Η Ντίσνεϊλαντ είναι πασέ, ελάτε στη Μνημόνιολαντ

Ηρθε που λέτε το Χόλιγουντ να κάνει γυρίσματα στην Αθήνα κι έκλεισε το Σύνταγμα κι αν δεν ήξερα τι γίνεται κι έβλεπα τα πλάνα χωρίς καμία προειδοποίηση θα νόμιζα ότι ξαναζώ το 2011. Τόσο ρεαλιστικά ήταν σας λέω. Απορώ πόσο ξοδεύτηκε η παραγωγή της ταινίας για να τα στήσει όλα αυτά που οι εγχώριοι επαναστάτες κι η Aστυνομία μας τα έκαναν πατ κιουτ και σε τιμή ευκαιρίας.

Σκεφτόμουν μετά ότι δεν ξέρω τι είναι χειρότερο. Η εποχή που η Ελλάδα πουλούσε greek lover με μαύρη τρίχα στο στέρνο και παχύ μουστάκι, συρτάκι και κοκκινέλι σε καρτούτσο ή τώρα που πουλάμε άλλου τύπου εξωτισμό στους ξένοι. Δυσκολεύομαι.

Αν μου βάλεις ένα μαχαίρι στον λαιμό και με αναγκάσεις να διαλέξω, νομίζω ότι προτιμώ τη φαντασίωση της Σίρλεϊ Βάλενταϊν, της μικροαστής αγγλίδας νοικοκυράς που έρχεται και βρίσκει τον (τριχωτό πάντα) έρωτα του καλοκαιριού στο γραφικό ελληνικό νησάκι, παρά τη φαντασίωση του κάθε δυτικού κοσμοπολίτη, που γουστάρει Βαρουφάκη και θέλει να κάνει ένα διάλειμμα από την ευρωνεωτερικότητα στο νέο επαναστατικό φολκλόρ.

Δεν είναι μόνο τα γυρίσματα τις προάλλες. Το είδαμε δυο χρόνια πριν, στη αθηναϊκή εξόρμηση της σημαντικής γερμανικής έκθεσης Documenta, με τα συγκινητικά (ή ίσως όχι) κείμενα των γερμανών καλλιτεχνών να κάνουν συναγωνισμό συμβόλων ρηχού φιλελληνισμού, ενώ το κεντρικό θέμα ήταν η έννοια του ιθαγενούς. Αγνός και πρόβειος ιθαγενισμός. Με τον πήλινο κεσέ του, όλη του την πέτσα και δώρο μια γκλίτσα σκαλιστή.

Να μην ξεχάσουμε να πούμε φυσικά ότι ο αγνός ο Ελλην, ο ιθαγενής, είναι αυτός της φιλοξενίας και της αλληλεγγύης, αυτή η λατρεμένη παραμόρφωση της προσφυγικής κρίσης που πουλήσαμε με το κιλό στο εξωτερικό γιατί, όλα κι όλα, είχε ζήτηση και σιγά μην αφήναμε την αλήθεια να χαλάσει μια όμορφη ιστορία. Η προσφυγική κρίση του αίσχους της Ειδομένης, της Μόριας, της Σάμου, παρουσιάστηκε από τον ελληνικό εξωτισμό με τον Ξένιο Δία και τη δήθεν ταύτισή μας λόγω της προσφυγιάς των προγόνων μας και πίσω από τον κάθε αλληλέγγυο πολίτη, όπως τη γιαγιά και τον φούρναρη στο νησί, έκρυψε καλά καλά η υπέροχη ελληνική πολιτεία τη μεγαλύτερη ντροπή της και οι καλοί ξένοι φίλοι μας το πόσο βολεύονται να στοιβάζονται οι πρόσφυγες εδώ. Και ακκιζόμαστε και χαϊδολογιόμαστε μεταξύ μας για τη χώρα της αλληλεγγύης και του ανθρωπισμού.

«ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ ΤΟΥΡΙΣΤΕΣ». Μιλώντας για αλληλεγγύη, το άλλο αγαπημένο του νέου ελληνικού εξωτισμού μας είναι το είδος «αλληλέγγυος τουρίστας» που βλέπουμε τελευταία στα Εξάρχεια. Είναι Ευρωπαίος ή Αμερικάνος, κατατάσσεται εμφανώς στα ανώτερα κλιμάκια της μεσαίας τάξεως και κλείνει Airbnb στα Εξάρχεια που έχει διαβάσει πόσο κουλ γειτονιά είναι και πόσο επαναστατική και πόσο πολύ σαν όλες τις κουλ γειτονιές του Λονδίνου και της Νέας Υόρκης πριν γεμίσουν λοφτ, ατελιέ σχεδιαστών μόδας, μπαρ για smoothies από φύκια και μαγαζιά που πουλάνε πανάκριβα χειροποίητα σαπούνια από γάλα μονόκερου. Και γυρνάνε χαζεύοντας εμφανώς εντυπωσιασμένοι και φωτογραφίζουν τη street art, τις καταλήψεις, τα πανό και τις αφίσες και τρώνε brunch και τυρόπιτα και η απουσία κάδου απορριμμάτων και ΑΤΜ μοιάζει με γραφικότητα και αν τους πω πόσο αποικιοκρατικό είναι όλο αυτό θα με περάσουν για τρελή. Που μπορεί και να ‘μαι δηλαδή. Αλλά μου θυμίζει τους τουρίστες που πάνε επί τούτου στη φτώχεια και μετά γυρνάνε στη μητρόπολή τους και λένε πόσο φτηνά έφαγαν δίπλα στις φαβέλες ή τον τουρίστα στην Αβάνα που νομίζει ότι τα κορίτσια του χαμογελάνε επειδή αυτός είναι πανέμορφος κι αυτές πανευτυχείς.

Η Ελλάδα, η Αθήνα ειδικά, έγινε κάτι σαν θεματικό πάρκο για ενηλίκους, το μεγαλύτερο στην Ευρώπη, στο οποίο έρχονται διάφοροι παραγωγοί και καλλιτέχνες και τουρίστες για να ζήσουν για μερικές μέρες μια αναπαράσταση αντιπαγκοσμιοποιημένη, μια αντιστασιακή φαντασίωση κατά του καπιταλισμού με μπόνους τον ήλιο, τη θάλασσα και το τζατζίκι.

Θα μπορούσαμε να το πουλήσουμε έτσι ανοιχτά να τελειώνουμε δηλαδή: «Η Ντίσνεϊλαντ είναι πασέ, ελάτε στη Μνημόνιολαντ! Ζήστε την εμπειρία της ελληνικής μετανεοδημοκρατίας σε ένα μοναδικά ρεαλιστικό αστικό τοπίο 412 χιλιομέτρων, με εγκαταστάσεις για όλα τα μπάτζετ και όλες τις διαθέσεις!

Κλείστε τώρα τη μοναδική προσφορά – πακέτο που περιλαμβάνει:

Διαμονή σε διαμέρισμα του οποίου ο ιδιοκτήτης θα διώξει τον επί σειρά ετών νοικάρη του για να το μισθώνει βραχυπρόθεσμα σε εσάς!

Μια πορεία με ξύλο και χημικά!

Σύντομη διαμαρτυρία με αυθεντικούς μακροχρόνια ανέργους!

Εκδρομή στη Σάμο και τη Μόρια, ξενάγηση και συσσίτιο στα προσφυγικά hotspot!

Μια ώρα δωρεάν στο ομαδικό παιχνίδι Πειραματόζωα της Ευρώπης για εσάς και την παρέα σας!

Ξενάγηση στα επείγοντα δημόσιου νοσοκομείου!

Κάντε την κράτησή σας ΤΩΡΑ, περιορισμένες θέσεις!»