Κρίσιμο παρόν, ζοφερό μέλλον

Μοιάζει με πρωταπριλιάτικο αστείο δεδομένης και της ημέρας, αλλά δυστυχώς για μια από τις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης την τελευταία δεκαετία αποτελεί την ωμή αλήθεια: Ο μπασκετικός Ολυμπιακός βρίσκεται στη χειρότερη καμπή της σύγχρονης ιστορίας του. Είναι φανερό ότι νοσεί σοβαρά σε πολλά επίπεδα και είναι πλέον άμεσος ο κίνδυνος στο τέλος της εβδομάδας να έχει μείνει εκτός στόχων μόλις στην πρώτη εβδομάδα του Απριλίου.

Το εμπόδιο της Νταρουσάφακα στο ΣΕΦ μοιάζει πολύ χαμηλό (αν και για τον Ολυμπιακό του τελευταίου διμήνου ποτέ δεν μπορεί κανείς να είναι σίγουρος) αλλά πλέον δεν αρκεί μια νίκη!

Θα πρέπει την παραμονή του αγώνα να έχει νικήσει η ΤΣΣΚΑ την Μπασκόνια στη Μόσχα και να έρθει παράλληλα τουλάχιστον ένας «άσος» στους αγώνες Ρεάλ Μαδρίτης – Ζαλγκίρις και Εφές – Αρμάνι. Αποτελέσματα φυσιολογικά,  αλλά όχι δεδομένα.

Ναι, ο Ολυμπιακός που ιδιαίτερα στην ενιαία και πιο απαιτητική Ευρωλίγκα «κλείδωνε» το πλεονέκτημα έδρας από τον πρώτο γύρο σχεδόν και έφτανε μέχρι και τον τελικό (2015, 2017) πλέον δεν αξίζει καν να προκριθεί στην οκτάδα.

Μαρτύριο

Αλλά και αν το επιτύχει, με την εικόνα που δείχνει αυτή τη στιγμή, το πιθανότερο είναι να  συνεχιστεί το… μαρτύριο των φίλων του σε μια σειρά με Φενέρμπαχτσε ή ΤΣΣΚΑ Μόσχας όπου στόχος θα είναι όχι η πρόκριση -που δύσκολα θα έρθει όπως είναι τώρα η κατάσταση – αλλά ο μη διασυρμός.

Κι όμως τα χειρότερα ίσως δεν έχουν έρθει ακόμα και αν δεν δουν – άμεσα – με στόχους και προγραμματισμό το μέλλον του οι αδελφοί Αγγελόπουλοι τότε υπάρχει και πιο κάτω…

Αλλωστε, η βασική ευθύνη εφέτος (χωρίς να αθωώνονται φυσικά προπονητής και παίκτες από τις δικές τους σοβαρότατες ευθύνες, το αντίθετο θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει) είναι των προέδρων που άφησαν σε μεγάλο βαθμό τον οργανισμό να «αρρωστήσει», τη στιγμή μάλιστα που ήθελαν και έδειχναν έτοιμοι να τα βάλουν με το σύστημα για να το αλλάξουν ή να το κάνουν δικαιότερο, σύμφωνα με τη δική τους οπτική και όχι μόνο.

Η διαρροή – εσωτερικά πολύ πριν βγει στη δημοσιότητα – του ηχητικού του Πρίντεζη προς τους συμπαίκτες του, ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, «δηλητηρίασε» τα αποδυτήρια και από τότε άρχισε ο αγωνιστικός κατήφορος (παραμονή του αγώνα με τη Χίμκι).

Δεν έπρεπε ποτέ να φτάσει ο υπαρχηγός σε αυτό το σημείο – όντας για διψήφιο αριθμό μηνών χωρίς οικονομική απολαβή από το συμβόλαιό του. Πήρε μαζεμένα, μετά το ηχητικό αλλά ήταν αργά – η ζημιά είχε γίνει.

Οι πρόεδροι έχουν ακόμα την ευκαιρία να σώσουν τα πράγματα αν βγουν μπροστά έστω και την ύστατη στιγμή και να αναλάβουν τις ευθύνες τους έστω και αν δεν θέλουν να κάνουν δηλώσεις.

Ας το κάνουν με έργα και ας ξεκαθαρίσουν πρώτα απ’ όλα το δικό τους πλάνο για το μέλλον της ομάδας που δεν θα πρέπει να είναι βραχυπρόθεσμο.

Ο παράγων «Μπλατ»

Ο Μπλατ αξίζει – αν θέλει και ο ίδιος βέβαια – μια δεύτερη ευκαιρία, αρκεί πρώτα απ’ όλα να καταλάβει τα πολλά λάθη που έκανε εφέτος. Ουσιαστικά με τη σεζόν να τελειώνει έτσι ή αλλιώς, μέσα στον Απρίλιο, το παν είναι η επόμενη μέρα ώστε να αποφευχθούν τα χειρότερα.

Με κομβικούς παίκτες να είναι έτοιμοι να αποχαιρετήσουν το λιμάνι (Μιλουτίνοφ για ΝΒΑ, Στρέλνιεκς για άλλες πολιτείες, καθώς δύσκολα θα τα βρουν, μετά το γεγονός ότι ρίσκαρε να παίξει τραυματίας με την εθνική της χώρας του και επιδεινώθηκε ο τραυματισμός του) αλλά και με αμφίβολο τον Βαγγέλη Μάντζαρη και ας έχει συμβόλαιο, η ομάδα χρειάζεται σοβαρό εμπλουτισμό σε έμψυχο δυναμικό και ταλέντο.

Για πρώτη φορά με ξένους πρωταγωνιστές και όχι ρολίστες και απόκτηση τουλάχιστον 2-3 ετοιμοπόλεμων ελλήνων παικτών.

Το πού θα παίζει η ομάδα του χρόνου (καθώς με την ξεκάθαρη μεθόδευση της ΚΕΔ να μην ορίσει πλέον τους τρεις ανεπιθύμητους ο Ολυμπιακός δεν θα υποβιβαστεί στο πρωτάθλημα) είναι κομβικής σημασίας και θα πρέπει να ξεκαθαριστεί άμεσα όπως και το θέμα του προπονητή.

Είναι άγνωστο εάν ο ίδιος ο Ντέιβιντ Μπλατ θα θέλει να συνεχίσει, μολονότι έχει συμβόλαιο.

Σε συνδυασμό με το σοβαρό πρόβλημα υγείας του δεν μπόρεσε σε καμία περίπτωση να διαχειριστεί ιδιαίτερα το εξωαγωνιστικό κομμάτι, το οποίο τον αποδιοργάνωσε τελείως.

Ο ίδιος δεν ανέλαβε ποτέ έστω μια φορά την ευθύνη, ενώ ακριβώς επειδή δεν είναι Ελληνας δεν μπορούσε να «απορροφήσει» τριγμούς από ηχητικά, αποχωρήσεις κ.λπ.

Αν ήταν Ελληνας…

Αν υπήρχε έλληνας προπονητής θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα σε αυτό το κομμάτι σίγουρα, όπως είναι βέβαιο ότι εάν ο Μπαρτζώκας ή ο Σφαιρόπουλος είχαν κάνει 8/10 ήττες θα είχε «πέσει» το ΣΕΦ και δεν θα μπορούσαν να περάσουν ούτε απέξω!

Ο Μπλατ ήταν η καλύτερη δυνατή επιλογή των προέδρων το καλοκαίρι αλλά ο ίδιος απέτυχε παταγωδώς τόσο στην επιλογή των ξένων (τον καλύτερο, τον Γουέμπερ τον πήρε όταν η κατάσταση ήταν ουσιαστικά μη αναστρέψιμη) όσο και στη διαχείριση υλικού «καίγοντας» παίκτες όπως ο Τουπάν, ο Μάντζαρης και ο Βεζένκοφ τους οποίους όταν τους κάλεσε να βγουν μπροστα ήταν αδύνατον να συμβεί καθώς είχαν χάσει σημαντικά στην αυτοπεποίθησή τους.

Σήμερα στο Ρέθυμνο κόντρα στην ομώνυμη ομάδα (16.45-ΕΡΤ) οι Πειραιώτες θα παραταχθούν και χωρίς τον Πρίντεζη που έπαιξε με υψηλό πυρετό κόντρα στη Ζαλγκίρις.

Ανανέωση (συμβολαίου) τώρα

Ηταν στραβό το κλίμα, ήρθε και ο τραυματισμός του Βασίλη Σπανούλη να… δέσει το γλυκό.
Ο αρχηγός των Ερυθρολεύκων μπαίνει σήμερα στο χειρουργείο για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα στο περονιαίο νεύρο και ο χρόνος αποκατάστασής του φτάνει τους έξι μήνες.
Είναι ιδανική η στιγμή ώστε οι αδελφοί Αγγελόπουλοι να προτείνουν από τώρα ανανέωση του συμβολαίου του αρχηγού (το οποίο λήγει το καλοκαίρι) καθώς μπορεί να προσφέρει ποιοτικά λεπτά για ένα ή δύο χρόνια ακόμα, έστω και χωρίς να είναι πλέον το πρώτο βιολί, βοηθώντας ιδιαίτερα και στα αποδυτήρια.
Οπως και να ‘χει, ο Σπανούλης, ο παίκτης που άλλαξε την ιστορία του μπασκετικού Ολυμπιακού, αν μη τι άλλο είναι καλό να ολοκληρώσει την καριέρα του στους Ερυθρολεύκους.
Διότι αυτός είναι ο ιδανικός άνθρωπος πέρα από τον προπονητή που μπορεί να εμπνέει τους έλληνες παίκτες. Και φυσικά, το ρόστερ πρέπει να γίνει ποιοτικότερο το καλοκαίρι καθώς ο ελληνικός κορμός χρειάζεται αφενός ανανέωση, αλλά και να καλυφθούν τυχόν κενά.
Εκεί, ο αρχηγός θα έχει τον ρόλο του, όντας όμως πραγματικά απογαλακτισμένος ο Ολυμπιακός από αυτόν, διαφορετικά θα υπάρχει πρόβλημα.
Διότι και φέτος έγινε η προσπάθεια από τον Ντέιβιντ Μπλατ, αλλά ο Γουίλιαμς Γκος δεν ήταν έτοιμος να επωμιστεί τον ρόλο του αντι-Σπανούλη, δηλαδή του ηγέτη.