Η Ελισάβετ Α’ πέρα από τον θρόνο

Μια γυναίκα σύμβολο δύναμης, απόλυτης και άκαμπτης εξουσίας, που διαπέρασε τους αιώνες ζωντανεύει μέσα από μια σημερινή  χορογραφία. Αλλά δεν είναι αυτά τα στοιχεία που κίνησαν το ενδιαφέρον της Ιωάννας Πορτόλου για να βάλει στο πλέγμα της δημιουργίας της τη βασίλισσα Ελιβάβετ Α’. Η σημαντική χορογράφος γοητεύθηκε από το πώς το εμβληματικό αυτό πρόσωπο επέτρεψε να διαρρεύσουν μόνο όσα εκείνη ήθελε για την προσωπικότητά της.

Το ερωτηματικό που αναδύεται και τροφοδοτεί με υλικό την Ιωάννα Πορτόλου και την ομάδα Griffon, για να δημιουργήσουν την παράσταση «Elizabeth», είναι «τι μπορώ να είμαι, τι αντέχω και τι μου επιτρέπουν».  Η Ελισάβετ, όπως λέει η χορογράφος της, «έπρεπε να επινοήσει μια περσόνα για να μπορέσει να υπάρξει ως βασίλισσα. Κάτι που θα αναβλύζει δύναμη και ισχύ, που θα επιβάλλει την τάξη και θα επιβεβαιώνει ποιος ακριβώς είναι ο ρόλος της και τι σημαίνει για τον λαό της».

Αυτό που δίνει περαιτέρω ευκαιρία για διερεύνηση και επιμηκύνει το ενδιαφέρον για την ιστορική αυτή προσωπικότητα, είναι ένα ακόμη ερώτημα: Τι θυσίασε η Ελισάβετ Α’ για να μπορέσει να διατηρηθεί στον θρόνο της και να διοικήσει τη χώρα της; «Εχτισε και υπηρέτησε ένα προφίλ αλλά ποτέ δεν θα είμαστε σίγουροι ότι ήταν απολύτως αυτό και τίποτα παραπέρα. Το αντίθετο μάλιστα. Δύσκολα μπορεί να ξεχάσει κανείς ότι αυτό το σύμβολο δύναμης και εξουσίας ήταν και γυναίκα».

Για να προσεγγίσει την ιδέα της η Ιωάννα Πορτόλου έβαλε στη σκηνή τους χορευτές να δημιουργούν πίνακες, αφού έτσι θεωρεί ότι ο θεατής κάνει τη δική του ανάγνωση όπως και στην τέχνη. Ακόμη στήνεται μια γέφυρα ανάμεσα στο χθες και στο σήμερα. Αλλωστε, όπως λέει η δημιουργός, πέρα από το χρονικό πλαίσιο, τις εποχές και τις συνθήκες «η φύση του ανθρώπου δεν μεταβάλλεται δραματικά: παραμένει θνητή και ευάλωτη. Αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι χρησιμοποιώ έργα από την εποχή του Μπαρόκ και της Αναγέννησης τα οποία δημιουργούν μια αντίθεση. Από τη μια έχουμε την επιθετική ατμόσφαιρα, τα ογκώδη και βίαια σώματα και από την άλλη το γαλήνιο φως και την ισορροπία. Ολα αυτά στην παράσταση αποκαλύπτονται μέσα από τη διαδικασία του ξεφλουδίσματος. Αφαιρούμε στοιχεία του παζλ που συνθέτουν τον πίνακα επιδιώκοντας – ακόμη και αν δεν είναι εφικτό – να διεισδύσουμε όσο περισσότερο γίνεται και με τον τρόπο του ο καθένας στην ανθρώπινη φύση. Εκείνη που είχε και η Ελισάβετ, αλλά έπρεπε να αποκρύψει για χάρη του ρόλου που είχε να υπηρετήσει. Να εξαφανίσει οτιδήποτε πρόδιδε το φύλο της το οποίο, εκείνα τα χρόνια ειδικά, ήταν κάτι παραπάνω από αδύναμο».

INFO

Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Βασιλίσσης Σοφίας & Κόκκαλη, τηλ. 210 7282333, 4-6/4, στις 21.00. Ερμηνεύουν:  Ιωάννα Αποστόλου, Σεσίλ Μικρούτσικου, Γιάννης Νικολαΐδης, Ηλίας Χατζηγεωργίου