«ΣΥΡΙΖΑ: το μόνο αριστερό κόμμα στην Ευρώπη με κοινωνική απήχηση»

Για την Αννα Παπαδημητρίου – Τσάτσου ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει το μοναδικό αριστερό κόμμα στην Ευρώπη με κοινωνική απήχηση, που «μέσα από τη βίαιη και απότομη αναγκαστική ενηλικίωσή του», όπως αναφέρει, εκφράζει πλατύτερες κοινωνικές ομάδες και καταλαμβάνει σιγά σιγά τον χώρο της ευρύτερης δημοκρατικής παράταξης. Στη βάση αυτή, η υποψήφια ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ προσθέτει ότι το εγχείρημα της κεντροαριστερής Γέφυρας είναι μια αναγκαιότητα και καλεί όσους πιστεύουν στη μεγάλη προοδευτική συμμαχία με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, να είναι «έτοιμοι για πολιτικούς συμβιβασμούς».

Τι κρίνεται τελικώς για την Ευρώπη στις κάλπες της 26ης Μαΐου;
Το διακύβευμα για τις ευρωεκλογές είναι η αναχαίτιση της ανόδου της Ακροδεξιάς. Ανοδος που οφείλεται σε πολλούς παράγοντες, οι σημαντικότεροι εκ των οποίων είναι η οικονομική κρίση και η πολιτική ταύτιση για χρόνια των Σοσιαλδημοκρατών με τους νεοφιλελεύθερους. Ο στόχος είναι να σταματήσουν οι ολέθριες πολιτικές λιτότητας και να αντιμετωπίσουμε το τριπλό πρόβλημα της Ευρώπης. Το πρώτο σκέλος είναι ότι η Ευρώπη, ως μόρφωμα, είναι μια οικονομική ένωση και όχι πολιτική. Επιχείρησε το 2004 στη συνδιάσκεψη της Ρώμης να γίνει πολιτική, με τη σύνταξη ενός ευρωπαϊκού Συντάγματος, προσπάθεια όμως η οποία ανακόπηκε. Δεν υπονοώ φυσικά ότι ένα Σύνταγμα θα έφερνε λύση σε όλα τα προβλήματα, αλλά αυτό ήταν ένα κείμενο που ξαναέφερε στο επίκεντρο τον άνθρωπο, τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, τις ιδέες του Διαφωτισμού που υποτίθεται ότι διαπερνούν την Ευρώπη και τείνουν τώρα να εξαφανισθούν. Το δεύτερο πρόβλημα είναι ότι είναι ένας αντιδημοκρατικός οργανισμός. Εχει δημιουργηθεί μια τεχνοκρατική κάστα που δεν μπορεί να καταλάβει ούτε να αφουγκραστεί τις διαφορετικές οικονομικές κοινωνικές πολιτισμικές δυναμικές κάθε χώρας. Γι’ αυτό πρέπει ο ρόλος του Ευρωκοινοβουλίου να ενισχυθεί και να υπάρξουν θεσμοί λογοδοσίας για τη Eurostat, το Εurogroup. Το τρίτο πρόβλημα είναι ότι οι δυνάμεις που ελέγχουν αυτή τη στιγμή την Ευρώπη δεν θέλουν να αλλάξει η Ευρωπαϊκή Ενωση, ενδεχομένως κάποιες να επιθυμούν και τη διάλυσή της. Για όλα τα παραπάνω, η άνοδος της Ακροδεξιάς που είναι ορατή, θα αποτελέσει την περαιτέρω καταστροφή της Ευρώπης. Η Ευρώπη ή θα αλλάξει ή «δεν θα υπάρξει».

Ο ΣΥΡΙΖΑ κινείται πλέον ως κόμμα της ευρωπαϊκής Κεντροαριστεράς;
Υπάρχει μια εμμονή στον δημόσιο πολιτικό λόγο τα τελευταία χρόνια, για το ποιος είναι ο εκφραστής της Κεντροαριστεράς. Πολλές συζητήσεις έχουν γίνει, πολλές προσπάθειες δημιουργίας ομάδων ή κομμάτων, που εντέλει κατέληξαν άδοξα. Και αυτό έγινε διότι στην πολιτική τα κόμματα και οι επωνυμίες τους έχουν νόημα και σημασία όταν ανταποκρίνονται σε μια πραγματική κοινωνική βάση. Ετσι λοιπόν, ο παραδοσιακά επίσημος εκπρόσωπος της σοσιαλδημοκρατίας ή της Κεντροαριστεράς, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ και τώρα το ΚΙΝΑΛ, έχοντας στην ουσία εγκαταλείψει την κοινωνική του βάση, ταυτιζόμενο πλήρως με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, τις πολιτικές εκείνες που δημιούργησαν εν μέρει την κρίση και επέβαλαν και τις σκληρότερες λύσεις ιδιαίτερα στον ελληνικό λαό, δεν μπορεί εξ αποτελέσματος να θεωρείται Κεντροαριστερά. Ο ΣΥΡΙΖΑ, γεννήθηκε ως ριζοσπαστική Αριστερά. Παραμένει ένα αριστερό κόμμα, το μοναδικό στην Ευρώπη με κοινωνική απήχηση, που μέσα από τη βίαιη και απότομη αναγκαστική ενηλικίωσή του (ανέλαβε τη διακυβέρνηση μιας πτωχευμένης χώρας με άπειρες παθογένειες στο επίπεδο της Δημόσιας Διοίκησης που δυσκολεύουν τη διακυβέρνηση), έχει αρχίσει να εκφράζει πλατύτερες κοινωνικές ομάδες και να καταλαμβάνει σιγά σιγά τον χώρο της ευρύτερης δημοκρατικής παράταξης. Στη δημοκρατική ζωή δεν υπάρχουν κενά, ιδίως όταν οι περίοδοι είναι κρίσιμες. Ο ΣΥΡΙΖΑ, παρ’ όλο που υποχρεώθηκε να εφαρμόσει τα υπογεγραμμένα Μνημόνια, προσπάθησε με τεράστιες δυσκολίες να νομοθετήσει κοινωνικά μέτρα, το σημαντικότερο από τα οποία είναι η δωρεάν πρόσβαση δυόμισι εκατομμυρίων ανασφαλίστων στο σύστημα της δημόσιας υγείας. Μικρή σημασία έχει άλλωστε αν ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει Αριστερά ή σιγά σιγά μεταλλάσσεται σε Κεντροαριστερά. Σημασία έχει η πολιτική απόφασή του να ακολουθήσει μια συζήτηση που έχει ήδη αρχίσει στην Ευρώπη μεταξύ αριστερών, Σοσιαλιστών και Οικολόγων, για να δημιουργηθεί μια ευρύτερη προοδευτική συμμαχία: 1) ως ανάχωμα στην Ακροδεξιά και 2) ως φυτώριο λύσεων και πολιτικών στο επίπεδο της κοινωνίας, της πολιτικής, της οικονομίας και του περιβάλλοντος που θα δώσουν άλλη πνοή στις κοινωνίες και τους λαούς της Ευρώπης.

Συμμετέχετε στη Γέφυρα. Είστε ικανοποιημένη με το αποτέλεσμα του εγχειρήματος;
Το εγχείρημα έπρεπε να έχει ήδη αρχίσει προ πολλού. Είναι μια αναγκαιότητα, αρκεί μέχρι τέλους να πιστεύουμε όλοι στη μεγάλη προοδευτική συμμαχία με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, να είμαστε έτοιμοι για πολιτικούς συμβιβασμούς, να ακούμε την κοινωνία, ώστε η ευρύτερη προοδευτική συμμαχία να αποκτήσει ρίζες.

Το σχέδιο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης μπορεί να ναυαγήσει από την άνοδο της Ακροδεξιάς;
Η ατελέσφορη μέχρι τώρα ευρωπαϊκή ενοποίηση έχει αρκετά αίτια: ένα από τα βασικότερα είναι η ατολμία και, εν τέλει, η έλλειψη πραγματικής βούλησης των κυρίαρχων κρατών και πολιτικών ευρωομάδων που είχαν την ευθύνη της ευρωπαϊκής διακυβέρνησης έως σήμερα. Φυσικά και υπάρχει κίνδυνος.

Η «μάχη για τους πολλούς και όχι και για τις ελίτ» είναι ευρωπαϊκό ζητούμενο;
Η Ευρώπη δεν είναι ενιαία, ούτε τα κράτη, ούτε οι κοινωνίες που τα αποτελούν. Οι «ελίτ» με τις πολιτικές τους έδειξαν τα τελευταία χρόνια τις ολέθριες συνέπειες προς όφελός τους στην κοινωνία, την οικονομία και το περιβάλλον. Κατάφεραν να επιβάλουν την οικονομία στην πολιτική. Εμείς αγωνιζόμαστε για την ανάκτηση της πολιτικής έναντι της οικονομίας. Η ελπίδα άλλωστε πεθαίνει τελευταία!

Από το αποτέλεσμα κρίνεται η κυβέρνηση Τσίπρα;
Η κυβέρνηση Τσίπρα θα κριθεί από το αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών, όπως και κάθε κυβέρνηση. Πρέπει εδώ να υπενθυμίσουμε ότι η κυβέρνηση Τσίπρα ουσιαστικά κυβερνά «εκτός Μνημονίων» μόνο εδώ και οκτώ μήνες. Φυσικά η προεκλογική εκστρατεία σε αυτές τις εκλογές έχει πάρει διαστάσεις βουλευτικών εκλογών, κάτι που φυσικά απομειώνει τη σημασία των επιχειρημάτων για τις ευρωπαϊκές εκλογές. Θεωρώ πως ό,τι έγινε δεν είναι τυχαίο. Η συσκότιση των επιχειρημάτων πάντοτε βολεύει κάποιους…