«Μυστική παράκληση» στην ποίηση του Παλαμά

«Εδώ τα πάντα ξέστηθα / κι αδιάντροπα λυσσάνε / αστέρι είν’ ο ξερόβραχος / και το κορμί φωτιά. / Εδώ είν’ ο ίσκιος όνειρο / εδώ χαράζει ακόμα / στης νύχτας το αχνό στόμα / χαμόγελο ξανθό. / Εδώ ο λεβέντης μάγεμα / η σάρκα αποθεώθη, / οι παρθενιές, Αρτέμιδες, / Ερμήδες είναι οι πόθοι». Δεν είναι μόνο αυτοί οι στίχοι από το «Γυμνό τραγούδι» του Κωστή Παλαμά που αποκάλυψαν στον Θοδωρή Βουτσικάκη εκ νέου τον μαγικό κόσμο του ποιητή.

Αυτό το σύμπαν για τον νεαρό τραγουδιστή δίνει σήμερα ελπίδα και υπενθυμίζει την ατόφια ομορφιά της αλήθειας. Και αυτή θα επιδιώξει να φωτίσει μέσα από τη μουσική παράστασή του «Μυστική παράκληση», που θα παρουσιάσει την Πέμπτη 21 Μαρτίου, παγκόσμια ημέρα Ποίησης, στον Φιλολογικό Σύλλογο Παρνασσός. Ο χώρος είναι άμεσα συνδεδεμένος με τον ποιητή, αφού υπήρξε επίτιμο μέλος του Συλλόγου και ανέπτυξε εκεί  σπουδαία πνευματική δράση.

Ο Βουτσικάκης επέλεξε να παρουσιάσει «ένα ανθολόγιο αγαπημένων μελοποιημένων ποιημάτων του Κωστή Παλαμά σε σύμπραξη με την ορχήστρα νυκτών εγχόρδων του Δήμου Πατρέων. Ο ιδιαίτερος και μαγικός ήχος της μαντολινάτας δίνει πιστεύω νέα πνοή στις μελωδίες των σημαντικών συνθετών και τραγουδοποιών που μελοποίησαν τον Κωστή Παλαμά. Μέσα από αυτό το εγχείρημα ήρθα σε ουσιαστική επαφή με τον κόσμο του ποιητή. Θα ακουστούν ποιήματα όπως η «Ανατολή», «Τα χαμένα χρόνια», «Το γυμνό τραγούδι», «Σ’ αγαπώ», «Αφκιαστο και αστόλιστο», «Χρυσομαλλούσα», «Το σπίτι που γεννήθηκα» κ.ά.». Ποιήματα που φόρεσαν τις  μελωδίες των Γιάννη Σπανού, Λουκά Θάνου, Νίκου Ζούδιαρη, Κώστα Λειβαδά και άλλων σημαντικών συνθετών.

Σε αυτή την πρώτη, όπως λέει ο Θοδωρής Βουτσικάκης, συνάντησή του με την ποίηση του Παλαμά, συμπράττει η ορχήστρα Νυκτών Εγχόρδων του Δήμου Πατρέων. «Ο ιδιαίτερος και μαγικός ήχος της μαντολινάτας δίνει πιστεύω νέα πνοή στις μελωδίες των εξαίρετων δημιουργών που μελοποίησαν τον Κωστή Παλαμά».

Η συναυλία είναι αφιερωμένη στα 160 χρόνια από τη γέννηση του ποιητή- μύστη που εμβάθυνε στη λειτουργία της ποίησης για να ανασύρει την ουσία της ύπαρξής του αλλά και του κόσμου. Εκλεισε μέσα στους στίχους του έννοιες και οράματα που μένουν ασύλληπτα για τους περισσότερους. Τα μελοποιημένα ποιήματα του Κωστή Παλαμά διαποτίζονται από την εκφραστική λιτότητά τους αλλά την ίδια στιγμή «δημιουργούν έναν κόσμο ρομαντικό, άμεσο, λιτό και ταυτόχρονα δυναμικό. Η ποίηση του Κωστή Παλαμά οδηγεί στην οικοδόμηση ενός καινούργιου κόσμου». Η «Μυστική παράκληση» του Θοδωρή Βουτσικάκη θα επιχειρήσει να αφηγηθεί αυτόν τον κόσμο και να δώσει λίγη από την ομορφιά των εικόνων που περιγράφει: «Δέσποινα, κανένα / φόρεμα τη γύμνια μου / δε φτάνει να σκεπάσει, η μοναξιά μου είναι σαν τ’ άδειο, σαν τ’ αλόγιστο / χυμένο προτού να ‘ρθει η πλάση / η αρρώστια μου βογκάει σαν τα μεγάλα δάση / καθώς τα δέρνει η μπόρα».