Αυλαία

Ψηφίστε με να σας σώσω από τους Τούρκους. Κάπως έτσι πρέπει να σκέφτηκε ο Πρωθυπουργός ο οποίος ακύρωσε τουρνέ στο Αιγαίο, για να συγκαλέσει το ΚΥΣΕΑ στην Αθήνα όπου, παρουσία πολλών κομπάρσων, πρωταγωνίστησε στην κωμωδία «Κάτω τα χέρια παλιότουρκοι από τη γαλάζια, την ευρωπαϊκή μας χώρα».

Δεν είναι η πρώτη φορά που συγκεντρώνεται ο θίασος επί σκηνής για ένα έκτακτο «Θέατρο της Δευτέρας». Η ίδια μέθοδος επελέγη το βράδυ της φονικής καταστροφής στο Μάτι. Ο Τσίπρας κάνει μονίμως το ίδιο λάθος. Πιστεύει ότι η φαντασμαγορία της παράστασης μπορεί να λειτουργήσει παρελκυστικά και να μαζέψει, έστω στο παρά πέντε, το χειροκρότημα. Υστερα μαθαίνει ότι η πραγματικότητα δεν είναι θέατρο. Κάποια στιγμή, πολύ σύντομα, θα το πάρει απόφαση.

Ας δούμε την πραγματικότητα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, υπό το φάσμα της έντασης στην Κύπρο. Τα προβλήματα με την Τουρκία δεν είναι τωρινά. Και δεν αντιμετωπίζονται ούτε με αφορισμούς τύπου «η θάλασσα δεν έχει σύνορα» ούτε με ασχεδίαστες συναντήσεις με τον πρόεδρο Ερντογάν, ουσιαστικά επιθέσεις φιλίας στις οποίες κυριαρχούν τα στερεότυπα ενός γενικόλογου προλεταριακού διεθνισμού – εμπλουτισμένου με πράξεις υποταγής, όπως η παράδοση ή η προσπάθεια παράδοσης στον αυταρχικό τούρκο ηγέτη διωγμένων αντικαθεστωτικών ικετών στην Ελλάδα.

Ως προς το θέμα της τουρκικής προκλητικότητας, που έχει κατηγορηματικά καταδικαστεί από τους ευρωπαίους εταίρους, η ελληνική πλευρά οφείλει να λάβει υπόψη τα λάθη της. Η εγκατάλειψη του Ελσίνκι, όπου στηριζόταν η εξωτερική πολιτική Σημίτη, και η απόρριψη του σχεδίου Αναν το 2004 για την Κύπρο, έχουν αποφέρει οδυνηρές συνέπειες. Για το Κυπριακό, η πρόσφατη αποτυχία προσέγγισης των δύο κοινοτήτων στο Κραν Μοντανά, βαθαίνει την αποξένωσή τους – και παρατείνει την εκκρεμότητα της τουρκικής κατοχής σε μια, ουσιαστικά, κυπριακή και ευρωπαϊκή υπόθεση. Τίποτα δεν θα λυθεί όσο διαρκεί αυτή η εκκρεμότητα.

Ο Τσίπρας, όπως και ο πρόεδρος Αναστασιάδης της Κύπρου, ζητούν από τους ευρωπαίους εταίρους να επιβάλουν στην Τουρκία κυρώσεις. Δυστυχώς, στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, στο τέλος της εβδομάδας, κυρώσεις δεν θα επιβληθούν επειδή δεν υπάρχει ομοφωνία.

Ελλάδα και Κύπρος ας αρκεστούν στη συμπαράσταση και στην ισχύ της ΕΕ (και του μισητού στον ΣΥΡΙΖΑ Βέμπερ). Και ο Τσίπρας ας το πάρει απόφαση: δεν θα τον σώσει ούτε η εργαλειοποίηση της εξωτερικής πολιτικής. Η εποχή που χειριζόταν υπαρξιακά ζητήματα για τη χώρα αποκλειστικά με γνώμονα τις κομματικές επιδιώξεις παρήλθε οριστικά. Αυλαία.