«Σοβαρότητα και υπομονή»

Πριν από λίγες ημέρες (13 Φεβρουαρίου) έκλεισε τα 73 του χρόνια. Ωστόσο, ο Χρήστος Τερζανίδης εξακολουθεί να είναι ενεργός και παρακολουθεί διά ζώσης τα ποδοσφαιρικά τεκταινόμενα.

«Την Κυριακή ήμουν στην Τούμπα. Για το ντέρμπι. Αλλά ο ΠΑΟΚ δεν με ικανοποίησε με την απόδοσή του. Δεν μας είχε συνηθίσει να μπαίνει έτσι νωθρά στα παιχνίδια του. Ηταν χαλαρός. Λες και θα έδινε φιλικό, λες και το ραντεβού με τον Αρη θα ήταν προπόνηση» λέει ο μεσοκυνηγός, αληθινά φουριόζος, όπως τότε, κατά κύριο λόγο τη δεκαετία του ’70, όταν και πήγαινε με δύναμη από τη γραμμή των μέσων στην επίθεση. Και σημείωνε γκολ άκρως θεαματικά. Ποιος, άλλωστε, ξεχνά έναν «δυναμίτη» στον τελικό του ’77 απέναντι στον Παναθηναϊκό;

Χάνεται, κύριε Τερζανίδη, από τον ΠΑΟΚ αυτός ο τίτλος;

«Οχι! Ηταν όμως μια σφαλιάρα το αποτέλεσμα με τον Αρη. Καλύτερα τώρα. Δεν πρέπει να μας κυριεύσει άγχος, αλλά ούτε και να πλησιάσει ο Ολυμπιακός. Βλέπαμε από την κερκίδα τον τρόπο που αντιμετώπισε το ντέρμπι, φαινόταν από παντού. Ισως έλεγε και ο κόσμος “έλα, μωρέ, ο Αρης”. Λάθος μεγάλο! Δικαιολογίες δεν υπάρχουν και κανένα ματς δεν το κερδίζεις αν δεν δίνεις το 100%. Αυτό έκανα κι εγώ στην εποχή μου».

Συμπεράσματα από τη διοργάνωση;

«Με ειλικρίνεια θα μιλήσω. Δεν είναι ποιοτικό το πρωτάθλημα. Κυρίως οφείλεται στο ότι υπάρχουν μέτριοι ποδοσφαιριστές. Το βλέπουμε και στην Ευρώπη όταν δεν προχωρούν οι ομάδες μας. Αλλά με αυτό το πρωτάθλημα πρέπει να πορευτούμε. Ισως επηρέασε και η οικονομική κρίση, δεν υπάρχει χρήμα για αγορές. Στις μέρες μου, ήμασταν δύο ξένοι και εννιά έλληνες παίκτες. Τώρα, με τον Πέλκα να μπαίνει, έχει δύο Ελληνες η ενδεκάδα του ΠΑΟΚ».

Ενα λεπτό… Η κρίση φταίει για τις αγορές. Αλλά γιατί να μη βγάζουμε ταλέντα;

«Μα, μπορούμε να φτιάξουμε. Ο Ελληνας διαθέτει ταλέντο. Με την πείρα μου θα πω το εξής: καβαλά εύκολα το καλάμι, ξεφεύγει. Δεν δουλεύει όπως πρέπει στο ποδόσφαιρο. Το έχω διαπιστώσει στις ομάδες των μικρών κατηγοριών. Τα πιτσιρίκια δεν ακούνε! Πιστεύουν πως γνωρίζουν παραπάνω από τους προπονητές. Είναι ευαίσθητη ηλικία η εφηβική και εκεί χάνεται ο δρόμος, πολλές φορές με την κακή νοοτροπία».

Για το ντέρμπι της Κυριακής;

«Σπουδαίο ματς. Ο ΠΑΟΚ δεν αμφιβάλλει κανείς ότι είναι ανώτερος. Αρκεί να μπει καλά και σοβαρά στο γήπεδο».

Δεθήκατε καθόλου με τον Παναθηναϊκό; Από το ’77 έως το ’81 αγωνιστήκατε. Θέλατε κι άλλους τίτλους;

«Σκεφθείτε ότι δεν πήρα κανέναν στον Παναθηναϊκό. Τότε υπήρχε η οκταετία, η εννιαετία μου στον ΠΑΟΚ, να το πω πιο σωστά. Δεν ήθελα, αλλά αναγκάστηκα να φύγω. Δεν μου έδωσαν τα χρήματα που πήραν ο Κούδας και ο Σαράφης και έτσι πήγα στον Παναθηναϊκό. Μου πρόσφεραν 300.000 δρχ., ενώ στους άλλους δύο από 1 εκατ. δρχ. Ο Παναθηναϊκός μού έδωσε 2 εκατ. δρχ. Είχε μεγάλη ομάδα ο ΠΑΟΚ τη δεκαετία του ’70, με δύο Κύπελλα και έναν τίτλο πρωταθλήματος να κατακτά. Στον Παναθηναϊκό δεν έδωσα κανένα δικαίωμα, πρόσφερα όσα μπορούσα και ο κόσμος το αναγνωρίζει. Στο ποδόσφαιρο πάντα δένεσαι με μια ομάδα. Δεν είναι μια απλή δουλειά, όπως σε μια εταιρεία ή ένα εργοστάσιο. Υπάρχει συναίσθημα».

Αλλά εσείς ΠΑΟΚ μια ζωή.

«Ναι. Είναι ανώτερη ομάδα σε αυτό το πρωτάθλημα. Ερχονται καλύτερες ημέρες στο μέλλον και θα διεκδικεί τίτλους. Εχει αλλάξει και η διαιτησία… Ο Ολυμπιακός παίζει ωραίο ποδόσφαιρο, αλλά νομίζω ότι άρχισε αργά να το δείχνει. Στην αρχή δεν ήταν τόσο καλός και ο ΠΑΟΚ πήρε τη διαφορά».