Ο Λάνθιμος μετά τα Οσκαρ
Η επόμενη ταινία που σχεδιάζει ο βραβευμένος σκηνοθέτης βασίζεται στο μυθιστόρημα «Κάτοικοι 1280»
Η σημερινή ημέρα είναι μία από εκείνες τις στιγμές που οι αναγνώστες γνωρίζουν περισσότερα από τους δημοσιογράφους, καθώς τα Οσκαρ έχουν ανακοινωθεί ήδη από τα ξημερώματα, οπότε όλοι μαζί κάνουμε τον απολογισμό για την πορεία της «Ευνοούμενης» και του Γιώργου Λάνθιμου. Ο ίδιος, πάντως, είναι ένα βήμα μπροστά. Ο ντόρος γύρω από το όνομά του φαίνεται πως δεν τον εμπόδισε να σκεφτεί με ψυχραιμία τα επόμενα σχέδιά του. Ετσι, λοιπόν, ο νεαρός δημιουργός θα σκηνοθετήσει την κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου «Pop. 1280» του Τζιμ Τόμσον. Πρόκειται για pulp μυθιστόρημα του 1964, το οποίο στην Ελλάδα κυκλοφόρησε το 1986 (εκδ. Γνώση, μτφ. Σήφης Καμάρης) με τον τίτλο «Κάτοικοι 1280» και επανακυκλοφόρησε ως «Χίλιες διακόσιες ογδόντα μαύρες ψυχές» (Γνώση, μτφ. Ανδρέας Μπάμπαλης). Πρωταγωνιστής του είναι ένας διεφθαρμένος σερίφης μιας μικρής αμερικανικής πόλης που προκειμένου να κερδίσει την επανεκλογή του στη θέση του και να διατηρήσει την ισορροπία της εγκληματικότητας, εκβιάζει τους κατοίκους της τοπικής κοινότητας.
Σύμφωνα με τη σελίδα Deadline, ο Γιώργος Λάνθιμος θα υπογράψει και το σενάριο. Την παραγωγή θα αναλάβουν οι Αντριου Λόι και Εντ Γκίνι από την εταιρεία «Element Pictures» μαζί με τον Λάνθιμο, τον Ράιαν Φράιντκιν της «Imperative Entertainment» και τον Τζον Αλαν Σάιμον της «Discovery Productions». Η χρηματοδότητη θα έρθει από την εταιρεία 30WEST, η οποία θα αναλάβει και τη διανομή. Μια και η προετοιμασία βρίσκεται ακόμα σε πρώιμο στάδιο, δεν έχουν γίνει γνωστές περισσότερες πληροφορίες για τους υπόλοιπους συντελεστές.
ΟΙ ΗΡΩΕΣ. Η ιστορία εκτυλίσσεται στο Δυτικό Τέξας οπότε η παραγωγή θα μιλάει… αγγλικά. Κι έτσι το «Pop. 1280» θα γίνει η τέταρτη αγγλόφωνη ταινία του σκηνοθέτη μετά τα «Αστακός», «Ο θάνατος του ιερού ελαφιού» και τώρα την «Ευνοούμενη». Το ίδιο το βιβλίο προδιαθέτει για μια αρκετά σκοτεινή ατμόσφαιρα, αγαπημένο στοιχείο στον κινηματογράφο του Λάνθιμου, ο οποίος το αναδεικνύει με διαφορετικούς τρόπους. Ο τίτλος παραπέμπει στον αριθμό των κατοίκων της πόλης, οι οποίοι ζουν κι αναπνέουν βουτηγμένοι στη μικροεγκληματικότητα. Ανθρωποι της επαρχίας, μειωμένης αντίληψης, κλέφτες, απατεώνες. «Και θα σου πω κάτι, μπαρμπα-Τζον», λέει ένας από αυτούς όπως διαβάζουμε σε απόσπασμα της πρώτης έκδοσης (Γνώση, 1986). «Κάτι πολύ πιο λογικό απ’ όσα μου διάβασαν από τη Βίβλο. Είναι καλύτερος, πολύ καλύτερος μπαρμπα-Τζον, ο τυφλός που κατουράει από το παράθυρο, απ’ τον χωρατατζή που τον οδήγησε εκεί για κατούρημα. Και ξέρεις ποιος είναι ο χωρατατζής, μπαρμπα-Τζον, ε; Σχεδόν όλος ο κόσμος, όλοι αυτοί οι μπάσταρδοι, που κοιτάζουν αλλού όταν τα πράγματα σκατώνουν. Ολοι αυτοί οι ρουφιάνοι που λουφάζουν στο κρεβάτι τους, με ένα δάχτυλο στο στόμα κι ένα δάχτυλο στον κώλο, παρακαλώντας να μην τους συμβεί τίποτα. Ολοι οι γυναικάδες που φαντάζονται πως χύνουν λεμονάδα, όλα τα μαμόθρεφτα της μαμάς τους που είναι λέει φτιαγμένα κατ’ εικόνα του Θεού, πράμα που με κάνει να σκέφτομαι πως δεν θα ήθελα να τον συναντήσω στα σκοτεινά κι Αυτόν!».
Τη μονοτονία των απατεώνων διακόπτει πάντως η τριάδα των ηρωίδων Μίρα, ΕΪμι και Ρόους που ανατρέπουν τα δεδομένα.
ΤΡΙΑΔΑ ΗΡΩΙΔΩΝ. Μετά την «Ευνοούμενη» άλλες τρεις γυναίκες που μάχονται για την εξουσία θα είναι απ’ όσο φαίνεται τα κεντρικά πρόσωπα στο νέο φιλμ. Από τα φανταχτερά κοστούμια και τον δαίδαλο των ανθρώπινων σχέσεων, ο Λάνθιμος θα πρέπει να περάσει στον κόσμο του εγκλήματος και του παρασκηνίου. Και αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που το έργο του Τόμσον θα προσαρμοστεί στον κινηματογράφο. Με έμπνευση το «Pop. 1280», το 1981 ο γάλλος σκηνοθέτης, Μπερνάρ Ταβερνιέ, παρουσίασε το φιλμ «Coup de Torchon» στα γαλλικά, κερδίζοντας υποψηφιότητα για Οσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας. Το «Ο δολοφόνος μέσα μου» (Μέδουσα, 2010, μτφ. Ανδρέας Αποστολίδης), εξάλλου, έγινε ταινία από τον Μπαρτ Κένεντι το 1976 (με πρωταγωνσιτή τον Στέισι Κιτς) και το 2010 από τον Μάικλ Γουϊντερμπότομ με πρωταγωνιστές τους Κέισι Αφλεκ και Τζέσικα Αλμπα. Ο ίδιος ο Τόμσον είχε προσκληθεί από τον Στάνλεϊ Κιούμπρικ για να συγγράψουν το σενάριο της ταινίας «The killing» του τελευταίου το 1956.













