Προπαντός μη ανάμειξη

Η σκηνή έχει ήδη κατακτήσει μια θέση στην Ιστορία: ο πρόεδρος της Αιγύπτου, Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι, η θητεία του οποίου μόλις παρατάθηκε από το Κοινοβούλιο μέχρι το 2034, απαιτεί από τους είκοσι ευρωπαίους ηγέτες που έχει απέναντί του (περιλαμβανομένου του έλληνα Πρωθυπουργού) να σεβαστούν τις παραδόσεις της χώρας του (δηλαδή το μπουντρούμιασμα του κάθε διαφωνούντα) αν θέλουν να σεβαστεί κι εκείνη τις δικές τους (δηλαδή;). Κι εκείνοι το αποδέχονται στο όνομα της ρεαλπολιτίκ. Ή, πιο κομψά, της μη ανάμειξης στα εσωτερικά των κρατών.

Πρόκειται για την ίδια αρχή που επικαλείται ο ΣΥΡΙΖΑ όταν εκφράζει την αντίθεσή του σε οποιαδήποτε μορφή ξένης παρέμβασης στη Βενεζουέλα: οι πολίτες να αποφασίσουν μόνοι τους για την τύχη τους με δημοκρατικά μέσα. Το ότι οι εκλογές που πραγματοποιούνται κατά καιρούς στη χώρα είναι ανελεύθερες (απαγορεύεται, ας πούμε, η συμμετοχή της αντιπολίτευσης) δεν φαίνεται να απασχολεί τους αριστερούς που μας κυβερνούν. Οπως δεν τους απασχολούσε και στην περίπτωση της Κούβας.

Η Ρωσία δεν είναι Αίγυπτος ούτε Βενεζουέλα. Δεν ασκεί την εξουσία ο στρατός, αλλά ένα πιο σύνθετο δίκτυο πολιτικών, στρατιωτικών, ολιγαρχών και πρώην μελών των μυστικών υπηρεσιών, που δίνει απευθείας λογαριασμό στον ηγέτη. Ομως η δικαιοσύνη δεν είναι ούτε εδώ ανεξάρτητη. Τα μέσα ενημέρωσης ελέγχονται στο σύνολό τους από το καθεστώς. Οποιος αντιταχθεί στον ηγέτη βρίσκει τον μπελά του. Οι ξένες μη κυβερνητικές οργανώσεις υπόκεινται σε ασφυκτικούς περιορισμούς. Και, φυσικά, η χώρα κατέχει χρόνια τώρα ξένα εδάφη (την Κριμαία και μέρος της Ουκρανίας).

Ομως ο τομεάρχης Εξωτερικών της ΝΔ θεωρεί και πάλι ότι η παραγωγική σχέση ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Ρωσία πρέπει να στηρίζεται στον «σεβασμό της μη ανάμειξης στα εσωτερικά των κρατών». Και ο ίδιος ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που επισκέπτεται από χθες τη Μόσχα, λέει στο TASS αναφερόμενος στο θέμα των δυτικών κυρώσεων ότι πρέπει «να οικοδομηθεί βήμα – βήμα, χωρίς τεχνητές κωλυσιεργίες και υπαναχωρήσεις, η αμοιβαία κατανόηση και ο σεβασμός στις ευαισθησίες της κάθε πλευράς».

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θα μπορούσε βέβαια να πει στους ρώσους οικοδεσπότες του αυτό που είπε στον δημοσιογράφο που κάπνιζε σε διάδρομο της Βουλής: σε δύο μήνες αυτά κομμένα. Δύσκολα θα μπορούσε να ασκήσει δημοσίως και οποιαδήποτε κριτική. Μόνο που, να, την ερχόμενη εβδομάδα κλείνει ένας χρόνος από τότε που βρέθηκαν δηλητηριασμένοι στο Σάλσμπερι ο ρώσος πρώην πράκτορας Σεργκέι Σκριπάλ και η κόρη του. Η καταγγελία της βρετανίδας πρωθυπουργού ότι οι δράστες ήταν άνθρωποι της ρωσικής αντικατασκοπίας που έδρασαν με εντολή «από ψηλά» έγινε δεκτή από το Κρεμλίνο με ειρωνείες και χλεύη. Οι δύο ύποπτοι όχι μόνο δεν ενοχλήθηκαν από τις αρχές, αλλά δίνουν συνεντεύξεις στα κανάλια.

Τεχνητές κωλυσιεργίες, είπατε; Αμοιβαία κατανόηση; Ευαισθησίες;