Θεσμικό θράσος

Η σκανδαλολογία ήταν ένα από τα αγαπημένα θέματα του ΣΥΡΙΖΑ, ίσως το πιο αγαπημένο μαζί με τη διαπλοκή – που κατέρρευσε μέσα στη χλεύη το διάστημα της διακυβέρνησης της χώρας από τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, έως και σήμερα. Παρ’ όλα αυτά, στη διαδρομή προς τις εκλογές, όλα δείχνουν ότι οι ηθικολογικές κατηγορίες κατά πολιτικών αντιπάλων της κυβερνώσας Αριστεράς επανέρχονται (μετά τις απειλές του Πολάκη, ήρθαν χθες και σχετικά δημοσιεύματα). Ως πρόγευση, η κυβέρνηση βάζει στο κάδρο της διαφθοράς τα «παλαιά» κόμματα με τις κρατικές χρηματοδοτήσεις τους και, μαζί, για έμφαση, κατηγορούνται περί τα 120 τραπεζικά στελέχη για απιστία επειδή ενέκριναν δάνεια, με βάση την πεποίθηση ότι λόγω των κρατικών χρηματοδοτήσεων οι κομματικοί οργανισμοί θα μπορούσαν να τα εξυπηρετούν.

Τη μερίδα του λέοντος της συριζαϊκής σκανδαλολογίας κατείχε εξαρχής η υπόθεση Νοβάρτις. Τις προάλλες, μιλώντας στο ραδιόφωνο και αναφερόμενος ακόμα μια φορά σε αυτή τη φιλολογία, ο Ευάγγελος Βενιζέλος την αποκάλεσε «φούσκα», κολοσσιαίο φιάσκο και μεγάλη σκευωρία. Ο πρώην υπουργός και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, που με τις παρεμβάσεις του, τη δραστηριότητά του και τη στάση του αποδεικνύει τη βαθιά πολιτική ιδιοσυγκρασία του και αναδεικνύεται στην πιο επί της ουσίας παρεμβατική προσωπικότητα του καιρού μας, θεωρεί ότι αυτό που απεκλήθη το «μεγαλύτερο σκάνδαλο όλων των εποχών» είναι όντως ένα πάρα πολύ μεγάλο σκάνδαλο. Οχι με το περιεχόμενο που το περιέφερε ο Δημήτρης Παπαγγελόπουλος και οι σημερινοί σύντροφοί του. Αλλά ένα σκάνδαλο «από πλευράς θεσμικής, δηλαδή από πλευράς αλλοίωσης των θεσμών που προκαλεί η κυβέρνηση με ελάχιστους κρίκους που έχει στο δικαστικό σώμα».

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος διευκρινίζει ότι αναφέρεται σε λίγους δικαστές και εισαγγελείς. Και σημειώνει ότι, ακόμα και τώρα, ενώ βρίσκεται σε αποδρομή, η κυβέρνηση «προαναγγέλλει δικαστικές ενέργειες ή εξωθεί και παρωθεί τη δικαιοσύνη, χρησιμοποιώντας «λέξεις», προς κάποιες ενέργειες. […] Χρησιμοποιεί στοιχεία από δικογραφίες, απειλεί, προαναγγέλλει κινήσεις μυστικές». Την πρακτική αυτή την αποκαλεί «θεσμικό θράσος» που βασίζεται σε μία βάναυση προσβολή της δικαστικής ανεξαρτησίας και της διάκρισης των εξουσιών.

Κι αν αναρωτιέστε πόθεν προκύπτει αυτό το «θεσμικό θράσος», σαφής και καθαρός σαν κρύσταλλο ο Ευάγγελος Βενιζέλος απαντά. Προκύπτει, λέει, από το γεγονός ότι η κυβέρνηση αυτή «δεν έχει κανέναν αξιακό φραγμό, δεν πιστεύει κάπου, πιστεύει μόνον στην άσκηση και τη νομή της εξουσίας». Είχατε αμφιβολίες;