Ο στρατηγός μπορεί τώρα να χαμογελάσει

Ηταν ίσως η πρώτη φορά σε αυτά τα δύο χρόνια που βρίσκεται στον πάγκο του ΠΑΟΚ, που ήταν τόσο χαμογελαστός και είχε τέτοια διάθεση για πειράγματα και προς αυτόν αλλά προς τους παίκτες του και όχι μόνο.

Ηταν η τελευταία συνέντευξη Τύπου της χρονιάς (μετά τον τελικό Κυπέλλου με την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ) και ο Ραζβάν Λουτσέσκου επιτέλους μπορούσε να αναπνεύσει ελεύθερα.

Εβλεπες στο γαλήνιο βλέμμα του ότι ένιωθε σαν να έφτασε στην Ιθάκη του και πως ήρθε η ώρα να ξεκουραστεί. Η ανάπαυση του πολεμιστή.

«Θέλω να βάλω τις πιτζάμες μου και με ένα ποτήρι κρασί στο χέρι να κάτσω και να χαλαρώσω οικογειακά στο σπίτι μου στη Ρουμανία», ήταν η άμεση απάντηση στην ερώτηση πώς βλέπει την επόμενη μέρα.

Ηταν ίσως η πρώτη φορά που ο Ρουμάνος είχε χαλαρώσει, είχε «αναπνεύσει» και στην ατμόσφαιρα αυτό ήταν διάχυτο. Δύο χρόνια ήταν στην πρίζα, από την αρχική πίεση να αλλάξει το τσιπάκι της ομάδας του εκτός έδρας μέχρι την οργή για το χαμένο πρωτάθλημα πέρυσι. Εκεί που ο ίδιος αγωνιστικά είχε κάνει ό,τι έπρεπε για να το κατακτήσει η ομάδα του, αλλά δεν υπολόγιζε στον εξωτερικό παράγοντα.

Αρχικά του οπαδού που πέταξε το ρολό της ταμειακής μηχανής στον τεχνικό του Ολυμπιακού Οσκαρ Γκαρσία (ο τραυματισμός του οδήγησε σε ματαίωση του ντέρμπι με τους Ερυθρόλευκους και μηδενισμό της ομάδας).

Και στη συνέχεια του ισχυρού άνδρα του ΠΑΟΚ Ιβάν Σαββίδη που μπήκε οπλοφορώντας στο γήπεδο και του Λούμπος Μίχελς που επιτέθηκε στον διαιτητή Κομίνη για το γεγονός ότι δεν μέτρησε το τέρμα του Βαρέλα (ως οφσάιντ του Μαουρίτσιο στη φάση) στην εκπνοή του αγώνα με την ΑΕΚ.

Ο νέος μηδενισμός και η αφαίρεση βαθμών είχε ως συνέπεια να χαθεί οριστικά ο τίτλος και από τότε ο ρουμάνος τεχνικός (και όχι μόνο αυτός) το κουβαλάει μέσα του.

Διαχείριση
Πολλές φορές μέσα στην περασμένη χρονιά (αλλά και στη σεζόν που ολοκληρώθηκε) στάθηκε στο γεγονός αυτό για να υπενθυμίζει ότι αγωνιστικά ο ίδιος και οι παίκτες του είχαν κάνει το χρέος τους και θα μπορούσαν να είναι πρωταθλητές.

Ομως παράλληλα δούλευε νυχθημερόν στην ψυχολογία των παικτών του και κατάφερε να τους κερδίσει όλους – ή σχεδόν όλους, καθώς η περίπτωση του Αμρ Ουάρντα ήταν ξεχωριστή όχι μόνο για τον Λουτσέσκου αλλά και για όποιον προπονητή συνεργάστηκε με τον αιγύπτιο επιθετικό. Ο Τσούμπα Ακπομ είχε φορέσει μόλις το μετάλλιο του κυπελλούχου στον λαιμό του και στα χέρια του κρατούσε το βραβείο του MVP του τελικού όταν γύρισε και χαμογέλασε στον κόουτς Λουτσέσκου.

«Θεωρούσα ότι με είχε αδικήσει και ένιωθα ότι είχε κάνει και μαλ…ίες στην περίπτωσή μου. Ομως όταν κάθισα και σκέφτηκα τι μου έλεγε και πως πρέπει να βελτιωθώ και σε άλλους τομείς για να έχω βασικό ρόλο, είδα ότι είχε δίκιο» του απέδωσε τα εύσημα ο άγγλος επιθετικός που μόλις έφυγε ο Πρίγιοβιτς έγινε ο πολυτιμότερος παίκτης της ομάδας του, παίρνοντας ρόλο βασικού και αναντικατάστατου.

Ο Ραζβάν Λουτσέσκου ήταν ο ουσιαστικός MVP αυτής της ομάδας, καθώς κατάφερε να διαχειριστεί με μαεστρία δύο διαφορετικές καταστάσεις και να φτάσει στον απόλυτο θρίαμβο (αήττητο πρωτάθλημα και πρώτο νταμπλ στην ιστορία του συλλόγου).

Μάλιστα πριν από τον περσινό τελικό Κυπέλλου με την ΑΕΚ είχε να κουμαντάρει την οργή και την πίκρα των παικτών του και να τη βγάλει σε ενέργεια (ο ΠΑΟΚ έκανε εκπληκτική εμφάνιση στον περσινό τελικό και πήρε θριαμβευτικά το τρόπαιο).

Εφέτος στον ανάλογο τελικό έπρεπε να διαχειριστεί κάτι εντελώς διαφορετικό. Το άδειασμα των παικτών του μετά τη φιέστα με τον Λεβαδειακό για την κατάκτηση του πρωταθλήματος έπειτα από 34 χρόνια και το αήττητο που ολοκληρώθηκε στα Γιάννενα.

Ο Λουτσέσκου ήταν ο μόνος που δεν είχε χαλαρώσει στη φιέστα, καθώς, όπως παραδέχτηκε, μέσα του σκεφτόταν μία και μόνο λέξη (cup, cup, cup).

Είχε «κλειδώσει» τον τελικό Κυπέλλου καθώς ήθελε να ολοκληρώσει το έπος και έπειτα από αυτό είχε κάθε λόγο να χαμογελάσει με την καρδιά του.