Από το ρετιρέ στον… τρίτο

Μεθαύριο συμπληρώνεται ακριβώς ένας χρόνος από τη στιγμή που η ΑΕΚ στεφόταν και μαθηματικά πρωταθλήτρια Ελλάδας, κατακτώντας τον τίτλο ύστερα από 24 χρόνια. Στις 22 του περασμένου Απρίλη η Ενωση επικρατούσε στο ΟΑΚΑ του Λεβαδειακού με 2-0 και έπαιρνε το πρωτάθλημα, με τον κόσμο της να ζει ονειρικές στιγμές.

Οι Κιτρινόμαυροι βρέθηκαν στην κορυφή, κάνοντας μια σούπερ σεζόν, που χαρακτηρίστηκε από σταθερότητα, αποφασιστικότητα και «δίψα» για διάκριση. Στοιχεία που τους έφεραν στην κορυφή. Μια κορυφή, στην οποία η ΑΕΚ δεν μπόρεσε πάντως να παραμείνει για πολύ.

Ενα χρόνο μετά τα πάντα στις τάξεις των πρωταθλητών Ελλάδας είναι διαφορετικά. Η ομάδα βρέθηκε από πολύ νωρίς εκτός διεκδίκησης του τίτλου, με την κατάκτηση του κυπέλλου να είναι ο μοναδικός στόχος που της δίνει κίνητρο στο υπόλοιπο της σεζόν.

Σε ό,τι έχει να κάνει με το πρωτάθλημα, δεν χωρά κουβέντα πως η χρονιά κρίνεται αποτυχημένη για την ΑΕΚ. Η Ενωση, για μια σειρά από λόγους, δεν μπόρεσε να εκμεταλλευτεί τα όσα της έδωσε η περυσινή, ονειρεμένη σεζόν, με αποτέλεσμα φέτος να βρεθεί από πρωταθλήτρια, τρίτη και… καταϊδρωμένη.

Υποτίμησε τις «κολώνες»

Η ΑΕΚ θα λέγαμε πως την «πάτησε» κατά κάποιο τρόπο φέτος, σχετικά με το πώς αξιολόγησε τη συνεισφορά συγκεκριμένων προσώπων στην περυσινή επιτυχία. Ο Μανόλο Χιμένεθ κρίθηκε ως μια επιλογή που θα μπορούσε εύκολα να αντικατασταθεί, με τη διαδοχή του ωστόσο από τον Μαρίνο Ουζουνίδη και την εικόνα που έδειξε η ομάδα, να μη δικαιώνουν την απόφαση της διοίκησης. Επίσης, αποδείχθηκε στην πράξη πως μονάδες όπως οι Ογκνιέν Βράνιες, Λάζαρος Χριστοδουλόπουλος ήταν κάτι παραπάνω από απαραίτητες στη σωστή λειτουργία της. Ειδικά από τη στιγμή που οι παίκτες που τους διαδέχθηκαν δεν είχαν ούτε την ποιότητα, αλλά ούτε και την προσωπικότητα των δύο πρώην Κιτρινόμαυρων. Με την ΑΕΚ να «χάνει» έτσι σημαντικό κομμάτι της δύναμής της και να παρουσιάζεται αλλαγμένη προς το χειρότερο, στο αγωνιστικό σκέλος.

Πλήρωσε τη λιτότητα

Μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος, αλλά κυρίως την είσοδο στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, η ΑΕΚ είδε τα ταμεία της να γεμίζουν. Τα έσοδα της ομάδας εκτοξεύτηκαν, όμως η Ενωση δεν επένδυσε στον βαθμό που έπρεπε και θα μπορούσε για να δυναμώσει. Η ΑΕΚ διατήρησε την ίδια «σφικτή» πολιτική σε ό,τι έχει να κάνει με το οικονομικό κομμάτι, πληρώνοντας την παραπάνω απόφαση ακριβά.

Η Ενωση επιχείρησε ξανά να βρει… λαβράκια στην αγορά, με χαμηλό οικονομικό ταβάνι. Ωστόσο όπως αποδείχθηκε, η εν λόγω τακτική δεν μπορεί να είναι πάντα αποδοτική. Κάτι που φέτος η ΑΕΚ αντιλήφθηκε και με το παραπάνω.

Αστοχίες – λάθος χειρισμοί

Η ΑΕΚ λειτούργησε ερασιτεχνικά το προηγούμενο καλοκαίρι, σχετικά με την ενίσχυσή της. Η Ενωση επέδειξε μια πρωτοφανή καθυστέρηση στα μεταγραφικά, φτάνοντας Αύγουστο μήνα να… παλεύει για να κλείσει όχι μία, αλλά τέσσερις βασικές θέσεις του ρόστερ της. Το παράδοξο είναι πως στο τέλος κατάφερε να κλείσει μόλις τρεις εξ αυτών, με την ομάδα να παίρνει την απόφαση να μην αποκτήσει αμυντικό χαφ.

Μια απόφαση που δεν ήρθε με γνώμονα το οικονομικό κομμάτι, αλλά προέκυψε λόγω της αδυναμίας του μεταγραφικού τιμ να έχει εναλλακτικές λύσεις, για το ενδεχόμενο που κάποιος στόχος χανόταν. Η ΑΕΚ δεν μπόρεσε να αποκτήσει το καλοκαίρι τον Κρίστιτσιτς και είχε ως δεύτερη επιλογή τον… κανέναν! Ετσι, ο άξονας των Κιτρινόμαυρων έμεινε «γυμνός», με αυτό το κενό να παραμένει ακάλυπτο μέχρι και τον Γενάρη, όταν και αποκτήθηκε τελικώς ο Κρίστιτσιτς.