Ο Dr. John και ο ήχος του βουντού

Μυστικισμός, απόκρυφες τελετές, παγανιστικές λατρείες, νέγρικα τραγούδια του αμερικανικού Νότου, προσευχές Ινδιάνων, ήταν το μείγμα της υποβλητικής μελαγχολικής και RnB μελωδικής μουσικής, μαέστρος της οποίας υπήρξε ο Dr. John που έφυγε στα 77 του χρόνια από καρδιακή προσβολή.

Ο Μακ Ρέμπενακ, πιανίστας, τραγουδιστής, τραγουδοποιός και παραγωγός, ήταν γνωστός ως Dr. John. Ανήκε στο πάνθεον των μουσικών της Νέας Ορλεάνης ανάμεσα στους κορυφαίους ειδικούς των πλήκτρων Προφέσορ Λονγκχέαρ, Τζέιμς Μπούκερ, Χουέι Σμιθ και Φατς Ντόμινο. Ωστόσο ξεχώριζε ανάμεσά τους χάρη στην περσόνα που ο ίδιος είχε επινοήσει προσθέτοντας οπτικά καλλιτεχνικά στοιχεία  στη μουσική του. Οταν ο Dr. John ανέβαινε στη σκηνή τού άρεσε να εμφανίζεται ως σαμάνος μύστης στολίζοντας το σώμα του με φίδια, χάντρες και πολύχρωμα φτερά, δίνοντας στις μουσικές παραστάσεις του ατμόσφαιρα από τις καρναβαλικές παρελάσεις του Μαρντί Γκρα και των μυστικιστικών τελετών βουντού.

Περισσότερα από 30 ηχογραφημένα άλμπουμ αποτελούν το σύνολο της δουλειάς του. Σε αυτά ξεχωρίζουν τα τζαζ προγράμματα «Bluesiana Triangle», με τον ντράμερ Αρτ Μπλέικι και τον σαξοφωνίστα Ντέιβιντ Νιούμαν, τα πιανιστικά σόλο άλμπουμ «Dr. John Plays Mac Rebennack» και «Locked Down». Ενώ το άλμπουμ «In a Sentimental Mood», του 1981, του έφερε έξι βραβεία Γκράμι, ανάμεσα στα οποία και για το ντουέτο του με τη Ρίκι Λι Τζόουνς για το τραγούδι «Makin’ Whoopee!».

ΟΙ «ΔΑΣΚΑΛΟΙ». Ο Μάλκολμ Τζον Ρέμπενακ Τζούνιορ γεννήθηκε στη Νέα Ορλεάνη στις 20 Νοεμβρίου 1941. Η μητέρα του δούλευε ως μοντέλο και ως πωλήτρια σε κατάστημα δίσκων. Ο πατέρας του είχε κατάστημα με ηλεκτρολογικά είδη και το φωτογενές μωρό της οικογένειας, που χαϊδευτικά το ονόμαζαν Μακ, έκανε τις πρώτες του διαφημίσεις πάνω σε συσκευασίες αρωματικών σαπουνιών. Και εκείνες τις εποχές που οι μαύροι μουσικοί ήταν αδιανόητο να έχουν λευκούς μαθητές, ο νεαρός Μακ σύχναζε στα ίδια μέρη όπου έπαιζαν κιθάρα ο Γουόλτερ Νέλσον με τον Φατς Ντόμινο, μαθαίνοντας από τον Νέλσον τα δεξιοτεχνικά γυρίσματα στην κιθάρα.

Το σχολείο δεν τον ενδιέφερε, αλλά τον γοήτευαν τα νάιτ κλαμπ στην περίφημη Μπέρμπον Στριτ όπου ξεκίνησε να παίζει μουσική 18 ώρες την ημέρα. Εκεί άρχισε να φτιάχνει τις δικές του μπάντες ανακατεύοντας λευκούς και μαύρους μουσικούς και να αναπτύσσει έξη για ηρωίνη. Ενώ τα μπλεξίματα με την παρανομία τον οδήγησαν και στη φυλακή. «Προσπάθησα να κάνω όλες τις απατεωνιές αλλά πουθενά δεν ήμουν καλός πέρα από το να πλαστογραφώ ιατρικές συνταγές» έγραφε στην αυτοβιογραφία του «Under a Hoodoo Moon» (τη συνυπέγραψε το 1994 με τον Τζακ Ράμελ). Το 1965 όταν βγήκε από τη φυλακή ο Μακ βρέθηκε στο Λος Αντζελες και έπαιζε πιάνο για τους Σόνι και Σερ, τους O’Jays, τον Φρανκ Ζάπα και το 1968, στο πρώτο του άλμπουμ «Gris-Gris» η περσόνα του Dr. John έκανε εμφάνιση. Το όνομα ήταν δάνειο από έναν ιερέα βουντού του 19ου αιώνα και σύμφωνα με τα γραφόμενα του μουσικού στην αυτοβιογραφία του: «Στη Νέα Ορλεάνη, η θρησκεία, το φαγητό και η μουσική  δεν ξεχωρίζουν. Τα πάντα αναμειγνύονται μεταξύ τους: η λατρεία των καθολικών αγίων με τα δαιμονικά πνεύματα, οι τέντες των ευαγγελιστών ιερέων με τις λειτουργίες των εκκλησιαστών έως το σημείο που τίποτα δεν είναι καθαρά αυτούσιο και όλα έχουν γίνει ένα γευστικό πιάτο γκάμπο».