Το γεφύρι της… πλάκας

Η «Γέφυρα» τελικά δεν ήταν χτισμένη με υλικά αντοχής. Δεν ήταν καθόλου ανθεκτική. Κατέρρευσε με πάταγο. Μην πάει το μυαλό σας στη γέφυρα στα Χανιά, που κατέρρευσε από τη νεροποντή. Ούτε στο γεφύρι της Πλάκας που ο Τσίπρας δεσμεύτηκε να ανακατασκευάσει μερικές ημέρες μετά την ανάληψη της εξουσίας του τον Γενάρη του 2015 και, τέσσερα χρόνια μετά, δεν έχει τοποθετηθεί ούτε ένα λιθαράκι – αιώνιο δείγμα της διαχρονικής αναποτελεσματικότητας και αβελτηρίας του ελληνικού Δημοσίου. Η αποτυχημένη «Γέφυρα» είναι αυτή που προσπάθησαν να στήσουν μερικοί γέροντες που περιφέρουν το σαρκίο τους γύρω από την Αριστερά, προκειμένου να κάνουν «ρεσάλτο» (στην ηλικία τους!) στο ΚΙΝΑΛ.

Χθες, πραγματοποίησαν και μια εκδήλωση, προκειμένου να παρουσιάσουν ένα, εκείνο της κατηγορίας «οι ίδιοι και οι ίδιοι», ώστε να πείσουν εμάς τους υπολοίπους ότι η λύση για το πολιτικό πρόβλημα της χώρας είναι να φορέσει ένα φερετζέ ο Τσίπρας και να υποδύεται τον κεντροαριστερό.

Το πάνελ της εκδήλωσης το «στόλιζαν» διάφοροι «μαϊντανοί» όπως ο φίλος μου ο Παν. Παν. (ο Παναγιώτης Παναγιώτου, του κλίματος Λαλιώτη) ή ο άλλος φίλος μου, ο ανεμοδαρμένος σαν ανεμοδούρα στην άκρη του γκρεμού, Νίκος Μπίστης.

Στο δε ακροατήριο έλαμψαν διά της παρουσίας τους τεράστια μεγέθη της δημόσιας ζωής, όπως ο πρόεδρος Βούτσης (σας έχω ενημερώσει περί του ατόμου – και θα συνεχίσω κατά την αυριανή ημέρα) και ακόμη η κυρά Τασία (Χριστοδουλοπούλου, καθήμενη μάλλον άκομψα σε ένα καναπέ), ο ηρωικός Πάνος  Σκουρλέτης, ο πλήρως ενσωματωμένος πλέον Σπύρος Δανέλλης, ο γνωστός κεντροαριστερός Θανάσης Παπαχριστόπουλος που εντυπωσίασε και πάλι με την γκρίζα ανέμελη κόμη του, και φυσικά ο πρόεδρος της Βουλής, Βούτσης, ο οποίος έχοντας επιλύσει όλα τα προβλήματα του Κοινοβουλίου αποφάσισε να ασχοληθεί και με την ενοποίηση της Κεντροαριστεράς, διότι πώς αλλιώς θα παραμείνει στην εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ και ο ίδιος στην προεδρία; Ε, πώς;

Καθαρόαιμος πασόκος, πάντως, δεν ήταν κανένας στην εκδήλωση, αλλά αυτό μικρή σημασία έχει. Η επικυριαρχία των υπογείων του Μεγάρου Μαξίμου στα παρακρατικά μέσα ενημέρωσης εμφάνισε αυτή την καφενειακού τύπου συνάντηση μιας παρέας από τα ΚΑΠΗ της Αριστεράς ως μέγα πολιτικό γεγονός. Λυπάμαι, δεν ήταν…

Προεκλογικές προσλήψεις
Αναφέρθηκα προηγουμένως στο έργο του προέδρου της Βουλής, Βούτση, ως προέδρου του Κοινοβουλίου και θα δώσω τώρα ένα μικρό δείγμα αυτού του έργου, προκειμένου να δώσω στις πρωτοβουλίες του το μέγιστο δυνατό εύρος δημοσιότητας – να μη μείνει κανείς που να μη διαμορφώσει εικόνα.

Λοιπόν η Βουλή έχει ένα Ιδρυμα. Αυτό το Ιδρυμα ασχολείται με την τακτοποίηση, τη μελέτη, την αρχειοθέτηση των όσων διαλαμβάνονται κατά τις εργασίες του Κοινοβουλίου, προκειμένου να τα βρει αργότερα – έτοιμη τροφή – ο ιστορικος του μέλλοντος, να βγάλει άκρη με το τι συμβαίνει στις μέρες μας (να μου τρυπήσει τη μύτη αν τα καταφέρει, αλλά τέλος πάντων). Και φυσικά το Ιδρυμα κάνει παράλληλα την ίδια δουλειά για ό,τι έχει συμβεί στο παρελθόν.

Αυτό, λοιπόν, το Ιδρυμα, δεν είχε μόνιμους υπαλλήλους. Τις εργασίες του διεξέρχονταν αποσπασμένοι υπάλληλοι από τη Βουλή και έκαναν καλή δουλειά, γενικά πρέπει να πω. Χθες πληροφορήθηκα ότι ο πρόεδρος Βούτσης έχει μεγαλεπήβολα σχέδια για το Ιδρυμα. Αναμορφώνει τον Κανονισμό του. Κάτι ίσως που θα βελτιώσει τη λειτουργία του; Κάτι που θα εξορθολογίσει το κόστος του; Κάτι που θα το εκσυγχρονίσει; Μπα, τίποτε από όλα αυτά. Ο πρόεδρος Βούτσης μεριμνά με τον νέο κανονισμό του Ιδρύματος για κάτι προσληψούλες: προβλέπει,προσέξτε με παρακαλώ, πενήντα πέντε (ολογράφως 55!!!) μονίμους υπαλλήλους και μια 11μελή επιστημονική επιτροπή, φυσικά αμειβόμενη!

Το οποίο σημαίνει ότι δεν της φτάνουν της Βουλής οι περίπου 2.000 υπάλληλοι που θα έχει, θα αποκτήσει άλλους 55 για το Ιδρυμα – φυσικά όλοι αυτοί θα προσληφθούν με τις μοναδικά αξιοκρατικές μεθόδους  ΣΥΡΙΖΑ…
Τεράστιος, πολύ μεγάλος!

Το πέπλο της σιωπής
Το Ιδρυμα της Βουλής έχει ένα διοικητικό συμβούλιο το οποίο αποτελείται από τους εν ζωή πρώην πρωθυπουργούς, πρώην προέδρους της Βουλής, τους κοινοβουλευτικούς που μετέχουν στη διάσκεψη των προέδρων. Ο πρόεδρος Βούτσης για να είναι απολύτως βέβαιος ότι δεν θα είχαν αντιρρήσεις για τους κυοφορούμενους διορισμούς των 55 συριζόπουλων στο Ιδρυμα, καθώς και τα υπόλοιπα που σχεδιάζει, φρόντισε προηγουμένως να τους καλοπιάσει: παρέτεινε για έναν ακόμη χρόνο τις αποσπάσεις υπαλλήλων στα γραφεία όλων των προαναφερομένων. Αλλά παρέλειψε εντελώς μια υποχρέωση που είχε – να συγκαλέσει το ΔΣ του Ιδρύματος να τους ενημερώσει σχετικά με το τι προτίθεται να πράξει στο Ιδρυμα. Επειδή είναι συνήθεια στη Βουλή ό,τι  γίνεται να το καλύπτει το πέπλο της σιωπής και το αέρινο υφαντό της λησμονιάς…
Μετά «παραπονιέται» γιατί τον έχω κατατάξει ως τον χειρότερο πρόεδρο που πέρασε από το Κοινοβούλιο, από τη μεταπολίτευση και μετά, και τον συγκρίνω με τους προδικτατορικούς προέδρους της Βουλής, Γεώργιο Αθανασιάδη-Νόβα και Ντίνο Ροδόπουλο. Εγώ φταίω;

Η συμφωνία
Δέχθηκα το ευγενικό τηλεφώνημα της συναδέλφου μου  Λίνας Παπαδάκη, από το Ποτάμι, αναφορικά με τα όσα έγραφα χθες για τα γραφεία που διέθετε (το Ποτάμι, όχι η ίδια) όταν ήταν υπαρκτό κοινοβουλευτικό κόμμα. Μου ανέφερε ότι παρέδωσαν τέσσερα γραφεία στον β’ όροφο του μεγάρου και κράτησαν ένα στο οποίο έχουν μεταφερθεί οι τρεις εναπομείναντες βουλευτές, μεταξύ των οποίων και ο επικεφαλής ηγέτης Σταύρος. Αναφορικά δε με τη συμμετοχή του Γιώργου Μαυρωτά στη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής την περασμένη Παρασκευή, η εκπρόσωπος του Ποταμιού μου ανέφερε ότι αυτή ήταν με τη σύμφωνη γνώμη των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Εχει δικιο. Οντως, αυτό συνέβη. Ο πρόεδρος του Συμβουλίου, υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Κατρούγκαλος, ρώτησε τους εκπροσώπους της ΝΔ και του ΚΙΝΑΛ αν έχουν πρόβλημα με τη συμμετοχή στις εργασίες του Συμβουλίου τόσο των εκπροσώπων του κόμματος Καμμένου ΑΝΕΛ, όσο και του Γ. Μαυρωτά εκ μέρους του Ποταμιού. Οι εκπρόσωποι ΝΔ και ΚΙΝΑΛ απάντησαν ότι δεν θέτουν κανένα ζήτημα και έτσι μετείχαν στη συνεδρίαση οι εκπρόσωποι των δυο μικρότερων κομμάτων.

Χαμηλές «πτήσεις»
Καμμένη επανεμφάνιση στην τηλεόραση είχαμε χθες και εν πολλοίς οφείλεται στη δική μου «παρέμβαση» – αναφορά που έκανα προ ημερών, με αφορμή τη συνέντευξη του προέδρου Πάνου στο θεσσαλικό TRT.
Οπως ανέφερε ο Γιώργος Παπαδάκης, προλογίζοντας τον Καμμένο αρχηγό των ΑΝΕΛ στον Ant1, τον προσκάλεσε ύστερα από όσα έγραψα σχετικά με τη δυσοίωνη μοίρα του προέδρου, ο οποίος όσο περνάει ο καιρός όλο και λιγότερο ενδιαφέρον θα προκαλεί η παρουσία του στη δημόσια ζωή και ακόμη λιγότερο δημοσιογραφικό ενδιαφέρον.
Παρά τα γελάκια του Καμμένου προέδρου και την επισήμανσή του ότι  «στενοχωρήθηκα» που κατέφυγε σε ένα περιφερειακό κανάλι, έχω να πω, πως αν συνεχίσει να βγαίνει έτσι «χαμηλά» στις τηλεοράσεις, όπως εμφανίστηκε χθες, και το μόνο που έχει να πει είναι να επαναλάβει για 752η φορά ότι «διαθέτει στοιχεία για τον Κοτζιά», στο τέλος τα μόνα Μέσα που θα του ζητούν συνεντεύξεις θα είναι «Το Φως της Αγουλινίτσας», «Η Μεσημβρινή της Ανω Ραχούλας» και όπως πάντα ο καλός μου φίλος, ο φιλεύσπλαχνος σε πληγωμένες καρδιές, Παπαδάκης.
Θυμηθείτε με…