Δεν ξαναβλέπεται με τίποτα

Το αριστερός, δεξιός, εδώ και κάποια χρόνια είναι σχετικό. Απ’ όταν δηλαδή η Αριστερά κλήθηκε να κυβερνήσει. Εστω και σε συνεργασία με τους ακροδεξιούς – εθνικιστές των ΑΝΕΛ. Το αριστερός πλέον δεν είχε να κάνει με ό,τι δηλώσεις, για να θυμηθούμε τον Γιάννη Τσαρούχη. Αλλά με τι πολιτική εφαρμόζεις. Αν τουμπάρεις το «όχι» του δημοψηφίσματος, δεν διατηρείς την αριστερή σου ιδιότητα, επειδή κλαις κάθε 5η Ιουλίου σαν την Περιστέρα. Το ότι βγάζει αναμνηστικές φωτογραφίες στη Μακρόνησο και τουιτάρει από την Αβάνα, δεν καθιστούν αμετανόητο κομμουνιστή τον Κατρούγκαλο. Τον κάθε Κατρούγκαλο τον προσδιορίζουν οι πράξεις του. Οχι οι δηλώσεις του. Κι ο εν λόγω Κατρούγκαλος κατακρεούργησε τους συνταξιούχους.

Εργαλείο

Μετέτρεψετις συντάξεις χηρείας σε επιδόματα. Το να φορτώνεις το Δημόσιο με συμβασιούχους και μετακλητούς για να βολέψεις τα δικά σου παιδιά, επιβαρύνοντας τους φορολογουμένους, δεν σε καθιστά αριστερό. Δεν σε καθιστά αριστερό το να χρησιμοποιείς σαν εργαλείο τη Δικαιοσύνη. Δεν σε τιμούν σαν αριστερό τα ξεροκόμματα του κοινωνικού μερίσματος. Η ντροπή του στρατοπέδου της Μόριας. Οι χωρίς αρχές συμμαχίες. Τη ίδια ώρα που η κυβέρνησή σου στηρίζεται στα δεκανίκια τύπου Κουίκ – Παπαχριστόπουλου – Παπακώστα και παρατράγουδα στυλ Μεγαλοοικονόμου (φωτογραφία) να θέλεις να συγκροτήσεις προοδευτικό (!) μέτωπο με τα υπολείμματα του ΠΑΣΟΚ. Στην 100% αμοραλιστική λογική και πρακτική ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Ακόμα και με τον διάολο προκειμένου να μείνουμε στη εξουσία.

Αυταπάτες

Κι όμως. Ο ΣYΡIZA που έχει ξεπουλήσει αρχές και ιδέες, έχει προσκυνήσει τους πάντες και τα πάντα, έρχεται ξεδιάντροπα να ποντάρει στο χαρτί Δεξιά – Αριστερά. Κι ακόμα παραπέρα, χαρακτηρίζοντας το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης σαν ακροδεξιά. Κι εδώ που τα λέμε, δεν έχει άλλη επιλογή. Τελειώνοντας ύστερα από τέσσερα και πλέον χρόνια και τα ψέματα και οι αυταπάτες, η πόλωση είναι μονόδρομος. Να επανέλθει το πολιτικό σκηνικό στη δεκαετία του ’80. Από δω οι καλοί προοδευτικοί, από κει οι κακοί συντηρητικοί. Λες κι οι κακοί δεξιοί θα βάλουν παραπάνω φόρους. Ακόμα και να ήθελαν, δεν γίνεται. Δεν γίνεται να πάει το αφορολόγητο πιο κάτω από τις 5.000 ευρώ που το κατέβασε ο Τσακαλώτος.

Πραξικόπημα

Τη δεκατία του ‘50 και του ‘60 ήταν η Δεξιά που επικαλείτο τον κομμουνιστικό κίνδυνο. Κι έγινε το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου και δεν βρήκαν στα γραφεία της ΕΔΑ ούτε νυχοκόπτη. Και έρχεται μισό αιώνα μετά η (δήθεν) Αριστερά να επικαλεστεί τον κίνδυνο της Δεξιάς. Οταν η Αχτσιόγλου αντιγράφει και εφαρμόζει τον νόμο Βρούτση. Οταν ο Βασιλειάδης νομοθετεί κατά παραγγελία των φίλα προσκείμενων επιχειρηματιών. Οταν οι ολιγάρχες, που υποτίθεται αντιμάχεται ο ΣΥΡΙΖΑ, στηρίζουν με τα μπούνια τον Αλέξη. Για να αποδώσεις στον άλλον τη μομφή του ανάλγητου νεοφιλεύθερου δεξιού, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να είσαι εσύ κάτι άλλο. Κάτι διαφορετικό. Στην πράξη. Οχι στα λόγια. Δυστυχώς για τον Αλέξη, το παραμύθι της Αριστεράς και της προόδου τελείωσε. Κι ήταν τόσο κακό το έργο, που δεν ξαναβλέπεται με τίποτα.