Το ευρωπαϊκό παρόν {LF}δεν μπορεί να συνεχιστεί

Τις τελευταίες εκλογικές περιόδους, οι ευρωεκλογές αποτελούν πράγματι μια σημαντική διαδικασία για την Ευρώπη αλλά και για κάθε χώρα ειδικότερα. Η παγκόσμια κρίση που «χτύπησε» την ευρωζώνη διευθετήθηκε σε χώρες όπως η Ελλάδα με ευρωπαϊκούς τρόπους: τρόικα, Μνημόνια, μεσοπρόθεσμα, επιτροπεία.

Επιπλέον, πέραν του να αξιολογούνται τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών ως αποτελέσματα εσωτερικών, εθνικών, κομματικών αντιπαραθέσεων, αξιολογούνται και ως ευρωπαϊκά αποτελέσματα: αναρωτιόμαστε πλέον για το πόσες δυνάμεις θα έχει στο Ευρωκοινοβούλιο η Σοσιαλδημοκρατία, η Ακροδεξιά, η Αριστερά, οι Πράσινοι και πάει λέγοντας. Είναι γεγονός ότι οι ευρωεκλογές έχουν αλλάξει σημασία σε σχέση με το παρελθόν, έχουν γίνει σημαντικότερες.

Η λιτότητα αναδείχθηκε από την πολιτική ελίτ της Ευρώπης ως η λύση για την κρίση της. Τα αποτελέσματα μιας δεκαετίας πάντως από την εφαρμογή της λιτότητας μακράν απέχουν από το να είναι ελπιδοφόρα. Η Ελλάδα πλέει σε ένα τέλμα φτώχειας, η Ιταλία αντιπαρατίθεται, το ΗΒ αποχωρεί και η Γαλλία μετράει νεκρούς σε διαδηλώσεις των Κίτρινων Γιλέκων. Η ευρωπαϊκή λιτότητα φτωχαίνει τους ευρωπαίους πολίτες, λεηλατεί το περιβάλλον επισύροντας τις κατηγορίες του Παγκόσμιου Ταμείου για τη Φύση – στην Ελλάδα καταστρέφουμε με εξορύξεις -, φαλκιδεύει τη δημοκρατία αγνοώντας δημοψηφίσματα όπως το ελληνικό του 2015 (με αγαστή σύμπνοια Βρυξελλών, Βερολίνου και εντέλει Αθήνας) και αναπτύσσει την Ακροδεξιά.

Αυτές οι εκρηκτικές συνθήκες εμφανίζονται σε μια Ευρώπη που δυσκολεύεται να τις ξεπεράσει, σκορπώντας απογοήτευση στις χώρες-μέλη και στους πολίτες τους. Αν συνεχιστεί  αυτή η κατάσταση, η Ευρώπη δεν θα αντέξει, γιατί ποιοι θα επιμείνουν να ζουν σε αυτή την κατάσταση; Οι προτάσεις του ΜέΡΑ25 για την Ελλάδα κινούνται σε αυτό το επίπεδο, δηλαδή στη μονομερή απόρριψη της μεταμνημονιακής λιτότητας:

– 500 δισ. ευρώ θα επενδύονται κάθε χρόνο, μέσω ομολόγων, για έξι χρόνια σε επενδύσεις για να γίνει η Πράσινη Μετάβαση, διορθώνοντας έτσι το οικολογικό αποτύπωμα της Ευρώπης και αντιμετωπίζοντας την κλιματική αλλαγή.

– 100 δισ. ευρώ, δηλαδή τα ετήσια κέρδη της ΕΚΤ, θα μοιράζονται, αντί στις πλουσιότερες χώρες, στους φτωχότερους πολίτες της Ευρώπης, δημιουργώντας την απαραίτητη κοινωνική συνοχή σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Θα εφαρμοστεί αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους των ευρωπαϊκών χωρών με την αλλαγή των επιτοκίων της ΕΚΤ και θα τερματιστεί η λιτότητα. Τεράστια ποσά, θα ‘λεγαν κάποιοι, όμως η Ευρώπη τόσα χρειάζεται και τόσα της αξίζουν για να συνεχίσει να υπάρχει. Γιατί άραγε δεν εφαρμόζουν αυτά τα εύκολα και απλά μέτρα οι σημερινοί ευρωπαίοι ιθύνοντες; Μα γιατί δεν υπάρχει πολιτική βούληση, επειδή δεν συμφωνούν με την κατεύθυνση των μέτρων, π.χ. γιατί δεν τους ενδιαφέρει να ανακουφίσουν τους φτωχούς ή να σώσουν το περιβάλλον, δεν είναι καινούργιο αυτό, το ξέρουμε.

Η ψήφος στις ευρωεκλογές όμως μπορεί να ασκήσει κοινωνική πίεση και έτσι να υποχρεωθεί να δημιουργηθεί η πολιτική βούληση. Να γιατί είναι κρίσιμη αυτή η ψήφος.

Ο Γιάννης Χαραλαμπάκης είναι υποψήφιος ευρωβουλευτής ΜέΡΑ25