Από το Οντάριο στο Αλσος Παγκρατίου

Οχι άλλο κάρβουνο. Και δεν αναφερόμεθα στην επική ατάκα του Νίκου Κούρκουλου από το «Ορατότης μηδέν». Βρισκόμαστε στο 2019 άλλωστε και όχι στο 1970. Πού φτάσαμε να δούμε τον Πέτρο Κόκκαλη στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ. Ο οποίος εμφανίστηκε στην πολιτική σαν λάτρης των υψηλών και ωραίων. Αειφορία, καινοτομία, αλληλεγγύη, ανθρώπινα δικαιώματα, βιώσιμη ανάπτυξη, κλιματική αλλαγή, προσφυγικές ροές κλπ., κλπ. Εξω και μακριά από την πεζή καθημερινότητα και τις μικροκομματικές αντιπαραθέσεις. Για να τσακώνεται, άλλωστε, υπάρχει ο Πολάκης. Ενας από τους άξονες λοιπόν της πολιτικής κίνησης «Κόσμος» στον δρόμο για μια βιώσιμη Ευρώπη, όπως τους παρουσίασε ο κ. Κόκκαλης, ανατρέχει στην ατάκα του Νίκου Κούρκουλου.

Βόλτες

«Οχι άλλο κάρβουνο: προκλήσεις και ευκαιρίες μιας οικονομίας χωρίς άνθρακα». Κι εκεί λοιπόν που ο Πέτρος ασχολιόταν με τα σπουδαία και σοβαρά, το Οντάριο και την Ωκεανία, τον βλέπουμε να κόβει βόλτες στο Αλσος Παγκρατίου. Σε ενσταντανέ με τον Ηλιόπουλο. Υποψήφιο δήμαρχο Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ. Ακολούθως κατέβηκε στο Μικρολίμανο. Για φωτογράφιση με τη συντρόφισσα Δούρου. Ούτε ο Νάσος ούτε η Ρένα «περπατάνε». Και επειδή ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται, φωνάξανε τον Πέτρο να βάλει ένα χεράκι, μπας. Και θα ήταν αγένεια από την πλευρά του να αρνηθεί τον ρόλο του αβανταδόρου. Δεν σταμάτησε όμως εκεί. Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η τοποθέτησή του σχετικά με την εσωτερική πολιτική και οικονομική κατάσταση.

Πιόνια

«Ο ΣΥΡΙΖΑ κλήθηκε να κυβερνήσει μια χώρα που το προηγούμενο πολιτικό προσωπικό την είχε οδηγήσει σε οικτρή κατάσταση. Εχω τις απόψεις μου και δεν εξαγοράζομαι, ούτε θα γίνω πιόνι κανενός για να προωθώ συμφέροντά του». Δηλαδή υπάρχουν κάποιοι που εξαγοράζονται; Ας πούμε κι απ’ το πολιτικό προσωπικό; Και ποιοι εξαγοράζουν; Ας πούμε επιχειρηματίες που κάνουν δουλειές με το Δημόσιο; Εχει ακούσει κάτι σχετικό στο περιβάλλον που ζει και κινείται ο Πέτρος; Υπήρχαν πολιτικοί πιόνια από το πολιτικό προσωπικό που χρεοκόπησε τη χώρα; Εφτασε στα 50 του χρόνια ο Πέτρος για να ανακαλύψει την Αμερική. Οτι οι προηγούμενοι οδήγησαν τη χώρα σε οικτρή κατάσταση. Ποτέ δεν είναι αργά.

Δουλειές

Μήπως όμως αυτή η τοποθέτηση συνιστά αγένεια; Από την πλευρά της οικογένειας Κόκκαλη, την οποία εκπροσωπεί και σε σχέση με τις επιχειρηματικές της δραστηριότητες. Εχουν κανένα παράπονο δηλαδή από το προηγούμενο πολιτικό προσωπικό; Είχαν κανένα πρόβλημα στο να παίρνουν δουλειές; Είχαν κανένα πρόβλημα στο να τους δίνουν δουλειές; Το ένα χέρι νίβει τ’ άλλο, που λένε. Η χώρα πράγματι χρεοκόπησε, αλλά οι δουλειές πήγαν μια χαρά. Κι αυτό οφείλεται στο προηγούμενο πολιτικό προσωπικό. Από το οποίο, για να τα λέμε όλα, πήρε τη σκυτάλη και συνεχίζει το νυν. Σε αυτόν τον τομέα δεν έχει αλλάξει απολύτως τίποτα. Εξού και η σύμπλευση της οικογένειας Κόκκαλη με τον ΣΥΡΙΖΑ. Κατά συνέπεια, όχι άλλο κάρβουνο.