Το στοίχημα που κέρδισε

Ακριβώς 30 ματς σε όλες τις διοργανώσεις. Και 2.133 λεπτά πατώντας το χορτάρι στο ταξίδι του Ολυμπιακού της σεζόν 2018-19. Ενα μεγάλο «αουτσάιντερ» που σχεδόν αθόρυβα όχι μόνο κέρδισε το στοίχημα της «δεύτερης ευκαιρίας» στο μεγάλο λιμάνι, αλλά κατάφερε μέσα σε μόλις μία σεζόν να αλλάξει τα δεδομένα της ίδιας της ποδοσφαιρικής διαδρομής του. Είναι ο Ανδρέας Μπουχαλάκης, και η νέα σελίδα της καριέρας του μόλις άνοιξε.

Τι σημαίνουν αυτά τα 2.133 λεπτά συμμετοχής; Κάτι που μάλλον το γνωρίζει μόνο ο ίδιος. Με τον Πέδρο Μαρτίνς έπαιξε τόσο, όσο δεν κατάφερε να κάνει όλα τα προηγούμενα χρόνια που βρέθηκε στο ερυθρόλευκο ρόστερ. Δηλαδή τις περιόδους 2014-15 με προπονητή τον Μίτσελ (822′), 2015-16 με προπονητή τον Μάρκο Σίλβα (262′), 2016-17 με προπονητές τους Βίκτορ Σάντσεθ, Πάουλο Μπέντο, Βασίλη Βούζα και Τάκη Λεμονή (συνολικά 860′). Στην πρώτη του τριετία ο χρόνος συμμετοχής του σε απόλυτους αριθμούς ήταν ακριβώς 1.944 λεπτά (σε 39 συμμετοχές).

Στο ίδιο διάστημα, ο κρητικός μέσος έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα (8/9/2018 κόντρα στην Εσθονία), έγινε μέλος του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος (έφτασε ήδη στις 5 συμμετοχές) και ουσιαστικά για πρώτη φορά κατάφερε να μπει στις ράγες που τον περίμεναν μια… ζωή. Διότι ο Ανδρέας Μπουχαλάκης θεωρήθηκε ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα του ελληνικού ποδοσφαίρου την τελευταία 10ετία. Από την εποχή που με τις μικρές Εθνικές είχε σχηματίσει ένα προσωπικό κλαμπ θαυμαστών από σκάουτ κορυφαίων ευρωπαϊκών συλλόγων. Το μπόι του (1,86 μ.), το αριστερό του πόδι, η ικανότητά του να αγωνίζεται και στις τρεις θέσεις της μεσαίας γραμμής. Στοιχεία που τον καθιστούσαν ξεχωριστό.

Ολο κάτι έλειπε όμως. Σίγουρα η τύχη μιας και στην καριέρα του αντιμετώπισε πολλούς τραυματισμούς σε ακατάλληλες στιγμές, πάνω δηλαδή που έπιανε ρυθμό και έδειχνε ικανός να κάνει το βήμα προς τα εμπρός. Αλλά και η σταθερότητα που επιβάλλεται όταν διεκδικείς μια θέση στον Ολυμπιακό. Και ο μόνιμα μεγάλος ανταγωνισμός σε ένα τόσο ποιοτικό ρόστερ. Από το 2014 και έπειτα στη μεσαία γραμμή των Ερυθρολεύκων πέρασαν παίκτες όπως ο Μιλιβόγιεβιτς, ο Κασάμι, ο Καμπιάσο κ.λπ. Αντε να βρεις χώρο.

Τι έμελλε να αλλάξει για εκείνον; Κάτι που εκ πρώτης όψεως λίγοι θα το συνυπολόγιζαν. Η περίοδος 2017-18. Ο δανεισμός του στη Νότιγχαμ Φόρεστ. Η παρουσία του στο πρωτάθλημα της Τσάμπιονσιπ. Νέο περιβάλλον, διαφορετικός ανταγωνισμός, διαφορετικό στυλ ποδοσφαίρου. Ολα από την αρχή. Και η αλήθεια είναι πως ο Μπουχαλάκης στα… λημέρια του Ρομπέν των Δασών κατάφερε να βελτιώσει πολύ στοιχεία του παιχνιδιού του που του έλειπαν. Ξεκίνησε ως 10άρι και συνέχισε να παίζει ως 10άρι στο «8» ή ακόμη και στο «6» για κάποια χρόνια. Αυτό λοιπόν το άλλαξε στην Αγγλία. Και δικαιώθηκε από έναν δίκαιο προπονητή.

Ανέλιξη

Από τον Πέδρο Μαρτίνς, που από την πρώτη στιγμή τον ξεχώρισε και τον έκανε μέλος του Ολυμπιακού 2018-19. Βασικός από την πρώτη εντεκάδα της χρονιάς. Πρώτα πλάι στον Μαντί Καμαρά (36 συμ.). Επειτα μαζί με τον Γκιγέρμε (33 συμ.). Στην ουσία οι τρεις τους έφεραν εις πέρας την αποστολή των δύο θέσεων στο κέντρο του γηπέδου. Με τον Μπίμπρας Νάτχο (34 συμ. αλλά με 1.336′) να κλείνει το καρέ. Αυτό που δεν μπόρεσε να «σπάσει» κοτζάμ Γιάγια Τουρέ.

Ο πορτογάλος προπονητής στον Μπουχαλάκη βρήκε έναν κεντρικό χαφ που μπαίνοντας ανάμεσα στους στόπερ ξεκινούσε πολλές φορές την επίθεση από τον άξονα. Βρήκε το κάθετο παιχνίδι που κρατούσε τον Κώστα Φορτούνη ψηλά στο γήπεδο σε ρόλο δεύτερου επιθετικού. Βρήκε επίσης έναν παρτενέρ με τον οποίο ο Μαντί Καμαρά εξελίχθηκε σε «φαινόμενο» και ο Γκιγέρμε σε «μετρονόμο» βάζοντας τον ρυθμό για την ομάδα. Αυτό το τρίγωνο είναι η βάση και για τον Ολυμπιακό 2019-2020. Ο κρητικός μέσος μόλις κέρδισε κάτι που οι περισσότεροι είχαν πιστέψει πως το έχασε για πάντα πριν καν το βρει. Το μονοπάτι ανέλιξης για να  ολοκληρωθεί ως ποδοσφαιριστής. Από εδώ και στο εξής τίποτε πια δεν θα είναι το ίδιο για εκείνον.

Το «σχολείο» της Νότιγχαμ Φόρεστ

Στα… λημέρια του Ρομπέν των Δασών ο Μπουχαλάκης κατάφερε να βελτιώσει πολύ στοιχεία του παιχνιδιού του, όπως την ανασταλτική του ικανότητα, ενώ έγινε πιο σκληρός στις προσωπικές μονομαχίες, συμπληρώνοντας κομμάτια που έλειπαν από το παζλ του.