Οταν ο Μακρόν κυνηγάει τον Τύπο…

Για έναν «πόλεμο φθοράς εναντίον του Τύπου» κατηγόρησε χθες, με πρωτοσέλιδο θέμα της, η γαλλική «Libération» την κυβέρνηση Μακρόν. Αφορμή στάθηκε η κλήτευση, τους τελευταίους τρεις μήνες, εννέα επαγγελματιών των ΜΜΕ από την DGSI, τη Γενική Διεύθυνση Εσωτερικής Ασφάλειας – μία υπηρεσία η οποία ενεργεί κατ’ εντολή του γενικού εισαγγελέα, προϊστάμενη Αρχή του οποίου είναι η υπουργός Δικαιοσύνης.

Συνολικά τρεις δημοσιογράφοι του ερευνητικού ιστότοπου Disclose, μία δημοσιογράφος, καθώς και ο γενικός διευθυντής του ομίλου Le Monde, και τέσσερις ακόμα δημοσιογράφοι του Radio France και της τηλεοπτικής εκπομπής «Quotidien» του TMC έχουν ήδη κληθεί για κατάθεση / ανάκριση από την DGSI. Στην περίπτωση του Disclose, ο λόγος ήταν ένα άρθρο που περιέγραφε αναλυτικά τη χρήση, στον πόλεμο της Υεμένης, όπλων που έχει πουλήσει η Γαλλία στη Σαουδική Αραβία και στα ΗΑΕ: το υπουργείο Αμυνας κατέθεσε μήνυση εναντίον των δημοσιογράφων για κατοχή απόρρητων εγγράφων και, συνεπώς, διακινδύνευση του στρατιωτικού απορρήτου. «Εναν ξεκάθαρο στόχο ταυτοποίησης των πηγών μας», σε συνδυασμό με «μία βούληση να σταλεί ένα μήνυμα» σε αυτές τις τελευταίες, βλέπει στην όλη υπόθεση ο δημοσιογράφος του ιστότοπου Μισέλ Ντεσπράτς.

Στην περίπτωση της Monde, πίσω από την προκαταρκτική έρευνα που άνοιξε ο εισαγγελέας του Παρισιού Ρεμί Χετζ – ο οποίος, σημειώνει ο γαλλικός Τύπος, διορίστηκε το φθινόπωρο του 2018, αφού πρώτα απέρριψε ο Εμανουέλ Μακρόν τρεις άλλους υποψηφίους που είχε προκρίνει η υπουργός Δικαιοσύνης, Νικόλ Μπελουμπέ – βρίσκεται η προσφυγή ενός ιδιώτη, του Τσοκρί Βακρίμ: η δημοσιογράφος Αριάν Σεμέν κατηγορείται ότι παραβίασε τον νόμο κατονομάζοντας αυτόν τον πρωταγωνιστή της διαβόητης πια «υπόθεσης Μπεναλά» ως πρώην μέλος των γαλλικών ειδικών δυνάμεων.

Ομάδα δημοσιογράφων από περίπου 40 γαλλικά μέσα ενημέρωσης καταδίκασε «κατηγορηματικά αυτές τις κλητεύσεις, που μοιάζουν με νέες απόπειρες εκφοβισμού των δημοσιογράφων». Ομάδα δικηγόρων, επαγγελματικών συνδικάτων, δημοσιογραφικών ενώσεων και δημοσιογράφων απέστειλε ανοιχτή επιστολή στον Ρεμί Χετζ, αξιώνοντας την εγκατάλειψη των διώξεων στην υπόθεση της χρήσης γαλλικών όπλων στην Υεμένη, στο όνομα του δημόσιου συμφέροντος και της ελευθερίας της ενημέρωσης. «Αυτή η σειρά κλητεύσεων στην DGSI… παραπέμπει σε εκφοβισμό, από όπου και αν προέρχεται», προσυπέγραψε ο γ.γ. των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα, Κριστόφ Ντελουάρ.

Οι σχέσεις Τύπου – κυβέρνησης υπήρξαν δύσκολες και επί προεδρίας Σαρκοζί, και επί πρωθυπουργίας Βαλς. Πολλοί ωστόσο στη Γαλλία συμμερίζονται την άποψη του προέδρου της Mediapart, Εντουί Πλανέλ, ότι επί προεδρίας Μακρόν, «αυτή η επιδείνωση των σχέσεων επιταχύνθηκε». Ο γάλλος πρόεδρος προκάλεσε από νωρίς αντιδράσεις επιλέγοντας μάλλον αυθαίρετα να πάρει μαζί του στο πρώτο του ταξίδι εκτός των τειχών, στο Μάλι, δημοσιογράφους του «Διεθνούς», και όχι πολιτικούς ρεπόρτερ. Και ούτε η απόσταση που κράτησε εξαρχής από τον Τύπο, ούτε κάποιες δηλητηριώδεις δηλώσεις του στυλ «οι δημοσιογράφοι έχουν ένα πρόβλημα, ενδιαφέρονται υπερβολικά για τον εαυτό τους και όχι αρκετά για τη χώρα» (το φθινόπωρο του 2017) ή «έχουμε έναν Τύπο που δεν αναζητεί πλέον την αλήθεια!» (το καλοκαίρι του 2018) βοήθησαν την κατάσταση.