«Ο Ατρόμητος είναι στην ελίτ»
Ο Νταμίρ Κάναντι αποχαιρετά την Ελλάδα μέσα από τη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» και ανοίγει την καρδιά του για όσα έκανε, όσα είδε και όσα θα ήθελε να αλλάξει στο Περιστέρι και όχι μόνο
Ποτέ του δεν αρνήθηκε να μιλήσει. Ποτέ του δεν αρνήθηκε την επαφή με τα media. Ερχόμενος από μια άλλη ποδοσφαιρική νοοτροπία, η Ελλάδα υπήρξε για τον Νταμίρ Κάναντι ένα ρίσκο που δεν ήξερε αν θα του βγει. Δεν ήξερε τι θα συναντήσει εδώ όταν το καλοκαίρι του 2017 συμφωνούσε με τον Γιώργο Σπανό και τον Γιάννη Αγγελόπουλο για να δοκιμάσει την τύχη του. «Δεν επηρεάστηκα καθόλου στην αρχή. Τα φιλικά γίνονται για να δούμε πού οδεύουμε ως ομάδα. Για να κρίνουμε κάποιους παίκτες. Για να καταλάβουμε τι περιμένουμε από τον καθένα ξεχωριστά και απ’ όλη την ομάδα. Ο κόσμος κακώς ασχολείται με τα αποτελέσματα σε αυτά τα παιχνίδια, δεν θα έπρεπε να τον επηρεάζουν. Οχι δε με είχαν επηρεάσει καθόλου», λέει στη συνέντευξη που παραχώρησε στα «ΝΕΑ» όταν του θυμίσαμε το δύσκολο ξεκίνημά του και τις βαριές ήττες σε εκείνο το πρώτο του καλοκαίρι εδώ. Ευτυχώς για τον Ατρόμητο, ο Γιώργος Σπανός δεν άκουσε τις φωνές που του έλεγαν να διώξει γρήγορα τον Αυστριακό και να βρει έναν προπονητή για να… σώσει τη χρονιά.
Αψογη συνεργασία
«Είχαμε άψογη συνεργασία και με τον πρόεδρο και με τον τεχνικό διευθυντή και με όλους όσους συνεργάστηκα. Από την πρώτη μέρα. Οπως και εκείνες τις μέρες. Είναι ένας άνθρωπος που αγαπάει το ποδόσφαιρο και γνωρίζει ποδόσφαιρο. Δεν θα περίμενα να διώξει έναν προπονητή που μόλις είχε πάρει, πώς θα μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο».
Ο Νταμίρ Κάναντι μπορεί να θεωρείται αν όχι ο καλύτερος, ένας από τους καλύτερους προπονητές που έχουν κάτσει στον πάγκο των Περιστεριωτών. Η ομάδα του έφτασε στο σημείον να κάνει έως και… πρωταθλητισμό για ένα διάστημα. Την αποκάλεσαν «Λέστερ της Ελλάδας». «Ηταν κάτι που έδειχνε τον σεβασμό του κόσμου σε εμάς και στη δουλειά που κάναμε. Ηταν υπέροχο να το ακούμε. Δε μας φόρτωνε με βάρος, αλλά με περηφάνια. Μας θεωρούσαν διεκδικητές του τίτλου σε μια χώρα που εκτός των μεγάλων έχει συμβεί μία φορά αυτό. Δεν είναι λίγο πράγμα. Για εμάς ο τίτλος ήταν η τρίτη θέση. Και την πρώτη και τη δεύτερη χρονιά. Για λίγο δεν τα καταφέραμε, αλλά δεν στεναχωριόμαστε γι’ αυτό. Πετύχαμε πάρα πολλά μέσα σ’ αυτά τα δύο χρόνια».
Ζητήσαμε από τον αυστριακό προπονητή να μας πει ποια είναι τα μεγαλύτερα επιτεύγματα αυτής της ομάδας. «Το μεγαλύτερό μας επίτευγμα ήταν ότι εξελίξαμε πολλούς παίκτες και μάλιστα Ελληνες. Εφτασαν στο σημείο να πηγαίνουν στην Εθνική Ελλάδας ως παίκτες του Ατρόμητου. Δεν είναι σύνηθες, σωστά; Είχαμε τον πρώτο σκόρερ του ελληνικού πρωταθλήματος φέτος με 19 γκολ, τον Κουλούρη. Ο πρώτος σκόρερ δεν ήταν από τις πρώτες 2-3 ομάδες, αλλά από εμάς. Και μάλιστα με πολλά γκολ. Είχαμε την περσινή σεζόν τον καλύτερο παίκτη του πρωταθλήματος, τον Ουάρντα, είχαμε έναν από τους καλύτερους τερματοφύλακες, έχουμε ένα δίδυμο κεντρικών αμυντικών που σπάνια βρίσκεις σε τέτοια ηλικία και Ελληνες. Και φυσικά είναι πολύ σημαντικοί οι στόχοι που πετύχαμε σαν ομάδα. Δύο φορές βγήκαμε στην Ευρώπη. Η ομάδα, πλέον, έχει ανεβάσει το επίπεδό της και το αγωνιστικό της ταβάνι. Ανήκει, πια, στην ελίτ του ελληνικού πρωταθλήματος και είμαι βέβαιος πως θα παραμείνει εκεί ο Ατρόμητος όσο δουλεύει με αυτούς τους ανθρώπους και με τέτοιο τρόπο».
Το ευχαριστήθηκα
Υπάρχει κάτι που θα άλλαζε ο Νταμίρ Κάναντι αν γυρνούσε τον χρόνο πίσω; «Απ’ όσα ήταν στις δικές μου δυνάμεις, όχι δεν νομίζω ότι θα άλλαζα κάτι. Κάναμε καλή δουλειά, ήταν μια συνεργασία την οποία την ευχαριστήθηκα. Οπως ευχαριστήθηκα και τον τόπο, τη ζωή εδώ, τον κόσμο. Αλλά αν μπορούσα θα άλλαζα πράγματα. Θα άλλαζα πολλές από τις σκέψεις που υπάρχουν γύρω από το ποδόσφαιρο. Και σίγουρα κάποια σφυρίγματα των διαιτητών. Που αφορούν τη δική μας ομάδα, τον Ατρόμητο. Θα μπορούσαμε να είχαμε πάει καλύτερα αν κάποια σφυρίγματα ήταν διαφορετικά. Ομως δεν ήμουν εδώ για να αλλάξω το ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλά για να πετύχω σε αυτό που ήρθα να κάνω. Νομίζω πως ως προς αυτό τα κατάφερα. Και φεύγω ικανοποιημένος».
Θα γυρίσει κάποια στιγμή στα μέρη μας όμως; «Δεν μπορώ να το ξέρω αυτό ακόμα. Ειλικρινά μου άρεσε πολύ που δούλεψα εδώ, ευχαριστήθηκα κάθε στιγμή. Αλλά τώρα μόλις ανακοίνωσα ότι φεύγω, δεν θα μπορούσα να σκέφτομαι αν και πότε θα γυρίσω (σ.σ. γέλια). Ομως για το μέλλον δεν μπορώ να αποκλείσω τίποτα. Στο ποδόσφαιρο δεν μπορείς να αποκλείσεις τίποτα απολύτως. Είναι μεγάλος ο κόσμος του ποδοσφαίρου και δεν ξέρεις πού θα σε οδηγήσει».














