Μειονοτικά αλιεύματα στα θολά νερά των Πρεσπών

Με εκπλήσσει η έκπληξή τους. Απορώ με την απορία τους. Ας θυμίσουμε λοιπόν ότι μετά την κύρωση από τη Βουλή των Ελλήνων και συνεπώς τη μετατροπή της Συμφωνίας σε νόμο, αναγνωρίζουμε για πρώτη φορά στην ιστορία του Μακεδονικού Ζητήματος τη Μακεδονική (Macedonian) γλώσσα ως τη γλώσσα της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας και τη Μακεδονική (Macedonian) ιθαγένεια/ εθνότητα/ υπηκοότητα.

Η παρ. 4 του Aρθρου 7 της Συμφωνίας των Πρεσπών προσδιορίζει ότι η γλώσσα «…ανήκει στην ομάδα των Νoτιοσλαβικών γλωσσών». Στη Μακεδονική – χωρίς εισαγωγικά γλώσσα – η Νoτιοσλαβική μεταφράζεται ως Yugoslav. Σε ό,τι αφορά την ιθαγένεια/εθνότητα κ.λπ., η παρ. 3/β προσδιορίζει ότι είναι Μακεδονική (Macedonian) -χωρίς εισαγωγικά-/πολίτης της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας.

Υπάρχουν βέβαια οι θεωρούμενες από την ελληνική πλευρά ως ασφαλιστικές δικλίδες της παραγράφου του Αρθρου 7 της Συμφωνίας των Πρεσπών. Στην πράξη ανεφάρμοστη ακόμη και από τις κρατικές μας Αρχές είναι η εφαρμογή των συμφωνημένων. Τι χρεία συνεπώς έχομε των παραβιάσεων, εκτροπών και παρασπονδιών της άλλης πλευράς; Ας μας εξηγήσουν γιατί προκήρυξη θέσεων «ειδικών» σε αρμόδια κρατική υπηρεσία προσδιορίζει τη γλώσσα ως Μακεδονική (Νοτιοσλαβική!) και δεν αντιλαμβάνεται τη σημασία της ακριβούς αποτύπωσης του σχετικού άρθρου της Συμφωνίας. Θα ήταν ειρωνικό, όχι όμως αδύνατο, να μας εγκαλέσει η γειτονική μας χώρα για παραβίαση των συμφωνημένων…

Στο βιβλίο μου «Ελλάδα και Βόρειος Μακεδονία – Η Αυτοψία της Συμφωνίας των Πρεσπών» που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ι. Σιδέρης, με Πρόλογο του Βαγγέλη Βενιζέλου, σημειώνω ότι αυτό το ζήτημα θα είναι η αφορμή για νέες τριβές στο όχι πολύ απώτερο μέλλον. Επεσα έξω. Η γειτονική μας χώρα διά στόματος του Πρωθυπουργού της έθεσε ήδη θέμα «Μακεδονικής Μειονότητας» και διδασκαλίας της Μακεδονικής γλώσσας στην Ελλάδα. Ουδείς από την Κυβέρνηση στο πρέπον επίπεδο θεώρησε σκόπιμο να απαντήσει. Σήμερα γνωστοί στους μνήμην έχοντες από το πρόσφατο παρελθόν ψαρεύουν ξανά μακεδονο-σλαβικές μειονότητες στα θολά νερά των Πρεσπών. Προσπαθούν. Εις μάτην μεν, προσοχή δε. Ο χρόνος νέας ανάδειξης μειονοτικού συμπίπτει με τις πομπώδεις διακηρύξεις μας περί ηγετικού ρόλου στα Βαλκάνια κ.λπ.

Με σημερινά δεδομένα: το «ήπιο» σενάριο είναι ότι με τη μακεδονική εθνότητα και γλώσσα οι γείτονές μας θα αυξομειώνουν τις ενέσεις του «Μακεδονισμού», συστατικό στοιχείο και συγκολλητική ουσία των Σλαβομακεδόνων. Το κακό και πιθανότερο όμως σενάριο είναι ότι θα αξιοποιήσουν το ταυτοτικό «κεκτημένο» των Πρεσπών υποθάλποντας μέσω εγκάθετων ή μέσω τρίτων καλοθελητών δήθεν μειονοτικό ζήτημα. Οι ίδιοι – ακριβώς οι ίδιοι – «καλοθελητές» όπως είχαμε διαπιστώσει και στο παρελθόν (1992-1995) ενεργούν είτε λόγω ιδίου συμφέροντος είτε λόγω σύμπτωσης συμφερόντων. Αυτές τις «λεπτομέρειες» φαίνεται ότι λόγω ιδεολογικών παρορμήσεων, μέχρι αλαζονείας αυτοπεποίθησης ή συνδυασμού των δύο δεν θέλησαν να υπολογίσουν στο «δούναι και λαβείν» των Πρεσπών οι «αρχιτέκτονες» της Συμφωνίας .

Τελευταία απορία. Εχει κατά Νόμο συσταθεί η Επιτροπή για τον έλεγχο και την καταγραφή των παραβιάσεων, παραβάσεων και παρερμηνειών της Συμφωνίας από την Κυβέρνηση και τους κρατικούς φορείς της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας; Αν όχι τώρα, πότε;

Ο Αλέξανδρος Π. Μαλλιάς είναι πρέσβης επί τιμή, υποψήφιος ευρωβουλευτής Νέας Δημοκρατίας