Καλώς ήρθες και πάλι, τρελό Καρναβάλι

Ο Κάρολος ΙΒ’ της Σουηδίας, ο Δαρείος της Περσίας και ο Ναπολέων κάθονται σ’ ένα μπαρ και παρακολουθούν μια στρατιωτική παρέλαση στο CNN. Ο Κάρολος λέει: «Αν είχα τέτοια όπλα θα είχα νικήσει στη μάχη της Πολτάβας». Ο Δαρείος παρατηρεί: «Εάν είχα τέτοιο πυροβολικό θα είχα κατατροπώσει τους Ελληνες στον Μαραθώνα». Ο Ναπολέων αναστενάζει και λέει: «Εάν είχα το CNN κανείς δεν θα είχε μάθει για το Βατερλώ».

Ο Βοναπάρτης προτιμούσε το φαίνεσθαι από το είναι. Είχε παραδεχθεί άλλωστε πως «ένας ηγέτης είναι έμπορος ελπίδας». Ο Αλέξης Τσίπρας δίνει εξίσου μεγάλη προσοχή στην εικόνα του. Μ’ έναν πυκνό επικοινωνιακό ιστό που τον αναδεικνύει ως μεγάλο ηγέτη, φαίνεται να ακολουθεί και μια άλλη συνταγή του Ναπολέοντα: «Αν θέλεις να επιτύχεις, υποσχέσου τα πάντα και μην κάνεις τίποτα». Ο Ναπολέων είχε κατά νου αυτό που δείχνει να πιστεύει και ο Πρωθυπουργός: «Στους φίλους πρέπει πάντα να συμπεριφέρεσαι λες και μια μέρα θα είναι εχθροί σου». Ενα Βατερλώ ελλοχεύει πάντα.

Ο Ζορό ήταν η μυστική ταυτότητα του Ντον Ντιέγκο ντε λα Βέγκα, μοναχογιού του πιο πλούσιου γαιοκτήμονα της Καλιφόρνιας. Στην «Κατάρα του Καπιστράνο» ο φανταστικός ήρωας του Τζόνστον Μακάλεϊ λέει πως θέλει «να τιμωρήσει τους βάναυσους πολιτικούς και να βοηθήσει τους καταπιεσμένους». Και ο Κυριάκος Μητσοτάκης προέρχεται από μεγαλοαστική οικογένεια. Αυτό τον καιρό με το μαστίγιο στο χέρι υπόσχεται βοήθεια στους πάσχοντες από την κρίση. Η μαύρη μάσκα από την Κόρδοβα χρησιμοποιείται για να δοθεί ένταση σ’ ένα κοινό χαρακτηριστικό: το ιδιαίτερο βλέμμα.

Η Μπουμπουλίνα ήταν καπετάνισσα από ένα μικρό νησί, η Φώφη Γεννηματά είναι καπετάνισσα ενός μικρού, πια, κόμματος. Η πρώτη ναυπήγησε πλοία, η δεύτερη σήκωσε το λάβαρο: «Εχουμε πόλεμο. Και στον πόλεμο πρέπει να πάμε ενωμένοι και αποφασισμένοι», είπε η Γεννηματά στη Θεσσαλία πριν λίγο καιρό. Η ηρωίδα του νησιού προσπαθεί να αντισταθεί στην εισβολή ενός πιο ισχυρού εχθρού. Η Μπουμπουλίνα μέσα στα δύο πρώτα χρόνια της επανάστασης είχε ξοδέψει όλα της τα κεφάλαια αρματώνοντας πλοία. Η Φώφη Γεννηματά κάνει πόλεμο προσπαθώντας να διατηρήσει το πολιτικό της κεφάλαιο.

Οι ιδέες του Καρλ Μαρξ γνωρίζουν μια δεύτερη άνοιξη τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη. Η αμφισβήτηση υπάρχει πάντα, αλλά αυτό που κάνει είναι να αναζωπυρώνει τη συζήτηση. Ο Δημήτρης Κουτσούμπας δεν δοκιμάζει πολλούς ρόλους. Ακολουθεί τον ίδιο δρόμο με τους προκατόχους του και εμμένει στη μαρξιστική ορθοδοξία. Ο Μαρξ έπινε χλιαρή ale μαζί με τον Ενγκελς στην παμπ «Κόκκινος Δράκος» του Σάλφορντ. Στα κέφια ο Κουτσούμπας ρίχνει κάνα ζεϊμπέκικο.

Εκεί που πήγαινε με πολλούς, βρέθηκε μόνος του. Ο ήρωας που υποδύεται ο Τομ Χανκς στην ταινία «Ναυαγός». Και ο Σταύρος Θεοδωράκης. Ο Τσακ Νόλαντ γλίτωσε από αεροπορικό δυστύχημα και βρέθηκε μόνος σε ένα ακατοίκητο νησί του Ειρηνικού. Ο επικεφαλής του «Ποταμιού» έμεινε μόνος στο κόμμα. Μόνοι; Οχι εντελώς. Ο χαρακτήρας του Χανκς είχε μια μπάλα του βόλεϊ στην οποία ζωγράφισε ένα πρόσωπο, το ονόμασε Γουίλσον και του μιλούσε. Ο Θεοδωράκης έχει τον Γιώργο Μαυρωτά. Υπάρχει ελπίδα ότι κάποιος θέλει να σώσει τον ήρωα. Για τον ναυαγό της ταινίας αυτό συνέβη. Ισως όλοι ένα πλοίο περιμένουμε.