποκλεισθήκαμε στον πρώτο γύρο των πλέι οφς από τους Ράπτορς» είπε ο Γιάννης…

Εάν αυτή η εκδήλωση επαναλαμβανόταν τώρα, θα μπορούσε κάλλιστα να πει πως «τέτοιο κλάμα δεν έριξα ούτε στην απονομή του βραβείου του MVP»!