Ο Σόλσκιερ, σύνδεσμος δόξας της Γιουνάιτεντ με το σήμερα

Το πρόσωπο του σερ Αλεξ Φέργκιουσον έμοιαζε να είχε σμιλευτεί σε πεντελικό μάρμαρο. Καμία αντίδραση, κανένας μορφασμός. Πήρε το μετάλλιό του και χάθηκε στα αποδυτήρια του Γουέμπλεϊ.

Λίγα λεπτά αργότερα ομολογούσε ενώπιον δεκάδων δημοσιογράφων απ’ όλο τον κόσμο: «Οσα χρόνια είμαι προπονητής μπορώ να πω πως είναι η καλύτερη ομάδα που έχω αντιμετωπίσει. Ολοι το λένε και το αποδέχομαι. Κανείς άλλος δεν μας έχει δώσει τέτοιο μάθημα». Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είχε ηττηθεί από την Μπαρτσελόνα για δεύτερη φορά σε δύο χρόνια στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, αυτή τη φορά με σκορ 3-1. Μια Μπάρτσα που βρισκόταν στον κολοφώνα της δόξας της, η καλύτερη ομάδα που είχε δει ποτέ ο κόσμος μετά την Εθνική Ουγγαρίας του Πούσκας και την Εθνική Βραζιλίας του Πελέ το 1970.

Η μόνη ελπίδα του Φέργκιουσον εκείνο το βράδυ της 28ης Μαΐου του 2011 ήταν να μη διαρκέσει πολύ αυτή η μαγεία. Υπολόγιζε πως με την αποχώρηση του Τσάβι και του Ινιέστα η Μπάρτσα θα έχανε σε δύναμη. Μάλλον δικαιώθηκε, αλλά όχι απόλυτα. Ο Μέσι, αυτός ο δαίμονας (ας ελπίσουμε πως δεν θα παρεξηγηθεί ο Πάπας) εξακολουθεί να βγάζει λαγούς, να σκοράρει πάνω από 40 γκολ τη σεζόν και να τρομοκρατεί τις αντίπαλες άμυνες.

Επιπλέον, για τον Μέσι αυτό το Τσάμπιονς Λιγκ είναι ένα προσωπικό στοίχημα, γιατί γνωρίζει πως θα αποτελέσει το όχημα που θα τον φέρει ξανά στην κορυφή των προτιμήσεων των εκλεκτόρων για τη Χρυσή Μπάλα.

Από εκείνη την περίφημη ομάδα της Μπάρτσα συνεχίζουν ακόμα ο Πικέ, ο οποίος χρωστά πολλά στον Φέργκιουσον για τις ευκαιρίες που του έδωσε στη Γιουνάιτεντ, και ο Μπουσκέτς.

Οι Κόκκινοι Διάβολοι βρίσκονται σε περίοδο ανασύνταξης, ενώ προέρχονται από μια επική νίκη – πρόκριση εις βάρος της Παρί Σεν Ζερμέν στο Παρίσι που έμοιαζε περισσότερο με την απόδρασή τους από τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ του 1999.

Κοινός παρονομαστής των δύο αγώνων ο «δολοφόνος με το παιδικό πρόσωπο», Ολε Γκούναρ Σόλσκιερ. Το 1999 ήταν ο άνθρωπος της τελευταίας στιγμής, τώρα ο ενορχηστρωτής της μεγάλης ανατροπής. Ηταν ένας από τους βασικούς λόγους που τα αφεντικά της Γιουνάιτεντ τον μονιμοποίησαν στον πάγκο.

Από τη στιγμή που το 50% των ομάδων που συνεχίζουν στο Τσάμπιονς Λιγκ είναι αγγλικές ήταν αναπόφευκτο να κληρωθεί αγγλικός εμφύλιος. Η αναμέτρηση της Τότεναμ με τη Σίτι ήταν ο λιγότερο ιντριγκαδόρικος που θα μπορούσε να αναδειχτεί. Είναι η πρώτη φορά που οι δύο ομάδες θα αναμετρηθούν στην Ευρώπη. Το στοιχείο που σίγουρα θα ευνοήσει τα Σπιρούνια είναι το γεγονός ότι ο αγώνας της Τρίτης θα διεξαχθεί στο νέο εντυπωσιακό σπίτι της Τότεναμ, ίσως το καλύτερο ποδοσφαιρικό γήπεδο στον κόσμο.

Ο σιωπηλός Πεπ

Η Σίτι του Γκουαρντιόλα κυνηγά ένα ανεπανάληπτο ρεκόρ για την Αγγλία: την κατάκτηση τεσσάρων τίτλων. Δεν τολμά να μιλήσει γι’ αυτό, αλλά δεν μπορεί και να το κρύψει.

Ο Γκουαρντιόλα έχει ηττηθεί μόλις σε δύο από τις 14 αναμετρήσεις του με τον Ποτσετίνο, ενώ η Σίτι έχει αναδειχτεί νικήτρια στα τρία τελευταία παιχνίδια με τα Σπιρούνια. Στατιστικά που μπορεί να σημαίνουν πολλά αλλά και τίποτα.

Η περυσινή φιναλίστ Λίβερπουλ υποδέχεται την Τρίτη την Πόρτο σε μια επανάληψη της περυσινής τους αναμέτρησης στην ίδια φάση. Τότε οι Κόκκινοι συνέτριψαν τους Δράκους με το εντυπωσιακό 5-0 με χατ τρικ του Μανέ, αλλά στον επαναληπτικό υποχρεώθηκαν σε λευκή ισοπαλία.

Η τελευταία φορά που η Πόρτο νίκησε και απέκλεισε αγγλική ομάδα ήταν τη σεζόν 2003/2004 όταν έθεσε νοκάουτ τη Γιουνάιτεντ και στη συνέχεια κατέκτησε το τρόπαιο με τον Μουρίνιο στον πάγκο της.