H έδρα της Εθνικής

Και ξαφνικά, άπαντες ασχολούνται με την έδρα της εθνικής ομάδας. Το 2-2 στη Ζένιτσα άνοιξε την όρεξη αρκετών που βλέπουν στο βάθος πρόκριση. Είτε γιατί ξαφνικά ψήλωσαν, είτε επειδή δεν θεωρούν κάτι τρομερό τη σημερινή Βοσνία και εκτιμούν ότι μαζί με την Ιταλία θα πάμε στα τελικά του Euro.

Ολοι λένε το μακρύ και το κοντό τους. Για το Γ. Καραϊσκάκης. Το ΟΑΚΑ. Την Τούμπα. Εκστομίζουν μύρια όσα επιχειρήματα, άσχετα αν αυτά είναι σωστά ή λανθασμένα. Και άσχετα αν επικαλούνται αναλήθειες που βγαίνουν σταδιακά στην επιφάνεια. Γιατί ως γνωστόν το ψέμα έχει κοντά ποδάρια.

Από την αρχή, λοιπόν: η πάλαι ποτέ πρωταθλήτρια Ευρώπης είχε έδρα. Το φαληρικό γήπεδο. Που είναι ένα ζεστό γήπεδο, με τα θετικά και τα αρνητικά του, όπως τα περισσότερα του κόσμου. Εκεί, υπήρξαν ορισμένες θριαμβευτικές βραδιές και κάποια ανεπιτυχή αποτελέσματα. Συμβαίνει. Οπως συμβαίνουν και οι αποδοκιμασίες. Σε πρόσωπα όλων των βαθμίδων. Αλλά πρόκειται για γήπεδο αποδεκτό από την πλειονότητα των ποδοσφαιριστών. Γιατί συγκεντρώνει όλα τα στοιχεία της δυνατής έδρας. Διαθέτει σπέσιαλ χορτοτάπητα. Είναι στην πρωτεύουσα και άρα άμεσα προσβάσιμο, χωρίς να απαιτούνται μετακινήσεις και δεύτερες πτήσεις. Χωρίς ουσιαστική έρευνα, οι παράγοντες της ΕΠΟ που ακόμη μαθαίνουν τα μυστικά του ποδοσφαίρου, αποφάσισαν αλλαγή. Δεκτό έστω και με… ενστάσεις. Τίποτα δεν κρατά αιώνια. Εναλλακτική υπήρχε; Το Ολυμπιακό Στάδιο; Μια υπέροχη εγκατάσταση για να θαυμάζεις τη δημιουργία του Καλατράβα ή να παρακολουθείς στίβο, όχι όμως για ποδόσφαιρο. Το λένε όλοι οι άσοι. Το ομολογούν και οι ΠΑΕ που τις περισσότερες φορές δεν το επιθυμούν ως σπίτι τους. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Τα περί Τούμπας σχέδια, ακυρώθηκαν στην πράξη. Στο Ηράκλειο, το γήπεδο δεν είναι έτοιμο και ευθύνονται οι υπεύθυνοι  που έκαναν τις επιλογές τους χωρίς να κοιτούν το «μετά». Διότι το ήθελαν τον Ιούνιο στα δύο διαδοχικά εντός έδρας ματς, αλλά οι εργασίες θα ολοκληρωθούν τον Σεπτέμβριο. Κάπως έτσι, μια κίνηση στρατηγικής αποδείχθηκε μπούμερανγκ! Η καυτή πατάτα είναι πλέον στην αγκαλιά τους. Ουδείς μπορεί να αρνηθεί ότι ένα γεμάτο από κόσμο ΟΑΚΑ είναι ίσως και μαγικό ως ατμόσφαιρα. Ωστόσο, παραμένει «ξένο» για τους άσους, δεν τους γεμίζει και η καρδιά τους ελάχιστα φτερουγίζει από ενθουσιασμό όταν πατούν το χορτάρι του. Αυτό έχουμε και με αυτό θα πορευτούμε. Και μακάρι, το σημαντικό σφάλμα ανθρώπων που λειτουργούν με βάση τη μικροπολιτική να μην κοστίσει στην προσπάθεια που γίνεται ώστε να ξαναπάμε στα τελικά μιας σημαντικής διοργάνωσης.