Bολές κατά ριπάς από Τραμπ εναντίον της Fed
Οι συνεχείς επιθέσεις ανησυχούν σοβαρά την ίδια την Ομοσπονδιακή Τράπεζα, της οποίας τίθενται σε κίνδυνο η αίγλη και η επιρροή σε παγκόσμιο επίπεδο
U.S. President Donald Trump gestures with Jerome Powell, his nominee to become chairman of the U.S. Federal Reserve at the White House in Washington, U.S., November 2, 2017. REUTERS/Carlos Barria (File: 2017-11-02T193647Z_855814185_HP1EDB21IHA1X_RTRMADP_3_USA-TRUMP-FED.JPG )
Τίποτα, φαίνεται, δεν σταματά τις επικρίσεις του Ντόναλντ Τραμπ προς την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (Fed) και ειδικά τον πρόεδρό της Τζερόμ Πάουελ, που τον καλεί συνεχώς να αλλάξει νομισματική πολιτική. Οι συνεχείς επιθέσεις έχουν αρχίσει πλέον να ανησυχούν σοβαρά την ίδια την τράπεζα αλλά και άλλους κορυφαίους κεντρικούς τραπεζίτες, όπως τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι, οι οποίοι φοβούνται για την ανεξαρτησία της Fed. Το θέμα μάλιστα φαίνεται ότι συζητήθηκε έντονα κατά τη διάρκεια της εαρινής συνόδου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ουάσιγκτον. Ο Τραμπ θα ήθελε πολύ να δει την κεντρική τράπεζα να ανοίγει ξανά τους κρουνούς του χρήματος προκαλώντας υπέρογκη ρευστότητα στην αγορά.
Σε νέο του τιτίβισμα στο Twitter ο Τραμπ αυτή τη φορά ανέφερε ότι η εάν ακολουθούσε ο Πάουελ άλλη πολιτική, οι βασικοί χρηματιστηριακοί δείκτες των ΗΠΑ θα ήταν σε επίπεδα υψηλότερα έως 30% από τα σημερινά. Κάλεσε επίσης τη Fed να ρίξει νέο άπλετο χρήμα στην οικονομία όπως είχε κάνει κατά τη διάρκεια της ύφεσης του 2007-2009.
«Εάν η Fed είχε κάνει σωστά τη δουλειά της, που δεν την έκανε, το χρηματιστήριο θα είχε κινηθεί ανοδικά κατά 5.000 έως 10.000 μονάδες και το ΑΕΠ θα είχε αυξηθεί πολύ πάνω από 4% αντί για 3%… χωρίς να υπάρχει σχεδόν καθόλου πληθωρισμός» έγραψε στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης ο Τραμπ. Εάν η Fed ακολουθήσει τις συμβουλές του Τραμπ και επιστρέψει ξανά σε πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, που θα περιλαμβάνει μεταξύ άλλων αγορές κρατικών ομολόγων, τότε θα προχωρήσει σε νέα νομισματική χαλάρωση σε μια περίοδο που η ανάπτυξη στην οικονομία είναι ισχυρή και η ανεργία βρίσκεται σε ιστορικά χαμηλά. Οπως δείχνουν τα πρακτικά των συνεδριάσεων της Fed, κανείς μέχρι στιγμής στην κεντρική τράπεζα, περιλαμβανομένου και του Τζερόμ Πάουελ που έχει διορίσει ο ίδιος ο Τραμπ, δεν δείχνει να θεωρεί ότι χρειάζεται τέτοια νομισματική πολιτική σαν αυτή που απαιτεί ο αμερικανός πρόεδρος.
Το όλο θέμα των λεκτικών παρεμβάσεων του Τραμπ έχει πάρει πλέον τέτοιες διαστάσεις, που πρώην αξιωματούχοι της Fed και ξένοι κεντρικοί τραπεζίτες προειδοποιούν ότι τίθενται σε κίνδυνο η αίγλη και η επιρροή της αμερικανικής κεντρικής τράπεζας σε παγκόσμιο επίπεδο.
Οι δηλώσεις του Ντράγκι από τη σύνοδο του ΔΝΤ στην Ουάσιγκτον είναι ενδεικτικές του κλίματος που πια επικρατεί.
«Σίγουρα ανησυχώ για την ανεξαρτησία των κεντρικών τραπεζών σε άλλες χώρες, ειδικά… στην πιο σημαντική δικαιοδοσία του κόσμου» σχολίασε ο πρόεδρος της ΕΚΤ κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.
Ο Τραμπ παραπονιέται από την αρχή σχεδόν της θητείας του Πάουελ για τα επιτόκια. Μάλιστα, διεθνή δημοσιεύματα ήθελαν τον αμερικανό πρόεδρο να έχει εξετάσει στα τέλη του 2018 τρόπους για να αντικαταστήσει τον πρόεδρο της Fed και ότι τον απέτρεψαν στενοί συνεργάτες του. Μια τέτοια κίνηση, χωρίς να συντρέχει άλλος ειδικός λόγος για μια απομάκρυνση του Πάουελ, θεωρείται ότι θα δημιουργούσε μεγάλη ανησυχία στις αγορές και θα υπονόμευε την αξιοπιστία και την ανεξαρτησία της Fed.
Μόλις πρόσφατα η κεντρική τράπεζα αποφάσισε να βάλει φρένο στις αυξήσεις των επιτοκίων για να κερδίσει περισσότερο χρόνο ώστε να εκτιμήσει τις προκλήσεις για την οικονομία λόγω των διεθνών συνθηκών και τις εμπορικές συγκρούσεις μεταξύ ΗΠΑ με άλλες χώρες. Ο Τραμπ θα ήθελε πολύ να αναστραφεί η τρέχουσα νομισματική πολιτική και να πραγματοποιηθούν μειώσεις στο κόστος δανεισμού σε δολάρια.
Σε διεθνές επίπεδο υπάρχει ο φόβος ότι οι επιθέσεις κατά της πολιτικής της Fed ή άλλων κεντρικών τραπεζών μπορεί να κάνουν το κοινό και τις αγορές να πιστέψουν ότι οι τράπεζες αυτές υποχωρούν μπροστά σε πολιτικές πιέσεις. Εάν συμβεί αυτό, μπορεί να πληγεί η δυνατότητά τους να καθησυχάζουν τις αγορές όταν υπάρχει κρίση ή να μην μπορούν να ελέγξουν τον πληθωρισμό που είναι η βασική τους εντολή.














