Ευρω-υποψήφιοι για όλα τα… γούστα

Μυρσίνη Λοΐζου, η Π.Ο.Π.

Αν κάποιος παρακολουθούσε τις αναρτήσεις της στο Twitter, χωρίς να προσέξει το όνομά της, θα έλεγε πως είναι ένα τρολ σαν όλα τα άλλα που αναρτούν προβοκατόρικα πολιτικά σχόλια.

Τα τελευταία χρόνια πολλοί απέκτησαν πολιτική υπόσταση με τους followers και τα retweets των ψευδώνυμων λογαριασμών τους. Οι «καλύτεροι» επιβραβεύτηκαν με διορισμό.

Η διαφορά είναι ότι στην πολιτική όποιος έχει το όνομα έχει και τη χάρη. Κι η κ. Λοΐζου είναι Π.Ο.Π.

Οτι ορισμένες από τις απόψεις της και αυτή η διαδικτυακή «πολιτικοποίησή» της δεν αξιολογούνται ως απαγορευτικές από αυτούς που την επέλεξαν δεν θα έπρεπε να εκπλήσσει. Αυτό είναι το πραγματικό θέμα, όχι η ίδια. Η οποία ίσως θα ήταν πιο συμπαθής αν δεν απαρνιόταν την «αναρχική» της «περσόνα» κάνοντας λόγο για «αστοχίες», έτσι, για ένα ψηφοδέλτιο.

Γιάννης Ραγκούσης, ο µεγαλόψυχος

Με το όνομά του να αναμένεται στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, ο πρώην υπουργός των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Παπαδήμου, έπειτα από μια περίοδο αναζητήσεων και μια βαριά αποτυχία στις εκλογές για αρχηγό του ΚΙΝΑΛ, εξέπληξε τους θαυμαστές του όταν, σχεδόν επισήμως, εντάχθηκε στην «Προοδευτική Συμμαχία» που έλεγε αυτόν και τους συντρόφους του προδότες και Πινοτσέτ.

Παναγιώτης Κουρουµπλής, κηλίδες και φάρµακα

Βρέθηκε εκτός κυβέρνησης με την τελευταία θητεία του να έχει σημαδευτεί από την πετρελαιοκηλίδα του «Αγία Ζώνη ΙΙ» και τη Νέα Δημοκρατία να τον έχει στο στόχαστρό της μετά τη βολική «παράκαμψή» του από την έρευνα για το σκάνδαλο Novartis. Με μια δύσκολη περσινή χρονιά, ψηφοφόρους του πάλαι ποτέ πατριωτικού ΠΑΣΟΚ θυμωμένους για τις Πρέσπες, και πιθανά αγκάθια στο άμεσο μέλλον, μια μετακίνηση από τη Β’ Aθήνας στην Ευρωβουλή ακούγεται σαν τιμητική άδεια.

Νίκος Μπίστης, στα συνοικέσια

ΚΚΕ. ΚΚΕ εσωτερικού. ΑΚΟΑ. Συνασπισμός. ΠΑΣΟΚ, υφυπουργός Σημίτη. ΔΗΜΑΡ. Πρωτοβουλία 58. Ελιά, υποψήφιος ευρωβουλευτής (ΠΑΣΟΚ με συνοικέσια). Κίνημα Αλλαγής (ΠΑΣΟΚ με συνοικέσια). Γέφυρες (ΣΥΡΙΖΑ με συνοικέσια). Το πρόβλημα είναι ότι, στα συνοικέσια, πρέπει να πείσεις το ζευγάρι ότι ταιριάζει. Το να είσαι ήδη με το μέρος του ενός ενώ στο άλλο βλέπεις όλα τα κακά, αλλιώς λέγεται.

Γιάννης Μουζάλας, ο αλληλέγγυος

Το όνομα του τέως υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής θα μπορούσαν να συνοδεύουν δύο λέξεις: Μόρια, Ειδομένη. Ταυτίστηκε με μερικές από τις πιο ντροπιαστικές εικόνες των τελευταίων ετών, για την Ελλάδα και την Ευρώπη, παρότι δεν παραδέχτηκε ποτέ πως φέρει ευθύνη για τα όσα υφίσταντο οι ταλαίπωροι άνθρωποι που, προκειμένου να καταφύγουν στην Ευρώπη, φιλοξενούνταν σε παραπήγματα, μέσα στις λάσπες και τα χιόνια, στη χώρα μας.

Θεοδόσης Πελεγρίνης, ο Θέσπις

Πώς να ασκήσεις κριτική σε κάποιον που, παρότι επεδίωκε και απέκτησε αξιώματα, δεν δίσταζε να γράφει και να ερμηνεύει μονολόγους, τους οποίους έχει δημοσιεύσει στο YouTube, για την απόλαυση μας; Στην πολιτική όμως, ο πρώην πρύτανης κι υφυπουργός δεν έχει δείξει την ίδια γενναιότητα.

Το 2016 είπε στη Βουλή πως «όσο κι αν το Ολοκαύτωμα παραπέμπει, γενικώς, στον διωγμό και στη γενοκτονία που επιχειρεί κάποιο κράτος ή καθεστώς» οι Εβραίοι «πέτυχαν να ταυτίσουν το Ολοκαύτωμα προς την τραγική μοίρα του έθνους των» με απώτερο στόχο να προκαλέσουν την οργή κατά των ναζί «και τη συμπάθεια για όσα υπέστησαν». Οταν κατηγορήθηκε για αντισημιτισμό είπε ότι «εκ παραδρομής» μπέρδεψε τη λέξη οικειοποίηση με τη λέξη ανάδειξη (σε γραπτή ομιλία) και πως όσοι κάνουν κριτική είναι κακόβουλοι. Ωθώντας μας στο να προβληματιστούμε πάνω στην προτροπή του «να οικειοποιηθούμε την καταστροφή» ως «σταθερό παρακολούθημα» της μοίρας μας.

Φώτης Κουβέλης, ο Νέστωρ

Αποχώρησε από τον Συνασπισμό λόγω Τσίπρα, έφτιαξε τη ΔΗΜΑΡ, άκουσε τα βρισίδια των νεολαίων του ΣΥΡΙΖΑ, έφυγε από τη ΔΗΜΑΡ κι άφησε πίσω του συντρίμμια κι επέστρεψε στον ΣΥΡΙΖΑ. Η πιθανότητα να ξαναβρεθεί με τους τέως συντρόφους και τον διάδοχο Θανάση Θεοχαρόπουλο στον ΣΥΡΙΖΑ αφήνει χώρο για σενάρια που προσομοιάζουν περισσότερο σε οικογενειακό δράμα παρά πολιτική, πόσω μάλλον που τα επόμενα βήματά τους είναι στα χέρια του Αλέξη Τσίπρα που θα αξιολογήσει αν και πού μπορούν να του προσφέρουν. Και τι.

Μυρσίνη Ζορµπά, του πολιτισµού

Αν οι «Γέφυρες» είχαν πρόσωπο, θα ήταν το δικό της. Με σημαντικό βιογραφικό στον χώρο της τέχνης και του βιβλίου, παντρεμένη με τον ιστορικό Αντώνη Λιάκο, τον διανοούμενο των «Γεφυρών», η ίδια διήνυσε ήδη την απόσταση μεταξύ του εκσυγχρονισμού και του ΣΥΡΙΖΑ. Παρά τα επιτεύγματα αυτά βέβαια, ίσως έχει ένα θεματάκι με τη μνήμη της, και το κρούσμα με τον διάλογο που είχε ή δεν είχε με τον Κώστα Βαρώτσο είναι πταίσμα, μπροστά στο πώς έχει διαγραφεί από βιογραφικά σημειώματά της το ότι ήταν ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ, πως επί Σημίτη ίδρυσε και διηύθυνε το ΕΚΕΒΙ και πως ήταν διευθύντρια του πολιτικού γραφείου του το διάστημα 2009-2015. Πάντως η υπουργός Πολιτισμού έχει αναμφίβολα όλα τα τυπικά προσόντα για τη θέση της. Προφανώς διαθέτει και τα άτυπα, αυτά δηλαδή που χρειάζονταν για να κάθεται στο ίδιο τραπέζι με υβριστές του εκσυγχρονισμού και του Σημίτη προσωπικά και να αποκαλεί «κόμμα του πολιτισμού» αυτό στο οποίο είναι αρκετά δημοφιλέστερός της ο Παύλος Πολάκης.