Δείξε μου {LF}το σποτάκι σου να σου πω {LF}τι είσαι

Οι καλοί διαφημιστές λένε πως οι σωστές, οι προσεγμένες διαφημίσεις είναι αυτές που πουλούν το προϊόν χωρίς να τραβούν την προσοχή στην ίδια τη διαφήμιση. Στην πολιτική, τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά – είναι δα κοινό μυστικό πως, πριν από λίγα χρόνια, τα έξυπνα τηλεοπτικά σποτ κατάφεραν να βάλουν στη Βουλή κόμματα που σήμερα έχουν εξαφανιστεί. Οι εκλογές έρχονται με φόρα προς το μέρος μας και είναι διπλές, πράγμα που σημαίνει πως το φιλοθέαμον κοινό θα έχει την ευχαρίστηση να απολαύσει στους δέκτες του όχι μόνο τις πιο προσεγμένες προσπάθειες των κομμάτων να κερδίσουν ψήφους στις ευρωεκλογές, αλλά και τα μικρά διαμαντάκια των αυτοδιοικητικών. Και είμαστε μόλις στην αρχή.

Το Νι-Νι, το ξυράφι και η μάχη της Αθήνας

Ηταν ακόμα Ιανουάριος όταν ο Νίκος Νικολόπουλος ανακοίνωσε την πρόθεσή του να κατέβει δήμαρχος στην Πάτρα. Γνώστης της επικοινωνιακής πραγματικότητας, ο βουλευτής Αχαΐας συνόδευσε την αναγγελία του με ένα σποτάκι από διάδρομο μαιευτηρίου, όπου διάφοροι ψηφοφόροι τού εύχονταν για τα γεννητούρια. Εναν μήνα μετά, το σποτ συμπληρώθηκε. Οι ψηφοφόροι δεν έφερναν μόνο λουλούδια και μπαλόνια, αλλά ρωτούσαν αγωνιωδώς «ήρθε το Νι-Νι;» – με τον διαφημιστή να υπενθυμίζει με αστερίσκο πως, όχι, κανένα πραγματικό μωρό δεν εμπλέκεται στην υπόθεση, παρά μόνο ο ίδιος ο Νικολόπουλος. Αντίστοιχης αισθητικής ήταν και η πρώτη διαφημιστική προσπάθεια της Ρένας Δούρου μέσω Facebook. Η περιφερειάρχης Αττικής, γνωστή και ως «μου έκατσε μια στραβή στη βάρδια μου», στήθηκε μπροστά σε έναν καθρέφτη, κοίταξε το είδωλό της, έβαλε αφρό ξυρίσματος και ξυρίστηκε με παραδοσιακό λεπίδι. Υπό τους ήχους μιας ευχάριστης μουσικής σαν από τσίρκο, η Δούρου παρακάλεσε τους θεατές να «κόψουν τα μούσια», να «μη διαδίδουν και να μη διαβάζουν fake news». Θα ήταν απλά μια μέτρια προσπάθεια για χιούμορ, αν δεν υπήρχε ακόμα νωπή η εικόνα τής (σήμερα χαμογελαστής) Δούρου σε εκείνη τη σύσκεψη υπό τον Πρωθυπουργό στο κέντρο επιχειρήσεων της Πυροσβεστικής.

Στην περίπτωση του Δήμου Αθηναίων, τα πράγματα έχουν λίγο περισσότερο γούστο. Ο Κώστας Μπακογιάννης, με μια σειρά από βιντεάκια που γυρίζονται τύπου ερασιτεχνικά, μιλά για διάφορα σημεία της Αθήνας. Ενα, όμως, κατάφερε να γίνει viral – αυτό στο οποίο επιστράτευσε την Τζένη Μπότση και την περίφημη φράση «τι έγινε, Κωστάκη;», αποδίδοντας έναν μικρό φόρο τιμής στην ποπ κουλτούρα. Ο κύριος αντίπαλός του, ο Παύλος Γερουλάνος, στο πρώτο διαφημιστικό μήνυμα της καμπάνιας του αναδεικνύει τη fit πλευρά του. Περπατάει δίπλα από σωρούς σκουπιδιών και μηχανάκια, ξεπερνάει τις σκαλωσιές και υπόσχεται να «αφαιρέσει τα εμπόδια», για όποιον δεν πήρε το μήνυμα. Από κοντά και ο Νάσος Ηλιόπουλος, που φαίνεται πως ζήλεψε την πάλαι ποτέ δόξα του Σταύρου Θεοδωράκη. Με πλάνα που θυμίζουν indie ταινία και αναδεικνύουν το σακίδιο στην πλάτη, βγαίνει στις γειτονιές και χαιρετά κόσμο. Στο τέλος, το σήμα της καμπάνιας του είναι πιστή αντιγραφή εκείνου της νεαρής Αλεξάντρια Οκάσιο Κορτέζ για μια θέση στο αμερικανικό Κοινοβούλιο με το Δημοκρατικό Κόμμα. Το μόνο που λείπει είναι το «Stray» από τους Calexico – που μάλλον θα ταίριαζε πιο πολύ από το σάουντρακ που επιλέχθηκε.

Τα βαφτιστήρια, ο Πάπας και το «Bella Ciao»

Στη μάχη των ευρωεκλογών, οι κομματικοί επικοινωνιολόγοι δεν έχουν ακόμα ξεδιπλώσει τα δυνατά χαρτιά τους, έχουμε όμως πάρει μια πρώτη γεύση τού τι ακολουθεί. Ο ΣΥΡΙΖΑ, στην παρουσίαση της Προοδευτικής Συμμαχίας, φρόντισε να δώσει στη δημοσιότητα ένα σποτάκι επικεντρωμένο στoν Αλέξη Τσίπρα. Ο Πρωθυπουργός χαιρετάει τον Αντόνιο Κόστα. Τον Μπαράκ Ομπάμα. Τον Τζέρεμι Κόρμπιν. Τον Ζόραν Ζάεφ. Και ενδιάμεσα μιλούν γι’ αυτόν ο Ούντο Μπούλμαν, ο Νικόλα Τζινγκαρέτι και ο Πάπας. Το ερώτημα είναι ένα: πόσοι εξ αυτών γνωρίζουν τι εστί Παύλος Πολάκης; «Είμαστε και ήμασταν πάντα τοποθετημένοι στη σωστή πλευρά της Ιστορίας» λέει ο Τσίπρας στο τέλος του βίντεο. Αλλο το ευρωπαϊκό προφίλ, άλλωστε, και άλλη η (ελληνική) πραγματικότητα.

Η ΝΔ επέλεξε να χρησιμοποιήσει παλιές, δοκιμασμένες συνταγές από την εποχή του Οδυσσέα Ελύτη. Μια ελιά και ένα καράβι, το φως του Αιγαίου και η ελληνική σημαία. Μια μίνι αναδρομή στον Κωνσταντίνο Καραμανλή, τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, τον Αντώνη Σαμαρά και τον Κώστα Καραμανλή για την Ιστορία – και για να μην παρεξηγηθούν οι «πτέρυγες». Τα πρόσωπα των υποψηφίων και ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Κυριλέ και (σχεδόν βαρετά) καθωσπρέπει, μη μας πάρουν στο δούλεμα.

Στον αντίποδα της πολιτικής ορθότητας, βρίσκεται το Ποτάμι. Πριν από δύο χρόνια, με την καμπάνια «Ζουν ανάμεσά μας», είχε αμήχανα τυποποιήσει όσους δεν στηρίζουν το κόμμα. Φέτος, δύο νονοί τσακώνονται μπροστά στο βαφτιστήρι, τάζοντας τα καλύτερα δώρα, από πτυχίο χωρίς διάβασμα έως διακοπές στη Μύκονο. Το σύνθημα; «Μη σας παραμυθιάζουν, αλήθειες μόνο». Το πρόβλημα; Αν, όντως, οι ψηφοφόροι του Ποταμιού είναι, όπως τονίζουν στη Σεβαστουπόλεως, «οι σκεπτόμενοι ψηφοφόροι του Κέντρου», αυτοί βρίσκουν τέτοιου είδους ευρήματα μάλλον γραφικά.

Στο Κίνημα Αλλαγής δεν έχουν ακόμη ξεκινήσει τα σποτάκια. Οσοι γυρίζουν την Ελλάδα σε περιοδείες προβάλλουν πολλές φορές το βίντεο για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Ανδρέα Παπανδρέου – «το ‘χω μάθει απέξω» λένε ο ένας στον άλλο, ολίγον τι βαριεστημένα. Αν όμως η παρουσίαση των ευρωβουλευτών τη Μεγάλη Δευτέρα είναι ενδεικτική, τότε η διαφημιστική καμπάνια θα έχει πράσινο, αλλά και κόκκινο – κατά τον γέροντα Παΐσιο, θα θυμίζει ΠΑΣΟΚ, αλλά δεν θα ‘ναι. Και τι θα γίνει με τον άτυπο αγώνα για το «Bella Ciao»; Η συνέχεια επί της οθόνης.