Αδικία

Αδικία

Θέλω να διαμαρτυρηθώ – ας μου επιτραπεί, παρακαλώ, διότι άνθρωπος είμαι κι εγώ, εξανίσταμαι πού και πού – διότι η Δικαιοσύνη, η τυφλή, αδέκαστη Δικαιοσύνη, έπειτα από 16 μήνες ερευνών (έβαλε το «χεράκι» της επ’ αυτού και η γνωστή κυρία Μάρη Παπασπύρου, η γενική επιθεωρήτρια Δημόσιας Διοίκησης) κατέληξε στη δίωξη εννέα προσώπων για τις φονικές πλημμύρες της Μάνδρας.

Η διαμαρτυρία μου έγκειται στο γεγονός ότι η δίωξη είναι σε βαθμό πλημμελήματος κατά των εννέα προσώπων, της περιφερειάρχου Δούρου συμπεριλαμβανομένης. Αν, κύριοι και κυρίες της Δικαιοσύνης, για τους 100 νεκρούς στο Μάτι ασκείτε δίωξη για πλημμέλημα, κατά ποια έννοια για τους… μόνο 25 νεκρούς της Μάνδρας ασκείτε δίωξη στον ίδιο βαθμό; Πλημμέλημα είναι οι 25 νεκροί; Ή ένα πταισματάκι, επιπέδου μονομελούς πρωτοδικείου;

Επιτέλους, διορθώστε την προφανή αδικία εις βάρος των κατηγορουμένων για τις πλημμύρες στη Μάνδρα. Τώρα…

Και κατηγορούμενη, και υποψήφια

Εμένα επίσης από όλο αυτό το χθεσινό με τις διώξεις για τις φονικές πλημμύρες της Μάνδρας μού έχει «καθίσει» και το εξής: η συμπαθής κατά τα άλλα Ρένα Δούρου διώκεται και για τις φωτιές στο Μάτι και για τις πλημμύρες στη Μάνδρα. Διώκεται για πράξεις ή παραλείψεις των μηχανισμών της Περιφέρειας που έπρεπε είτε να παρέμβουν προληπτικά είτε κατασταλτικά στις δύο καταστροφές. Παρά το «κράτος ΣΥΡΙΖΑ» που έχει απλωμένα τα πλοκάμια του και στη Δικαιοσύνη, είναι πια κατηγορούμενη σε δύο τρομακτικές καταστροφές κατά τις οποίες έχασαν τη ζωή τους συνολικά 125 άτομα. Η ίδια προφανώς έχει υιοθετήσει το δόγμα της μη υπεύθυνης, «τι φταίω εγώ αν η τάδε υπηρεσία δεν κινήθηκε γρήγορα» ή «ο δείνα υπηρεσιακός δεν ενήργησε σύμφωνα με τις επιχειρησιακές εντολές». Ναι, αλλά υπάρχουν 125 νεκροί και απροσδιόριστου ύψους υλικές καταστροφές. Τι ακριβώς λοιπόν διεκδικεί με την κάθοδό της στις εκλογές ως υποψήφια περιφερειάρχης; Δικαίωση; Εξιλέωση; Τίποτε από τα δύο δεν πρόκειται να κερδίσει. Και το γνωρίζει. Γιατί το κάνει; Από κομματικό πατριωτισμό ή από προσωπικό στοίχημα; Διερωτώμαι…

Ο τολμηρός

Αναφέρθηκα προηγουμένως (επικριτικά…) στις πλημμεληματικού χαρακτήρα διώξεις της Δικαιοσύνης για τους θανάτους τόσων συνανθρώπων μας, εδώ γύρω, μισή ώρα από την Ομόνοια που έλεγαν παλιά, αλλά από την άλλη πλευρά δεν μπορώ να μην αναφερθώ σε όλη αυτήν τη φιλολογία που αναπτύσσεται σχετικά με τις βαθιές αλλαγές που επιχειρούνται στον Ποινικό Κώδικα. Το έργο, που πρέπει να αποδοθεί στην τόλμη του νέου υπουργού Δικαιοσύνης Μιχάλη Καλογήρου, έχει έναν αφανή ήρωα που ονομάζεται Χριστόφορος Αργυρόπουλος. Πρόκειται για έναν από τους επιφανέστερους ποινικολόγους της χώρας, που έχει διατελέσει και πρόεδρος της Ενωσης Ελλήνων Ποινικολόγων και ήταν επικεφαλής της επιστημονικής επιτροπής η οποία επεξεργάστηκε το πλαίσιο των αλλαγών. Αλλά επανέρχομαι στον Καλογήρου και στην αποφασιστικότητα που τον διακρίνει: σχεδόν 70 χρόνια ίσχυε ο τωρινός Κώδικας. Πλήθος υπουργών Δικαιοσύνης πέρασε από αυτό το υπουργείο, αλλά ουδείς τόλμησε να βάλει χέρι στα ισχύοντα. Κόσμος και κοσμάκης, για παράδειγμα, πήγε φυλακή με τις διατάξεις περί καταχραστών του δημόσιου βίου που ίσχυαν από το τέλος του Εμφυλίου. Ο Καλογήρου το τόλμησε. Πράξη δικαίου είναι να του το αναγνωρίσουμε…

Φθινοπωρινά σημάδια

Μου το επισήμανε φίλος πρώην βουλευτής και ομολογώ ότι μου είχε διαφύγει. Αναφέρομαι στην τροπολογία με την οποία αίρεται το ασυμβίβαστο μεταξύ της υποψηφιότητας για τις ευρωεκλογές και της ιδιότητας ενός βουλευτή, που όλοι τη χαρακτήριζαν ως «σήμα» της κυβέρνησης ότι οι εκλογές θα πραγματοποιηθούν το φθινόπωρο. Διότι και την πλειοψηφία των 151 εδρών διασφαλίζει για την κυβέρνηση, και το ρουσφέτι σε Κουντουρά – Δανέλλη κάνει.

Ο πρώην βουλευτής μού είπε, λοιπόν, ότι αν οι εθνικές εκλογές επρόκειτο να διεξαχθούν τον Μάιο μαζί με τις ευρωεκλογές, δεν υπήρχε λόγος να ψηφιστεί αυτή η εξόφθαλμα χαριστική τροπολογία, γιατί, σύμφωνα με τον νόμο, σε περίπου δεκαπέντε ημέρες από τώρα, στις αρχές Απριλίου, η Βουλή θα έκλεινε λόγω της προκήρυξης πρόωρων εκλογών – και όλοι οι βουλευτές, και οι 300, θα παραιτούνταν. Αρα; Οι βουλευτικές εκλογές θα πραγματοποιηθούν σε μεταγενέστερο των ευρωεκλογών χρόνο – κατά πάσα πιθανότητα το φθινόπωρο, όπως διατείνεται ο Πρωθυπουργός, όταν δεν τον… γαργαλάνε πολλοί και διάφοροι για να τις προκηρύξει νωρίτερα.

Γαργάρα με χοντρό αλάτι

Δεν είχα διάθεση να ασχοληθώ εκ νέου με τον… καλό φίλο της αλήθειας (λέμε τώρα…) Κωστάκη Βαξεβάνη, τον his master’s voice εκδότη φιλοσυριζαϊκών εντύπων και sites, αλλά επειδή το παλικάρι συνηθίζει να παραδίδει (από καθέδρας δε, ο φουκαράς…) μαθήματα δημοσιογραφίας, ας δούμε χθεσινό του «επίτευγμα».

Αναφέρεται στην «αμνησία» που χτύπησε ομαδικά μια εννιάδα υπουργούς του Καραμανλή και ξέχασαν να εισπράξουν για λογαριασμό του Δημοσίου 241 εκατ., τα οποία αντιστοιχούσαν σε επιστροφές των φαρμακευτικών εταιρειών έναντι της φαρμακευτικής δαπάνης των ετών 2006-2009.

Ο «κολλητός» της αλήθειας, ο διαπρύσιος κήρυκας της δημοσιογραφικής δεοντολογίας, ο υπερασπιστής των αξιών και των ιδεών της ελευθεροτυπίας, ο ασίγαστος διώκτης κάθε fake news, καταγγέλλει (πολλούς εξ αυτών μετά φωτογραφιών) τους ακόλουθους (αντιγράφω από το βαξεβανοsite) υπουργούς ως υπεύθυνους για τη μη είσπραξη των 241 εκατ. του rebate:

· Ανάπτυξης Δημ. Σιούφας, Χρήστος Φώλιας (Κ. Χατζηδάκης για λίγο το 2009) ως επισπεύδοντες (ο καθορισμός της τιμής των φαρμάκων γινόταν από το υπουργείο Ανάπτυξης, τμήμα Εμπορίου, με υφυπουργό τον Γ. Παπαθανασίου)

· Υγείας Δημ. Αβραμόπουλος

· Οικονομικών Γιώργος Αλογοσκούφης

· Εργασίας Σάββας Τσιτουρίδης, Βασίλης Μαγγίνας, Φάνη Πάλλη – Πετραλιά.

Αλλά το παλικάρι ξεχνάει να μας αναφέρει ποιος ήταν πρωθυπουργός όλων αυτών. Ποιος τους διόρισε και ποιος τους κατηύθυνε. Ποιος τους στήριζε και ποιος τους καθοδηγούσε. Που τον έλεγαν Κώστα Καραμανλή και ταυτόχρονα με όλα αυτά έκανε ό,τι μπορούσε για να βουλιάξει τη χώρα – πράγμα το οποίο στο τέλος πέτυχε…

Βεβαίως, στη συνέχεια του «ρεπορτάζ» (να το κάνει ο Θεός…) αναφέρεται ότι «από το 2009 η κατάσταση (με το rebate) ομαλοποιείται σε σημαντικό βαθμό και με την ανάληψη της διακυβέρνησης από τον Γ. Παπανδρέου η διαδικασία αρχίζει να εφαρμόζεται κανονικά, να εκδίδονται οι ΚΥΑ, να καταλογίζονται και να εισπράττονται σε μεγάλο βαθμό οι επιστροφές από τις φαρμακευτικές εταιρείες». Ομως ποιος ήταν πρωθυπουργός πριν από τον «γερμανοτσολιά» Παπανδρέου, ο οποίος «ομαλοποίησε» την κατάσταση, αποφεύγει όπως ο διάολος το λιβάνι να το αναφέρει, ο κακομοίρης.

Οπως παραλείπει να σημειώσει πως όσο ευθύνονται όλοι οι καταγγελλόμενοι για την εσκεμμένη ή μη είσπραξη του rebate των 241 εκατ. υπουργοί (για τους οποίους ζητείται από τον Πολάκη, την Αχτσιόγλου και τον Ξανθό παρέμβαση της Δικαιοσύνης), άλλο τόσο υπεύθυνος είναι και ο Κ. Καραμανλής.

Ο Κωστάκης όμως το κάνει γαργάρα με χοντρό αλάτι το όνομα του άρχοντα της Ραφήνας, γιατί φοβάται ότι θα του βάλουν «πιπέρι» στο στόμα από το Μέγαρο Μαξίμου. Δημοσιογραφία της δεκάρας…