Η εκδίκηση της προσφυγιάς και το σερί…

Aυτή είναι όντως η εκδίκηση (όχι της γυφτιάς, όπως τιτλοφορούνταν ο δίσκος του Νίκου Ξυδάκη και του Μανώλη Ρασούλη, αλλά) της προσφυγιάς!

Ενώ λοιπόν στο ποδοσφαιρικό ντέρμπι ο Ολυμπιακός λιάνιζε την ΑΕΚ, στο Ρίο ντε Ζανέιρο η μπασκετική αδερφοφάδα της βάδιζε στα διπλά χνάρια των Αιωνίων: διπλά καθότι αφενός εμπλούτισε την τροπαιοθήκη της με το Διηπειρωτικό Κύπελλο και αφετέρου πέτυχε το περιλάλητο triple crown.

Δεν συμπεριλαμβάνεται βεβαίως σε αυτή τη συστάδα το ελληνικό πρωτάθλημα, αλλά, διάβολε, δυο διεθνείς τίτλοι δεν είναι ούτε λίγοι, ούτε ευκαταφρόνητοι, πολλώ δε μάλλον όταν αυτή η ομάδα πριν από έξι χρόνια βουρλιζόταν στη Β’ Εθνική!

Αμ’ το άλλο; Μέσα σε ακριβώς δώδεκα μήνες η Βασίλισσα κατάφερε να βάλει τρεις κορόνες στο χρυσοποίκιλτο διάδημά της, που είχε μείνει απείραχτο και αραχνιασμένο επί δεκαέξι ολόκληρα χρόνια (2002-2018)!

Ε, προφανώς αυτοί οι απανωτοί και μαζεμένοι θρίαμβοι ανταμείβουν τον Μάκη Αγγελόπουλο και συνάμα τον ενθαρρύνουν για να συνεχίσει να επενδύει και να ονειρεύεται…

Ο πρόεδρος της ΑΕΚ ανταμείφθηκε επίσης και με τους επαίνους που του αφιέρωσε ο Λούκα Μπάνκι, ο οποίος, προς τιμήν του, έβαλε στον λογαριασμό και τον προκάτοχό του, Ντράγκαν Σάκοτα.

Λίγες ώρες νωρίτερα στα Δύο Αοράκια ο Παναθηναϊκός κατακτούσε το 19ο Κύπελλο Ελλάδος, που μάλιστα είναι το 13ο στα τελευταία 16 χρόνια και του δίνει το δικαίωμα να καυχιέται για ένα ομολογουμένως σπάνιο ρεκόρ: τα 24 απανωτά χρόνια στα οποία έχει κατακτήσει τουλάχιστον έναν τίτλο!

Από τη σεζόν 1994-95 στην οποία έμειναν για τελευταία φορά με άδεια χέρια, οι Πράσινοι έχουν βάλει στη συλλογή τους 39 λάφυρα σε τέσσερις διαφορετικές συνομοταξίες (17 Πρωταθλήματα, 15 Κύπελλα, 6 τρόπαια Ευρωλίγκας, ένα Διηπειρωτικό Κύπελλο) και ούτως ειπείν, η καταμέτρησις συνεχίζεται.

Συνεχίζονται επίσης η δεσποτεία τους στο ελληνικό μπάσκετ και το κατεστημένο το οποίο έχουν επιβάλει…