Παραδοχή νέας ήττας

Παραδοχή νέας ήττας

Εντάξει το καταλαβαίνω, με κάποιον τρόπο πρέπει να στηριχτεί το ηθικό του στρατεύματος, διότι άμα δεν στηριχτεί τι να σου κάνει και ο στρατηγός; Αυτός θα φεύγει μπροστά καβάλα στο άλογο, και πίσω του οι φαντάροι θα τρέχουν, όπου φύγει φύγει, προς την αντίθετη κατεύθυνση. Υπ’ αυτή την έννοια δεν βρίσκω τίποτε κακό στις ενέσεις ηθικού που κάνουν εδώ και ημέρες ο «άχαστος» Αλέξης και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στο καθημαγμένο και εν διαλύσει «στράτευμα» το οποίο δεν έχει καταλάβει ακόμη από πού του ήρθε η κεραμίδα. Από ψηλά, από χαμηλά, από δίπλα; Απορεί και εξίσταται παραζαλισμένο. Τούτων δοθέντων το σάλπισμα για νίκη στις επερχόμενες εκλογές του «άχαστου» Αλέξη είναι και κατανοητό, αλλά και αποδεκτό. Πλην όμως κάτι πρέπει να κάνει με τα υπόλοιπα ο αρχηγός. Διότι δεν μπορείς από τη μια να υποστηρίζεις «θα νικήσουμε» στις εκλογές, και από την άλλη να επιχειρείς με δόλιο και υπόγειο τρόπο να ορίσεις νέα ηγεσία στον Αρειο Πάγο (πρόθεση που δεν ακυρώνεται βεβαίως ούτε με την επιστολή Καλογήρου προς τη ΝουΔου, για συναινετική διαδικασία – η αρχική απόπειρα έχει σημασία…).

Επειδή από μόνη της η προσπάθεια εμπεριέχει μία ανακολουθία. Κονταροχτυπιέται με τη φύση της. Αφού θα νικήσετε «άχαστε» πρόεδρε στις εκλογές, γιατί δεν κάνετε τις αλλαγές στη Δικαιοσύνη ως νέα κυβέρνηση μετά τις 7 Ιουλίου, ώστε και θεσμικά εντάξει να είστε, αλλά και χωρίς να προκαλείτε κραδασμούς στον ευαίσθητο θεσμό;

Εκτός κι αν δεν το πιστεύετε και εσείς ότι θα νικήσετε, όπερ και το πιθανότερο…

Vertigo

Αυτό το τελευταίο, το «πιθανότερο» που λέμε, μου το εκμυστηρεύτηκε φίλος, κυβερνητικό στέλεχος, ο οποίος τα έχει «πάρει» άσχημα με τον παρεάκι Σκουρλέτη – Τζανακόπουλου – Παππά. Το γιατί το εξηγεί ο ίδιος: «Νομίζω ότι αυτοί οι τρεις, που εν πολλοίς έχουν μεγάλο μερίδιο ευθυνών στη διαμόρφωση αυτού του εκλογικού αποτελέσματος, κάνουν σοβαρό λάθος να υποστηρίζουν και να προωθούν εμμέσως την άποψη ότι επρόκειτο για κάτι συγκυριακό, το οποίο θα ανατραπεί στις εκλογές. Αποπροσανατολίζουν τον κόσμο μας και λειτουργούν ανασταλτικά στην κολοσσιαία προσπάθεια που πρέπει να καταβάλουμε όλοι για να μειωθεί τουλάχιστον η έκταση της διαφοράς μας από τη Νέα Δημοκρατία. Εκτιμώ ότι ο πρόεδρός μας θα τους επιστήσει την προσοχή»…

Εγώ πάλι εκτιμώ ότι ο πρόεδρός τους, στο vertigo που βρίσκεται από την Κυριακή το βράδυ, του είναι αδύνατον να κάνει οτιδήποτε. Επί του παρόντος τουλάχιστον…

Vertigo ΙΙ

Ευτυχώς που έχω μερικούς καλούς φίλους στην κυβέρνηση, και στον ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να πω, τώρα που τελειώνουν όλα, και μπόρεσα και άντεξα όλα αυτά τα χρόνια, αποκλεισμένος από παντού. Διότι τι είναι ο δημοσιογράφος χωρίς πηγές; Τίποτε δεν είναι.

Και ευκαιρίας δοθείσης να ευχαριστήσω δημόσια τον «άνθρωπό μου στο Μαξίμου» ο οποίος ανιδιοτελώς, και με μύριους κινδύνους για τη δουλειά του (δεν θέλω να φανταστώ κάτι άλλο…) κάθε τόσο εμφανιζόταν από το πουθενά για να με ενημερώσει, όπως πάντα έγκυρα, για το τι συμβαίνει πίσω από τους τέσσερις τοίχους του Μεγάρου.

Πριν όμως με πάρουν τα κλάματα για όλα αυτά, εισηγούμαι στον εαυτό μου, και κάνω ασμένως αποδεκτό, να ασχοληθώ με άλλο θέμα, όπως για παράδειγμα τη ζάλη που έχει καταλάβει, ως απόρροια της γενικότερης, τα ελεγχόμενα από τον ΣΥΡΙΖΑ μέσα ενημέρωσης. Μηδέ των υπογείων του Μεγάρου εξαιρουμένων.

Χθες ας πούμε το ΦΕΚ «Εφ.Συν», με αφορμή το επιχειρούμενο κυβερνητικό πραξικόπημα με την επιβολή φιλικής προς την κυβέρνηση ηγεσίας στον Αρειο Πάγο, είχε τίτλο «Ποιος φοβάται τη Δικαιοσύνη;» και μας ενημέρωσε εγκύρως ότι αυτοί που τη φοβούνται είναι η ΝουΔου και το ΚΙΝΑΛ.

Δεν ξέρω πόθεν τους προέκυψε αυτό των ανθρώπων (αν και εικάζω, πρέπει να συνήλθε κάπως από το vertigo ο Θανάσης ο Καρτερός…), αλλά έχω την αίσθηση ότι αν κάποιος φοβάται τη Δικαιοσύνη, αυτός είναι ο ΣΥΡΙΖΑ! Για τα μετέπειτα. Και είναι τόσα, μα τόσα πολλά…

«Καίγεται» για την ασυλία

Η είδηση πάντως που ματώνει την αθώα μου καρδιά και μου δημιουργεί συναισθήματα άπειρης θλίψης και πικρίας, είναι ότι στις προσεχείς εθνικές εκλογές ενδέχεται να μη μετάσχει το καμμένο κόμμα ΑΝΕΛ του Καμμένου προέδρου. Αφορμή για τον προβληματισμό έχει αποτελέσει φυσικά το απογοητευτικό (για εκείνον, για μας, ποσώς μας ενδιαφέρει) ποσοστό του 0,8% – επίδοση η οποία τον κατήγαγε σε θέση πίσω ακόμη και από αυτόν τον Ηλία Ψινάκη.

Δεν θα ασχοληθώ περαιτέρω με αυτό, αφήνω τον Καμμένο πρόεδρο να φτιάχνει «μοχίτο» και να «ξεπλένει»… ποτήρια, καλέ, (μα πού πήγε το μυαλό σας, διερωτώμαι…) σε ένα μπαράκι στη Βουλιαγμένη, και έρχομαι κατευθείαν στο ρεπορτάζ, όπως το συνέλεξα συνομιλώντας με κορυφαίο στέλεχος του καμμένου κόμματος. Σύμφωνα λοιπόν με αυτό: οι ανελίτες έκαναν μια πρώτη αποτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος σε μια συνάντηση που είχαν το μεσημέρι της περασμένης Δευτέρας.

– Ανάμεσα στις ιδέες που έπεσαν ήταν όντως να μην κατέλθει το κόμμα στις εκλογές, αλλά να παραμείνει ενεργό, όπως και ο Καμμένος πρόεδρός του, με συνεντεύξεις, δημόσιες παρεμβάσεις, αλλά και περιοδείες, ώς τις επόμενες εκλογές, οπότε και θα επανακαθορίσει τη στάση του, ανάλογα με τις εξελίξεις.

– Μια άλλη ιδέα ήταν να κατέβει το κόμμα στις εκλογές που έρχονται, διότι άλλη η ψήφος στις κάλπες των ευρωεκλογών, και άλλη στις εθνικές εκλογές. Αυτή τη φορά, όπως ειπώθηκε, θα ενεργοποιηθούν τα στελέχη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης τα οποία στις εκλογές της περασμένης Κυριακής είχαν αφοσιωθεί στις αυτοδιοικητικές κάλπες.

– Την προσεχή Δευτέρα θα συγκεντρωθούν και πάλι μέλη της ΚΟ, πέντε τον αριθμό, μαζί με τον Καμμένο πρόεδρο, συν τα μέλη της διοικούσας επιτροπής του κόμματος, καμιά 20αριά άτομα, το όλον, θα συζητήσουν και εν συνεχεία θα ψηφίσουν με μυστική ψηφοφορία και ένα «ναι» ή ένα «όχι» για τη συμμετοχή στις εκλογές.

Ωραία πράγματα. Να προσθέσω ότι ο Καμμένος πρόεδρος, σε ένα διάλειμμα των ασχολιών του στο μπαράκι, «μοχίτο» και «ξέπλυμα» (ποτηριών), πραγματοποιεί και επαφές με επικεφαλής όμορων χώρων, διερευνώντας την πιθανότητα κοινής καθόδου στις εκλογές, διότι «καίγεται» για την ασυλία. Τον καταλαβαίνω…

Το πιθανολογικό μοντέλο έφταιξε

Τον λένε Γιάννη Σκλιά, ήταν υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ στον Νομό Κορινθίας, και από ένα σημείο και μετά αποφάσισε ο άνθρωπος να ασχοληθεί με τις δημοσκοπήσεις, όντας μαθητής του «επιστήμονα» Βερναρδάκη – το κλασικό «με όποιον δάσκαλο καθίσεις…» κ.λπ. κ.λπ. Είναι αυτός που προμήθευε εκείνες τις καταπληκτικές δημοσκοπήσεις στον έγκριτο, όπως πάντα, Κωστάκη Βαξεβάνη, και εκείνος τις πλασάριζε από την εφημερίδα του, με πηχυαίους τίτλους του είδους στο 2,3% η διαφορά – τώρα αρχίζει το ματς!

Λοιπόν το άτομο αυτό, ο Σκλιάς όχι ο Βαξεβάνης, κλήθηκε χθες στην ΕΡΤ να εξηγήσει γιατί έριξε στα βράχια τον Βαξεβάνη, αλλά και την ΕΡΤ που μελετούσε πολύ Βαξεβάνη και ευφραινόταν η ψυχή της. Ιδού μέρος των απαντήσεών του (εννοείται ότι όποιος καταλάβει τι εννοεί, κερδίζει χρυσούν ωρολόγιον):

«Ενώ είχαμε καλά δημογραφικά στοιχεία, δεν πιάσαμε τη συσπείρωση του ΣΥΡΙΖΑ διότι ίσως υπήρχε ένα πρόβλημα με το πιθανολογικό μοντέλο, με την πιθανότητα απόκρισης των ερωτηματολογίων μας (…) αυτήν τη στιγμή πλέον έχουμε τη σοφία και μπορούμε πολύ εύκολα να το πούμε εκ των υστέρων, να δούμε με τις σταθμίσεις που κάναμε με το πραγματικό αποτέλεσμα, που κινήθηκε η συσπείρωση του ΣΥΡΙΖΑ, τι έγινε με τα δημογραφικά και στις περιφέρειες, εμείς δεν είχαμε τη δυνατότητα να δούμε τη συσπείρωση του ΣΥΡΙΖΑ διότι όλες μας οι μεταβλητές ελέγχου μας έδειχναν ότι το αποτέλεσμα θα είναι αυτό».

Καλά κρασιά να ευχηθώ, από βάθους καρδίας!