Express στην αθηναϊκή ιστορία

Το λεωφορείο είναι σταματημένο στη στάση. Ντυμένο στα λευκά και με την ένδειξη «Θέατρο Express», στη θέση του αριθμού της γραμμής. Οι περαστικοί αναρωτιούνται τι είναι, οι τολμηροί «χτυπούν» εισιτήριο και μπαίνουν. Το εσωτερικό είναι χωρισμένο στα δύο. Πίσω από την πράσινη βελούδινη κουρτίνα που λειτουργεί ως διαχωριστικό, αχνοφαίνεται το σκηνικό. Αποκαλύπτεται μόνο όταν ακούγεται μια κουδούνα να χτυπάει γύρω από το λεωφορείο μαζί με την ιαχή «Για περάστε, για περάστε!». Και ξαφνικά, το ταξίδι ξεκινάει, με προορισμό όχι κάποια περιοχή της Αθήνας αλλά ένα θεατρικό δρώμενο.

Το Εθνικό Θέατρο σε συνεργασία με τον Οργανισμό Αστικών Συγκοινωνιών, πραγματοποιεί για δεύτερη χρονιά τη δράση με τίτλο «Θέατρο Express». Το θέατρο ταξιδεύει από γειτονιά σε γειτονιά για να συναντήσει τους θεατές του και να τους μυήσει στη μαγεία του μέσω της παράστασης «Ιστορίες καθ’ οδόν», βασισμένης στα ευθυμογραφήματα του Βασίλη Αττικού. Συνολικά, περίπου 50 παραστάσεις σε 30 διαφορετικές πιάτσες με δωρεάν πάντα είσοδο θα δώσει ο περιοδεύων θίασος σε όλη την Αθήνα. Εμείς, το πετύχαμε στο Αλσος Περιστερίου.

Στο «Magic Bus», όταν συνηθίζουν να το αποκαλούν χαρακτηριστικά, οι ηθοποιοί Σταύρος Καραγιάννης, Ρένα Κυπριώτη και Γιάννος Παναγόπουλος με στη συνδρομή του σκηνοθέτη τους Τάσου Πυργιέρη, σωματοποιούν με την παρουσία τους την παλιά ετερόκλητη Αθήνα. Ντυμένοι με φουστανέλες, φράκο και φορεσιά Αμαλίας, ξεκινούν την εύθυμη διήγησή τους για τις πρώτες προσπάθειες οργάνωσης του ελληνικού κράτους και της πρωτεύουσάς του, τους ανθρώπους, τις συνήθειες, τις παραδόσεις τους. Με αφετηρία την Αθήνα του 1932, μπροστά από τους 20 θεατές περνάει ο πολεοδομικός σχεδιασμός της πόλης, οι γιορτές του Οθωνα, η ίδρυση των πρώτων θεάτρων, οι πρώτες παραστάσεις ή θεάματα, οι ηθοποιοί και η αποδοχή τους από την κοινωνία της εποχής. Το χιουμοριστικό κείμενο γίνεται η βάση πάνω στην οποία χτίζουν οι τρεις πρωταγωνιστές τη βάση της κωμωδίας του. Η σκηνή μέσα στο λεωφορείο αναδεικνύει με απολαυστικό τρόπο τη σχέση του χθες με το σήμερα και τα προπ που επιστρατεύουν ενισχύουν την ιλαρότητα του θεάματος. Τα γέλια του κοινού πολλαπλασιάζονται όταν ο αυτοσχεδιασμός των πρωταγωνιστών τούς εμπλέκει στο θεατρικό παιχνίδι.

«Παρουσιάζουμε ένα αφηγηματικό θέατρο. Δεν υπάρχει ουσιαστικά δραματουργική εξέλιξη και πρέπει να την εξηγήσουμε εμείς και να την κάνουμε παράσταση. Επρεπε να δείξουμε μια ιστορία χωρίς να είναι στατική ή φλύαρη. Ηταν πρόκληση να στήσουμε ένα έργο που να μη στερείται τίποτα παρά την έλλειψη κανονικής σκηνής. Οπως και το να έχουμε ένα έργο ευχάριστο, που να έχει επίσης ζωντάνια, ρυθμό για να φεύγουν χαρούμενοι οι θεατές», σχολιάζει ο Τάσος Πυργιέρης, που πέρα από τη σκηνοθετική επιμέλεια της παράστασης με την παρουσία του ως απείθαρχος θεατής στο βάθος του λεωφορείου, πάει ένα βήμα πιο πέρα την εξέλιξη. Στο τέλος, όμως, καταλήγει κι εκείνος στη σκηνή, όπου του φορούν τη φουστανέλα μαζί με σακάκι και φέσι, ενώνοντας πάνω του τα στοιχεία με τα οποία πάντα παλεύει η Αθήνα: τον ευρωπαϊκό της προσανατολισμό και την ανατολίτικη καταγωγή της.

INFO

Για τις επόμενες στάσεις του Θεάτρου Express επισκεφτείτε τη σελίδα www.n-t.gr ή www.oasa.gr