Βάρδια

Εκατόν είκοσι πέντε νεκρούς μέτρησε στη βάρδιά της η Δούρου χωρίς να βουρκώσουν τα ματάκια της. Την Παρασκευή έκλαψε γοερά όταν ο Τσίπρας την καμάρωσε επειδή «στοχοποιήθηκε».

Αλλά ποιος τη στοχοποίησε; Αν δεν είχε στην πλάτη της δύο πολύνεκρες καταστροφές θα ασχολιόταν κανείς με τη Δούρου περισσότερο από τον Τζιτζικώστα ή τον Αρναουτάκη;

Τι περίμενε δηλαδή και παραπονιέται; Πως θα της πουν μπράβο; Πως οι  νεκροί είναι άνευ σημασίας; Ή πως δεν θα αναζητηθούν ευθύνες για ό,τι «έκατσε» στη βάρδιά της επειδή ήταν δική της η βάρδια και συγχωρείται;

Προφανώς δεν είμαι αρμόδιος να πω αν και πόσο φταίει η ίδια. Αλλά με μισή ντουζίνα διώξεις στην πλάτη της κάποια στιγμή θα μάθουμε. Μόνο ο Τσίπρας την αθώωσε προκαταβολικά, προφανώς για να αθωώσει και τον εαυτό του που πρωταγωνίστησε σε εκείνη την τηλεοπτική σύσκεψη – παρωδία για το Μάτι.

Τελικά υποψιάζομαι πως το πρόβλημα δεν είναι ότι φεύγουν. Ολοι φεύγουν κάποια στιγμή και φυσικά κανείς δεν χαίρεται όταν φεύγει.

Το πρόβλημα είναι ότι θεωρούν πως φεύγουν άδικα, αθέμιτα κι αναίτια. Φεύγουν σκούζοντας.

Λες και κάποιος είχε υποσχεθεί στον Τσίπρα ή στη Δούρου πως ήλθαν για να μείνουν. Λες κι η πολιτική αλλαγή δεν αποτελεί τον πυρήνα της δημοκρατίας.

Δεν αμφιβάλλω ότι η επόμενη μέρα θα είναι δύσκολη. Οχι μόνο επειδή τελειώνουν οι φανφάρες και τα φούμαρα. Αλλά κι επειδή κάποιοι θα αποκτήσουν γνωριμίες σε ανακριτές και δικαστήρια.

Τους καταλαβαίνω. Το πρόβλημα άλλωστε δεν είναι η Δούρου, ακόμη κι αν αποτελεί μια θρασεία εκδοχή του.

Το πρόβλημα είναι ότι μια παρέα ανθρώπων, από τη Δούρου και τη Νοτοπούλου έως τον Τσίπρα και τον Παππά, θεωρεί την εξουσία κάτι σαν έπαθλο που τους απονεμήθηκε για την αξία τους, διά παντός και μπορούν να την κάνουν ό,τι γουστάρουν.

Η χώρα, η πατρίδα κι ο λαός δεν τους ψήφισαν απλώς μέχρι να ψηφίσουν κάποιον άλλο. Τους χρωστούσαν και τους περίμεναν.

Οι ίδιοι λοιπόν ανακήρυξαν τους εαυτούς τους αδιάβροχους στην κριτική, υπέρτερους του ελέγχου, ασύγκριτους με τους «παλιούς» και ανέγγιχτους στα λάθη. Γι’ αυτό και «στοχοποιούνται», ποτέ δεν ευθύνονται.

Μην υποτιμάτε την παρατήρηση. Δεν είναι μόνο χαρακτηριολογική.

Η δικαιωματική σχέση που έχουν αναπτύξει με την εξουσία εξηγεί τη δυσκολία τους να την αποχωριστούν. Και καθοδηγεί όλες τις κινήσεις τους από την πυρκαγιά στο Μάτι έως την ημερομηνία των εκλογών.

Γι’ αυτό άλλωστε ποτέ δεν ξέρουμε τι άλλο μπορεί να προκύψει.