Και όμως, συγγενείς {CR}και φίλοι… πλακώθηκαν

Η τελευταία μάχη; Στο πάρκινγκ, καμιά ώρα μετά το τέλος του τελικού. Εκεί όπου οι «επίσημοι» της ΑΕΚ και οι αντίστοιχοι του ΠΑΟΚ, έπαιρναν τον δρόμο της επιστροφής κρατώντας μόνο τις αναμνήσεις από το αντάμωμα της 11ης Μαΐου. Ο «αποχαιρετισμός» κράτησε κανά δεκάλεπτο. Μια από εκείνες τις «χορογραφίες» που έχουν γίνει σήμα κατατεθέν για νύχτες σαν αυτή στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Κάτι τύποι με τις ζωστήρες στα χέρια, με κάτι άλλους που μέσα στη νύχτα φορώντας full face έμοιαζε αν μη τι άλλο να έχουν «προνοήσει» για… ειδικές καταστάσεις. Πόσο ήρθε – αυτό – το ματς; Αγνωστο. Το σίγουρο είναι ότι οι περισσότεροι από τους συγκεκριμένους, πιθανότατα δεν γνώριζαν και πόσο ήρθε το άλλο, το κανονικό. Λογικό: Δεν μπορούσαν να πάρουν τα μάτια τους από τον εχθρό που βρίσκονταν σε απόσταση αναπνοής. Τέτοιες ευκαιρίες δεν χάνονται!

«Και πού να δείτε τι έγινε στο ημίχρονο στο μπαρ των επισήμων» μας είπε ένας αστυνομικός από εκείνους τους μπαρουτοκαπνισμένους που θα μπορούσε να γράψει μια εγκυκλοπαίδεια για τα γεγονότα ντροπής στα γήπεδα. Είχαν δώσει ραντεβού οι «επίσημοι» των δύο ομάδων, στην ανάπαυλα. Για να ανακαινίσουν τον χώρο. Ελειπε μόνο ο πιανίστας στη γωνία. Ολα τα άλλα θύμιζαν σαλούν της Αγριας Δύσης την ώρα της κρίσης! Αλλά και τι έγινε; Οταν φτάνεις σε σημείο να διεξάγεις τελικό κεκλεισμένων των θυρών και πριν αυτός ξεκινήσει ανακοινώνεις από τα μεγάφωνα ότι αν δεν «συνετιστούν» οι επίσημοι τότε θα δοθεί εντολή για εκκένωση του γηπέδου, καταλαβαίνει κανείς και τα υπόλοιπα. Σε μια ακόμη νύχτα που κατά τύχη δεν είχαμε νεκρούς.

Ρωτάς λοιπόν την ΕΠΟ: Εντάξει, οι δύο ομάδες τα 120 εισιτήρια που είχαν στη διάθεσή τους, τα έδωσαν όπως φαίνεται σε «εκλεκτούς». Στα επίσημα, από τις προσκλήσεις της Ομοσπονδίας πώς γίνεται να σχηματίστηκαν δύο «πέταλα» με «μπουμπούκια» έτοιμα για όλα;

Οι ΕΠΣ

Η απάντηση, αναμενόμενη. Προφανώς δεν θα έφταιγε η ίδια η ΕΠΟ που μοίρασε τις προσκλήσεις. Το φταίξιμο έπεφτε στις ΕΠΣ. Στις περίφημες ενώσεις, οι οποίες πήραν προσκλήσεις και τις διοχέτευαν στις δύο ομάδες που με τη σειρά τους, τις προσέφεραν και εκείνες σε πρωτοπαλίκαρα. Θα ζητήσει κανείς τα ρέστα από τις ΕΠΣ για αυτό το χάλι; Αποκλείεται. Θα ζητήσει κάποιος ευθύνες από την ΕΠΟ; Επίσης. Μήπως θα αναζητήσει κανείς ευθύνες στις διοικήσεις των δύο ομάδων; Εδώ γελάνε. Αρα λοιπόν τι το συζητάμε. Ας είμαστε ευχαριστημένοι που
δεν είχαμε τίποτε μαχαιριές όπως στον Βόλο προ διετίας και τα υπόλοιπα ας τα στριμώξουμε στο ντουλάπι της Ιστορίας. Και της ντροπής.

Με τρεις αστυνομικούς για κάθε πολίτη που βρέθηκε στο ΟΑΚΑ, και έγινε το σώσε. Του χρόνου ας το κάνουμε «6 προς 1» για να δούμε μήπως βολέψει καλύτερα. Και κυρίως; Ας συνεχίσουμε να απολαμβάνουμε τους καρπούς από την εύφορη κοιλάδα της «εξυγίανσης». Τελικά το παν έκαναν. Το άλλαξαν το ποδόσφαιρό μας. Με διμοιρίες των ΜΑΤ να χωρίζουν τους επίσημους (χωρίς πάντως ιδιαίτερη επιτυχία) και με τους εντεταλμένους της FIFA να μαγαρίζουν την τύχη τους που τους έλαχε να είναι αυτόπτες μάρτυρες σε έναν τέτοιο τελικό. Σαν τους «κυανόκρανους» οι άνθρωποι της παγκόσμιας Ομοσπονδίας. Ανάμεσα σε δύο στρατούς. Μα δεν είναι υπέροχο αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα;