«Χαμόγελα θέλω…»

Από τις 6.30 χθες το απόγευμα η κίνηση άρχισε να πυκνώνει έξω από το καινούργιο ξενοδοχείο Wyndham στην Πλατεία Καραϊσκάκη. Κλειστοί οι τριγύρω δρόμοι, αστυνομικοί – ένστολοι και με πολιτικά -, μηχανές, ένα λινκ τηλεοπτικών μεταδόσεων, καλώδια για παροχή ρεύματος και ένα ετερόκλητο κοινό που προσερχόταν κατά κύματα. Για τις 7 είχε ορισθεί η έναρξη της διευρυμένης συνεδρίασης του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά μισή ώρα πριν τα πηγαδάκια είχαν ήδη σχηματισθεί στην κεντρική είσοδο του ξενοδοχείου επί της οδού Μεγάλου Αλεξάνδρου. Οι θαμώνες του καφέ Mironi και του εστιατορίου Μέγας Αλέξανδρος, τουρίστες και κάτοικοι ή επαγγελματίες της περιοχής ως επί το πλείστον, έμοιαζαν να το διασκεδάζουν. Σε αντίθεση με τους προσερχομένους που η ήττα των ευρωεκλογών είχε κάπως αποτυπωθεί στην έκφρασή τους. Οχι και πολύ βαριά βέβαια αφού, όπως έλεγε μια 55χρονη κυρία με λευκή αφάνα και βαριά προφορά, «εμείς οι αριστεροί έχουμε μάθει να πέφτουμε και να ξανασηκωνόμαστε».

Για να μπει κάποιος μέσα στο ξενοδοχείο έπρεπε να περάσει από διαδικασία ασφάλειας αεροδρομίου, κάτι που έκανε τους ενοίκους να δυσανασχετούν. Τα στελέχη βέβαια έμπαιναν άνευ ελέγχου από την πλαϊνή είσοδο, την οποία επόπτευε υπάλληλος του κόμματος, ιδιαίτερα απολογητικός αν οι υπάλληλοι της ασφάλειας δεν είχαν αναγνωρίσει κάποιον από τους επισήμους. Από τους πρώτους που προσήλθαν και κατέβηκαν αμέσως στον κάτω όροφο όπου θα γινόταν η συνεδρίαση, η Κωνσταντίνα Κούνεβα που δεν επανεξελέγη ευρωβουλευτής. Οπως και ο Νίκος Φίλης που δεν είχε και πολλά πολλά με τους υπόλοιπους. Αρκετά νωρίτερα από την επίσημη ώρα έναρξης της συνεδρίασης έφτασαν και οι «γεφυροποιοί». Βαρύθυμος ο Στέφανος Τζουμάκας, χαμογελαστός, ψάχνοντας με το βλέμμα του για γνωστούς, ο Παναγιώτης Παναγιώτου.

Οι περισσότεροι έμεναν απέξω. Για τα πηγαδάκια και το στριφτό τσιγάρο. Ισως και για να υποδεχθούν υπουργούς και μεγαλοστελέχη που άρχισαν να φτάνουν μετά τις 7. Το σίγουρο είναι πως δεν είχαν όλοι την ίδια έκφραση. Για παράδειγμα, ο νεοεκλεγείς Κώστας Αρβανίτης έμοιαζε εύχαρις και ιδιαίτερα ομιλητικός, αντίθετα με τον Νάσο Ηλιόπουλο που έδειχνε να θέλει να απομονωθεί και απαντούσε μονολεκτικά σε όσους τον χαιρετούσαν. Τον άτυπο ρόλο του ανιματέρ που προσπαθούσε να ανεβάσει το ηθικό των παρευρισκομένων είχε αναλάβει η βουλευτής Εβρου Νατάσσα Γκαρά. Με φούξια σακάκι γύριζε από παρέα σε παρέα επαναλαμβάνοντας «χαμόγελα θέλω». Η Γκαρά μαζί με τον υφυπουργό Τάσο Πετρόπουλο, τον υπεύθυνο Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ Πάνο Σκουρολιάκο και τον βουλευτή Κώστα Δουζίνα ήταν αυτοί που υποδέχθηκαν τον Νίκο Παππά, ο οποίος προσήλθε από τον πλαϊνό δρόμο σαν να μην ήθελε να τραβήξει την προσοχή. Θα έπρεπε μάλιστα ένα εξασκημένο μάτι να παρατηρήσει προσεκτικά ώστε να εντοπίσει τους άντρες της ασφάλειάς του. Με την πρώτη ματιά έμοιαζε να ήταν μόνος του. Το ίδιο απαρατήρητος πέρασε και ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Ξανθός, που δεν ήταν όμως ιδιαίτερα διαχυτικός με τους συντρόφους του.

Τα περισσότερα από τα επιβλητικά μαύρα αυτοκίνητα άφηναν τους επισήμους κάποια μέτρα πριν από την είσοδο. Η έστω και μικρή απόσταση που έπρεπε να διασχίσουν ήταν μια ευκαιρία για χαιρετούρες και συγκρατημένα χαμόγελα. Ωστόσο, η νεοεκλεγείσα στην Ευρωβουλή Ελενα Κουντουρά έφτασε μέχρι την κεντρική πόρτα με μάλλον αυτοκρατορική κορμοστασιά αλλά χωρίς χειραψίες. Αντίθετα, ο διάδοχός της στο υπουργείο Τουρισμού Θανάσης Θεοχαρόπουλος τους χαιρετούσε όλους διά χειραψίας (ακόμη κι εμένα). Στην είσοδο ακριβώς του ξενοδοχείου σταμάτησαν τα αυτοκίνητα του Πάνου Σκουρλέτη και της Ρένας Δούρου που έκαναν είσοδο αρχηγού κόμματος. Ο Αλέξης Τσίπρας έφτασε στις 7.45 ύστερα από ένα τρίλεπτο εκκωφαντικών σφυριγμάτων των τροχονόμων που έκλειναν τον δρόμο και με τους ασυρμάτους της Αστυνομίας στη διαπασών. Κάποιοι τον χειροκρότησαν. Εχω ωστόσο την εντύπωση ότι πρέπει να ήταν, περίπου, οι μισοί. Μόνο η σκηνοθέτρια Αντζελα Μπρούσκου, που περνούσε τυχαία, ρώτησε με απορία: «Γιατί χειροκροτούν; Εμφανίζεται εδώ κάποιος;».