Ο άνθρωπος που μπορούσε να πετά

Η πρόσκληση είχε αποστολέα τον Γκόρντον Μπανκς. Ζητούσε από τον Πελέ να τον τιμήσει συμμετέχοντας μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο Ντέσμοντ Τούτου στα αποκαλυπτήρια του αγάλματός του στο Britannia.

Στις 12 Ιουλίου 2008 οι δύο άλλοτε σπουδαίοι ποδοσφαιριστές που πρωταγωνίστησαν στη μυθική φάση του Μουντιάλ του 1970 ξαναέσμιξαν και θυμήθηκαν τα παλιά. Ο Πελέ του χαμογέλασε και του είπε αυτό που έχει επαναλάβει εκατοντάδες φορές: «Πέτυχα περισσότερα από χίλια γκολ στη ζωή μου και ο κόσμος συνέχεια μου μιλά γι’ αυτό που δεν πέτυχα».

Το άγαλμα το φιλοτέχνησε ο Αντριου Εντουαρντς, πνευματικό τέκνο του ιρλανδού συγγραφέα Ντον Μίλερ που έγραψε το βιβλίο «Ενας ήρωας που μπορεί να πετά».

Πράγματι, ο Μπανκς μπορούσε να πετά. Εκείνο το θερμό απόγευμα της 7ης Ιουνίου του 1970 στην Γκουανταλαχάρα, ο Αγγλος έβγαλε φτερά και πέταξε εκεί που μόνο ο Πελέ μπορούσε να πετάξει για να καρφώσει την μπάλα με κεφαλιά στα δίχτυα. Ο Μπανκς τον νίκησε με τόσο εντυπωσιακό τρόπο όταν βούτηξε στη δεξιά γωνία του τέρματος ώστε καθώς σηκωνόταν και ο Μπόμπι Μουρ του χάιδευε το κεφάλι μονολόγησε: «Σήμερα Μπάνκσι είναι η τυχερή σου μέρα». Στη συνέχεια ο Μουρ για να τον πειράξει του είπε: «Γερνάς Μπάνκσι. Κάποτε αυτά τα μπλόκαρες». Για να του απαντήσει ο σπουδαίος τερματοφύλακας με φυσικότητα: «Εννοείται πως ναι…».

«Εκείνη η απόκρουση στην κεφαλιά του Πελέ ήταν η καλύτερη που έχω κάνει. Δεν είχα ιδέα πόσο διάσημη θα γινόταν – και στην αρχή δεν είχα καταλάβει πώς την είχα κάνει. Ακουσα τον Πελέ να φωνάζει «γκολ» όταν έπιασε την κεφαλιά. Είχα πιστέψει πως είχε σκοράρει. Μετά κατάλαβα πως το πλήθος αποθέωνε εμένα. Δεν μπορούσα να το πιστέψω. Από τότε δεν πέρασε μια μέρα που να μη με ρωτήσουν για εκείνη τη φάση» δήλωνε ο Μπανκς στον «Γκάρντιαν» το 2003.

Ο ξερακιανός τερματοφύλακας έμεινε τελικά στην Ιστορία για εκείνη τη μαγική στιγμή και όχι για το Παγκόσμιο Κύπελλο που κατέκτησε το 1966 με τα Τρία Λιοντάρια.

Αναπάντητο

Στα 81 του ο Μπάνκσι προδόθηκε από τα γηρατειά και δέχτηκε το μοιραίο γκολ.

Εφυγε χωρίς ποτέ να μπορέσει να απαντήσει σε ένα «αν». «Μέχρι πού θα έφτανε η Αγγλία αν στον αγώνα με τη Γερμανία έπαιζα εγώ και όχι ο Μπονέτι;», είχε αναρωτηθεί πολλές φορές. Πριν από το παιχνίδι με τα Πάντσερ ο Μπάνκσι υπέφερε από τροφική δηλητηρίαση και ο αντικαταστάτης του, ο Πίτερ Μπονέτι, είχε μια καταστροφική ημέρα. Τα Τρία Λιοντάρια ηττήθηκαν με 3-2.

Ολα τα μέλη της αγγλικής αποστολής είχαν φάει το ίδιο φαγητό, αλλά μόνο ο Μπανκς αρρώστησε. «Γιατί συνέβη μόνο σε μένα;», αναρωτήθηκε πολλές φορές από τότε. Εξυφάνθηκαν διάφορα σενάρια συνωμοσίας χωρίς ποτέ να δοθεί μια πειστική απάντηση στα «γιατί» και τα «αν».

Τέσσερα χρόνια νωρίτερα ο σπουδαίος τερματοφύλακας είχε κρατήσει ανέπαφη την εστία του μέχρι τα προημιτελικά. Στα ημιτελικά τον νίκησε ο Εουσέμπιο με πέναλτι.

Εξι φορές κορυφαίος τερματοφύλακας στον κόσμο, κορυφαίος ποδοσφαιριστής της Αγγλίας το 1972 και μέλος του Football Hall of Fame από το 2004, έχει χαρακτηριστεί ως ένας από τους σπουδαιότερους γκολκίπερ όλων των εποχών.

Η Διεθνής Ενωση Ιστορίας και Στατιστικής του Ποδοσφαίρου τον έχει κατατάξει δεύτερο καλύτερο τερματοφύλακα του 20ού αιώνα, πίσω από τον Λεβ Γιασίν και μπροστά από τον Ιταλό Ντίνο Τζοφ.

Εχτισε μυς και χαρακτήρα

Ο Μπανκς γεννήθηκε την προτελευταία ημέρα του 1937 και μεγάλωσε στην εργατική συνοικία Τίσλι, στο Σέφιλντ.

Ενα από τα τέσσερα παιδιά του Τόμας, bookmaker στο επάγγελμα και της Νέλι, αναγκάστηκε από μικρός να κάνει διάφορες δουλειές για τα προς το ζην. Εργάστηκε στα ανθρακωρυχεία, έσκαβε τάφρους και κουβαλούσε τούβλα. Η σκληρή δουλειά τον βοήθησε να χτίσει δυνατούς μυς και χαρακτήρα, δύο στοιχεία που τον ωφέλησαν στη μετέπειτα πορεία του στο ποδόσφαιρο.

«Δεν αντιλαμβανόμουν τότε πως έχτιζα μυς στα χέρια και στα πόδια. Με βοήθησε με έναν κυκλικό τρόπο» είχε δηλώσει σε συνέντευξή του στο BBC.

Στις ελεύθερες ώρες του αγωνιζόταν στην τοπική ερασιτεχνική ομάδα Μίλσπαφ όταν του προτάθηκε να δοκιμαστεί στην Τσέστερφιλντ τον Μάρτιο του 1953. Ηταν το πρώτο βήμα σε ένα υπέροχο ταξίδι. Ακολούθησαν Λέστερ, Εθνική Αγγλίας, Στόουκ και το άγαλμα μπροστά στο Britannia.