Ενας σκόρερ παλαιάς κοπής

Μπορεί όλη η δόξα να πηγαίνει (ως συνήθως) στον νικητή άρα στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας του Δημήτρη Ιτούδη, αλλά πώς να προσπεράσει κανείς την εμφάνιση ενός από τους πιο χαρισματικούς σκόρερ που εμφανίστηκε ποτέ στην ιστορία των φάιναλ φορ;

Ο Σέιν Λάρκιν μας πήγε δεκαετίες πίσω από τις εποχές του τεράστιου Νίκου Γκάλη και του Μπομπ Μάκαντου ή αν θέλετε αργότερα στην εποχή του Ντέιβιντ Ρίβερς. Από το βράδυ της Κυριακής, είναι ο κορυφαίος σκόρερ σε τελικό φάιναλ φορ, από το 1988 έως και σήμερα καθώς με τους 29 πόντους που σημείωσε κόντρα στους Μοσχοβίτες, ο άσος της Εφές Αναντολού ξεπέρασε τον Νικολό Μέλι που πέρυσι είχε σημειώσει 28 με τη Φενέρμπαχτσε αλλά ούτε αυτός πανηγύρισε τον τίτλο (τον πήρε η Ρεάλ).

«Τι να το κάνω το ρεκόρ, εγώ ήθελα το τρόπαιο, αλλά εφέτος μάθαμε τη διαφορά από μια ομάδα που θέλει να γίνει πρωταθλήτρια Ευρώπης από αυτήν που τα καταφέρνει. Ολα είναι θέμα μικρών αλλά σημαντικών λεπτομερειών και την επόμενη φορά πιστεύω θα είμαστε έτοιμοι» τόνισε ο τρομερός Αμερικανός που παραμένει στην Εφές Αναντολού. Η ομάδα, αν και ξοδεύει με άνεση χρήματα, δεν έδωσε πάνω από 500.000 για έναν παίκτη – κελεπούρι που μάλιστα τον εκπροσωπούσε – τότε – και έλληνας ατζέντης, καταρρίπτοντας τον μύθο που χρησιμοποιούν οι ελληνικές ομάδες τα τελευταία χρόνια, ότι δεν μπορείς να βρεις τέτοιο παίκτη κάτω από 1.000.000.

Και να φανταστεί κανείς ότι ο Λάρκιν έφτασε κοντά στην αποχώρηση από την Αναντολού Εφές στη διάρκεια της σεζόν, όταν οι ιθύνοντες της ομάδας σκέφτονταν την αντικατάστασή του με τον Μίλος Τεόντοσιτς. Τελικά έμεινε κάτοικος Κωνσταντινούπολης και διέλυσε όλα τα ρεκόρ.

Ο αμερικανός γκαρντ σκόραρε 59 πόντους στα δύο ματς με τη Φενέρμπαχτσε και την ΤΣΣΚΑ, επίδοση που συνιστά ρεκόρ στην ιστορία των φάιναλ φορ. Η προηγούμενη καλύτερη ήταν οι 52 που είχε σκοράρει ο Νάντο Ντε Κολό στο Βερολίνο το 2016, με τρίτη τους 50 του Αντριου Γκάουντλοκ της Φενέρμπαχτσε το 2015 στη Μαδρίτη αλλά και του (επίσης με 50 π.) Μάρκους Μπράουν της ΤΣΣΚΑ Μόσχας το 2004.

Οι μάχες του
Οι 29 πόντοι που έβαλε ο Λάρκιν στον τελικό συνιστούν κορυφαία επίδοση (κατέρριψε τους 28 του Μέλι πέρυσι), ενώ οι 43 μονάδες στο σύστημα αξιολόγησης που συγκέντρωσε στον ημιτελικό είναι επίσης ό,τι καλύτερο έχουμε δει σε φάιναλ φορ.

Ο Λάρκιν σημείωσε 30 πόντους (4/5 δίποντα, 5/9 τρίποντα και 7/8 βολές) απέναντι στη Φενέρμπαχτσε προσθέτοντας στη στατιστική του 7 ριμπάουντ, 7 ασίστ, 2 κλεψίματα και 7 κερδισμένα φάουλ σε 30:50 συμμετοχής!

Στον τελικό είχε 29 πόντους αλλά με χειρότερη στατιστική (3/7 δίποντα, 4/10 τρίποντα, 11/12 βολές, 1 ριμπάουντ, 2 ασίστ, 1 κλέψιμο, 7 κερδισμένα φάουλ και 24 ranking σε 31:09) κόντρα στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Γιος του σπουδαίου παίκτη του μπέιζμπολ και Hall Of Famer, Mπάρι Λάρκιν, ο Σέιν για να φτάσει ώς εδώ στα 26 του χρόνια έχει παλέψει σκληρά εντός αλλά και εκτός παρκέ. Καθώς υποφέρει από το σύνδρομο OCD, δηλαδή από μια χρόνια και διαρκή ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή η οποία του προκαλεί επαναλαμβανόμενες σκέψεις υπό τη μορφή εμμονών που τον κυριεύουν στην καθημερινότητά του. Ετσι έπλενε συνέχεια τα χέρια του και χωρίς να υπάρχει λόγος.

Τελικά κατάφερε να βγει νικητής και σε αυτές τις εμμονές, καθώς όπως είπε πριν από λίγο καιρό σε συνέντευξη στην Cosmote TV: «Το ζήτημα ήταν πνευματικό και αποφάσισα να το διαχειριστώ όσο πιο αποτελεσματικά μπορούσα. Χρειαζόταν να απευθυνθώ σε ειδικούς και να ακολουθήσω μια πνευματική και ψυχολογική θεραπεία, αλλά κυρίως ένιωσα την ανάγκη να βγω και να μιλήσω γι’ αυτό. Πήρα κουράγιο από τον Κέβιν Λοβ και τον ΝτεΜάρ Ντε Ρόζαν, που δημοσιοποίησαν τις δικές τους μανιοκαταθλιπτικές συμπεριφορές και αυτό με βοήθησε πολύ ώστε να ξεπεράσω τις δικές μου εμμονές και να απελευθερωθώ ώστε να μη με κυριεύουν στην καθημερινότητά μου».

Στη Βιτόρια που ένιωθε σαν το σπίτι του (από τη θητεία του στην Μπασκόνια πριν από μια διετία) ξεδίπλωσε απλόχερα το ταλέντο του που είχε δείξει άλλωστε πρώτα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και στο ΝΒΑ, αρχικά στους Ντάλας Μάβερικς και τους Νιου Γιορκ Νικς αλλά και τους Μπρούκλιν Νετς καθώς και τους Μπόστον Σέλτικς μετά την Μπασκόνια και πριν επιστρέψει στην Ευρώπη για την Εφές.

Ραντεβού του χρόνου στο Παρίσι.