Παραλήρημα

Υποθέτω ότι η ομιλία του Πρωθυπουργού στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ εξέπληξε ακόμη και τον πιο υποψιασμένο ακροατή του.

Ηταν πραγματικό παραλήρημα.

Ενα παραλήρημα κατά πάντων. Χωρίς αρχή, μέση και τέλος. Χωρίς συνοχή και κεντρική ιδέα.

Απλώς δήλωσε ότι είναι εναντίον όλων επειδή όλοι είναι κακοί κι ότι όλοι είναι κακοί επειδή είναι όλοι εναντίον του.

Δεν ξέρω αν βγάζει νόημα. Μου θύμισε όμως τους οπαδούς της Millwall FC, ενός από τα ιστορικά ποδοσφαιρικά σωματεία της Αγγλίας, που τραγουδούν «Σε κανέναν δεν αρέσουμε / αλλά δεν μας νοιάζει…».

Τον Τσίπρα φυσικά τον νοιάζει.

Θα δεχτώ άλλωστε ότι βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Η ήττα είναι ορατή κι η κοινωνία δεν δείχνει διάθεση να ακούσει τα επιχειρήματά του.

Τι κάνει λοιπόν; Αυτό που ξέρει να κάνει: φωνάζει. Απλώς δεν ζούμε πια στο 2014-15 κι οι φωνές του δεν πιάνουν.

Το περιστατικό θα έμενε εδώ αν την ίδια στιγμή ο διευθυντής του Γραφείου Τύπου του Πρωθυπουργού δεν έδινε στη δημοσιότητα ένα δικό του (πολλοστό) παραλήρημα εναντίον του Μαρινάκη.

Ομολογώ ότι έχω γνωρίσει επιχειρηματίες να αντιδικούν με επιχειρηματίες. Εκδότες να τσακώνονται με εκδότες. Επιχειρηματίες κι εκδότες να τα βάζουν με κυβερνήσεις.

Ιδιώτες είναι. Δουλειά τους.

Αλλά κυβέρνηση να αντιδικεί μανιακά με επιχειρηματία πρώτη φορά συναντώ. Ή μάλλον δεύτερη. Εχει προηγηθεί ο Ορμπαν με τον Σόρος στην Ουγγαρία.

Συνιστά λοιπόν το παραλήρημα πολιτική επιλογή για την κυβέρνηση; Φαίνεται πως ναι. Δεν μοιάζει για σύμπτωση.

Το παραλήρημα όμως είναι πολιτική με την ίδια λογική που η κατάρα αποτελεί πρόγραμμα.

Διότι υποθέτω πως μόλις η κυβέρνηση εξαντλήσει το παραλήρημα κατά των εχθρών της θα καταφύγει σε κατάρες, αναθέματα και βασκανίες.

Γιατί όχι; «Η κατάρα πιάνει όταν στη μέση υπάρχει αδικία!» έλεγε ο Γέρων Παΐσιος. Κι αν κατάλαβα καλά, ο Πρωθυπουργός θεωρεί ότι τον αδικούν.

Η άλλη λύση φυσικά θα ήταν να καταφύγουν στη βοήθεια της επιστήμης.

Με ανακούφιση άλλωστε πληροφορήθηκα ότι στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ μετέχει ο Δ. Πλουμπίδης, ο οποίος (εκτός από γιος του Πλουμπίδη) είναι ψυχίατρος αλλά και πρόεδρος της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας.

Χρήσιμες γνωριμίες τέτοιες εποχές, αρκεί να μη γίνεται κατάχρηση στα φάρμακα.

Διότι την άλλη λύση τη δίνει πάλι ο Γέρων Παΐσιος, ο οποίος εξηγεί ότι η κατάρα αντιμετωπίζεται επίσης «με τη μετάνοια και την εξομολόγηση».

Προσωπικά για το αποτέλεσμα εμπιστεύομαι περισσότερο την επιστήμη.

Αλλά δεν αμφιβάλλω ότι θα έχει πολύ μεγαλύτερη πλάκα να πλακώσει ο Τσίπρας τις μετάνοιες!