Οι γαλάζιες αγωνίες μπροστά στις κάλπες

Υπάρχει ένας άγραφος κανόνας τον οποίο ακολουθούν όσοι προσπαθούν να αναλύσουν τους πολιτικούς: Διάβαζε πάντα από την ανάποδη τις δηλώσεις τους αν θες να καταλάβεις τι πραγματικά σκέφτονται. Λέει, ας πούμε, ο Κυριάκος Μητσοτάκης πως το μήνυμα το βράδυ της 26ης Μαΐου πρέπει «να είναι εκκωφαντικό για να γίνουν οι ευρωεκλογές το σκαλοπάτι για τον τελικό στόχο, μία εκκωφαντική νίκη στις εθνικές εκλογές». Τι μπορεί να σκέφτεται όταν κάνει τέτοιες δηλώσεις; Πίσω από αυτό το επαναλαμβανόμενο γαλάζιο αίτημα, που τα περισσότερα στελέχη του κόμματος παρουσιάζουν ως απόρροια της δημοσκοπικής τους υπεροχής έναντι του αντιπάλου, μπορεί να διακρίνει κανείς μια από τις ανομολόγητες ανησυχίες της Πειραιώς: Την παράδοση που θέλει την ψήφο στις ευρωκάλπες να είναι χαλαρή. Και αυτή δεν είναι η μοναδική νεοδημοκρατική προεκλογική αγωνία.

Σύμφωνα με γνωστό δημοσκόπο η συμμετοχή στις εκλογές του Μαΐου θα είναι μεγάλη – «και όλα δείχνουν ότι το εκλογικό σώμα θα εκφράσει τη δυσφορία του για την κυβέρνηση». Οπως ζητά η ΝΔ. «Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει πως η αξιωματική αντιπολίτευση θα καρπωθεί όλη την ψήφο διαμαρτυρίας» συμπληρώνει. Τα μικρά και αντισυμβατικά κόμματα συνήθως γράφουν καλά στην ευρωκάλπη παίρνοντας μερίδα της προαναφερθείσας ψήφου. Κι αν η ίδια πηγή διακινδύνευε μια πρόβλεψη θα έλεγε ότι δεν βλέπει κανένα λόγο για να μην έχει εφαρμογή στην επικείμενη ευρωαναμέτρηση η συγκεκριμένη τάση.

ΤΑ ΠΟΣΟΣΤΑ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ. Για τους δημοσκόπους, μάλιστα, η ΝΔ θα έπρεπε να ανησυχεί και εξαιτίας των ποσοστών συσπείρωσης που εμφανίζει. Χωρίς να έχουν καν προκηρυχθεί οι εθνικές εκλογές έχει αγγίξει εξαιρετικά υψηλά ποσοστά. Σε μια έρευνα της Pulse τον Φεβρουάριο, για παράδειγμα, ήταν στο 81%, ενώ του ΣΥΡΙΖΑ ήταν στο 51%. Με άλλα λόγια, η Κεντροδεξιά μοιάζει να έχει πιάσει ταβάνι, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να έχει ακόμη περιθώριο.

Οσοι συνομιλούν με νεοδημοκράτες αντιλαμβάνονται πως ανάμεσά τους επικρατεί ένας επιπλέον φόβος: «Οι στοχευμένες ρουσφετολογικές κινήσεις του ΣΥΡΙΖΑ σε πολλές μικρές αριθμητικά κατηγορίες πολιτών». Ο προβληματισμός είναι αν αυτές οι ομάδες θα θυμηθούν όσα τους έβαλε η κυβερνώσα Αριστερά στην τσέπη όταν βρεθούν πίσω από το παραβάν. Γιατί η επιρροή τέτοιων πελατειακών κινήσεων δεν αποτυπώνεται στις μετρήσεις κοινής γνώμης, άρα αδυνατούν να την αξιολογήσουν.

Μιλώντας για κατηγορίες πολιτών, υπάρχουν κάποια «ειδικά κοινά», στα οποία η ΝΔ δεν έχει τη διείσδυση που θα επιθυμούσε, όπως αναφέρουν οι γνώστες των γαλάζιων παρασκηνίων. Οπως οι ιδιωτικοί και οι δημόσιοι υπάλληλοι ή οι νέοι. Σύμφωνα με στοιχεία έρευνας της Metron Analysis του Φεβρουαρίου, το 22,1% των ιδιωτικών υπαλλήλων ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ και το 17,9% ΝΔ. Το 18,3% των φοιτητών ΣΥΡΙΖΑ και το 15,3% ΝΔ. Στους δημόσιους υπαλλήλους, πάντως, η ΝΔ προηγείται με 27,4% κι ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί με 20,8%.

Ο ΚΑΤΑΚΕΡΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΨΗΦΟΥ. Και η Δεξιά της Δεξιάς; Στην αξιωματική αντιπολίτευση κάνοντας τον απολογισμό της στάσης τους στο Μακεδονικό θεωρούν εαυτούς κερδισμένους. Η δημοσκοπική πτώση της πρώτης φοράς αριστερά και το άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων στη Βόρειο Ελλάδα επιβεβαιώνει από μια άποψη την ανάγνωσή τους. Ωστόσο, οι «Πρέσπες» οδήγησαν και στην άνοδο σχηματισμών που θα μπορούσαν να αντλήσουν ψηφοφόρους από τις νεοδημοκρατικές εκλογικές δεξαμενές. Τον Φεβρουάριο το Πολιτικό Βαρόμετρο της Public Issue έδειχνε για πρώτη φορά τη βελοπουλική  «Ελληνική Λύση» να πιάνει το κατώφλι της εισόδου στη Βουλή. Στην Πειραιώς, όμως, δεν φαίνεται να ανησυχούν ιδιαίτερα για αυτόν τον κίνδυνο. Το επιχείρημά τους είναι πως ο κατακερματισμός του συγκεκριμένου χώρου δεν επιτρέπει σε κανένα από τα κόμματά του να έχει σοβαρές εκλογικές αξιώσεις.

ΓΚΡΙΝΙΕΣ. Σε όλα αυτά μπορεί να προστεθεί και η εσωκομματική γκρίνια των ημερών που έχει προκληθεί από ατάκες σαν το «κάθε πρόταση υποψηφιότητας για το Νομπέλ Ειρήνης σε έλληνα Πρωθυπουργό είναι αναμφίβολα τιμητική για τη χώρα» του Βαγγέλη Μεϊμαράκη. Ή από το δημόσιο αίτημα των ποντιακών οργανώσεων να εκδιωχθεί ο Δημήτρης Καιρίδης από το ευρωψηφοδέλτιο επειδή τον θεωρούν αρνητή της γενοκτονίας των Ποντίων. Οφείλει πάντως να αναγνωρίσει κανείς στους γαλάζιους πως μόνο οι ανόητοι δεν φοβούνται. Ειδικά σε μια προεκλογική περίοδο.