Διοικητικό Συμβούλιο εναντίον Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου

Το τελευταίο διάστημα είναι εμφανής η διάθεση του καλλιτεχνικού διευθυντή του Ελληνικού Φεστιβάλ να προετοιμάσει την «ηρωική έξοδό» του, διεκδικώντας μάλιστα εύσημα αντιστασιακού απέναντι στην υπουργό Πολιτισμού Μυρσίνη Ζορμπά. Σύμφωνα με το σενάριο, ο ίδιος μπήκε ως υπερκομματικός στο Φεστιβάλ και εξέρχεται εξίσου υπερκομματικός. Σαν να μην τον άγγιξαν καθόλου οι τόσες συνάφειες και ομιλίες με το σύστημα ΣΥΡΙΖΑ. Σαν να μην είχε ζήσει την απόλυτη ελευθερία επί υπουργίας Λυδίας Κονιόρδου, με την οποία τους ένωνε φιλία παλαιόθεν. Στην προετοιμασία της εξόδου, λοιπόν, ανήκουν τα επιχειρήματα περί ανεπίλυτων προβλημάτων του θεσμού, τα οποία δεν κατονομάζονταν, αλλά υπονοούνταν. Με άλλα λόγια, η έλλειψη κανονισμού λειτουργίας.

Να, όμως, που χθες το Διοικητικό Συμβούλιο του Φεστιβάλ τον «άδειασε» με φίλια πυρά – στην πρώτη μάλιστα ανοιχτή διαφωνία μαζί του. Θα υποθέσουμε ότι οι δηλώσεις του Β. Θεοδωρόπουλου παραήταν βαριές για να τις καταπιούν άνθρωποι εγνωσμένης πείρας, όπως τα μέλη του ΔΣ, Γιώργος Κουρουπός και Βασίλης Λαμπρινουδάκης, οι οποίοι δεν θα ήθελαν οποιαδήποτε σκιά να βαρύνει τη θητεία τους. Κάτι τέτοιο διαφαίνεται και από την ανακοίνωση του ΔΣ, όπου τα μέλη αμύνονται απέναντι στα «αποδιδόμενα… σχετικά με δυσλειτουργίες, μη εκτέλεση αποφάσεων, διαχείριση του προϋπολογισμού και καφκικό κλίμα Δημοσίου». Οπως σημειώνουν μάλιστα: «Αν τα αποδιδόμενα ήσαν αληθή, μερίδιο ευθύνης θα έφερε και ο ίδιος». Σε δύο άλλα σημεία, εξάλλου, επικαλούνται τη διασφάλιση του «δημοσίου συμφέροντος» ως προτεραιότητά τους.

ΒΕΒΑΡΗΜΕΝΟ ΚΛΙΜΑ. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι ενστάσεις που είχαν μαζευτεί στο υπουργικό γραφείο έγερναν από καιρό την πλάστιγγα σε βάρος του Β. Θεοδωρόπουλου ακυρώνοντας το βασικό του επιχείρημα ότι φεύγει ο ίδιος με δική του βούληση. Η δαπανηρή παράσταση του Μπομπ Ουίλσον στην Επίδαυρο – όπου φέρεται να εμφανίζεται και η Λυδία Κονιόρδου – θεωρήθηκε ως ένα βαθμό «εκβιαστικό τετελεσμένο» για τη Μυρσίνη Ζορμπά. Το ίδιο και η διαφαινόμενη διάσταση του καλλιτεχνικού διευθυντή με τη γενική διευθύντρια Φένια Ρουγκούνη, την οποία σημειωτέον η υπουργός συνάντησε στις αρχές Νοεμβρίου. Στο βεβαρημένο κλίμα φαίνεται να έχουν παίξει ρόλο και τα αυξανόμενα έξοδα του «γραφείου καλλιτεχνικού διευθυντή»: μόνο στις αρχές του 2019 εγκρίθηκε κονδύλι 50.000 ευρώ για «πρόσθετες ανάγκες σε μετακινήσεις της καλλιτεχνικής διεύθυνσης και των συμβούλων» (χωρίς να προσδιορίζονται), 2.600 ευρώ «εξόδων δημοσίων σχέσεων της καλλιτεχνικής διεύθυνσης» (χωρίς άλλη επεξήγηση), ενώ η επταήμερη αποστολή στην Ιαπωνία εντός Φεβρουαρίου για το Φεστιβάλ Τραμ ήταν, ως συνήθως, διπλή: για τον Β. Θεοδωρόπουλο (3.161 ευρώ) και τη σύμβουλό του Τζωρτζίνα Κακουδάκη (2.911 ευρώ). Πρόσωπα κοντά στο Φεστιβάλ δεν αποκλείουν οι ισορροπίες να έχουν αλλάξει μετά τις εντάσεις που οδήγησαν στην παραίτηση του Γιάννη Μηλιού από τη θέση του προέδρου του ΔΣ, αλλά και την είσοδο ως αντιπροέδρου της Ελευθερίας Ράπτου, η οποία ανήκε στο πολιτικό γραφείο της Μυρσίνης Ζορμπά. Προφανώς τέλειωσαν οι παλιές καλές εποχές που ο διευθυντής απαιτούσε και πετύχαινε την έξωση μελών της διοίκησης από το υπουργικό γραφείο. Οπως στη συνέντευξη Τύπου της 8ης Νοεμβρίου 2016, όταν καλούσε τη «Λυδία Κονιόρδου, που έχει μεγάλη ιστορία στο ελληνικό θέατρο, να βρει σύντομα λύση σε αυτό το σοβαρότατο πρόβλημα» και να απομακρύνει τη Λιάνα Θεοδωράτου και την Κατερίνα Παπανικολάου, πρόεδρο και αντιπρόεδρο του τότε ΔΣ.

Αρνητική εντύπωση, σύμφωνα με πληροφορίες, δημιούργησε επίσης για τη Μυρσίνη Ζορμπά η υποβάθμιση των ελληνικών φεστιβαλικών παραστάσεων και το δυσανάλογα μικρό ποσόν που διατίθεται γι’ αυτές σε σχέση με τις ξένες. Σαν να υπερίπτατο ένα φάντασμα πάνω απ’ όλες τις επιλογές των παραγωγών του εξωτερικού: «Αφού το έκανε ο Λούκος, μπορώ κι εγώ». Ουσιαστικά κυριαρχούν πλέον οι συμπαραγωγές, πράγμα που σημαίνει ότι κυρίως για τους μικρούς θιάσους οι συντελεστές δεν πληρώνονται στην κλίμακα που αρμόζει σε επιχορηγούμενο φορέα. Αν η παράσταση μάλιστα παίζεται και τον χειμώνα, το Φεστιβάλ διεκδικεί ποσοστά επί των εισπράξεων, παρά τις δυσκολίες που βιώνουν οι θίασοι με τα πολυδιαφημισμένα «ψίχουλα» των επιχορηγήσεων.