Πεθαίνοντας στους δρόμους της Αθήνας

Μέρα-μεσημέρι κάνουν χρήση ναρκωτικών στην οδό Σοφοκλέους αλλά και στις περιοχές κάτω από την Πλατεία Ομονοίας. Λίγη ώρα πριν ο διακινητής είχε φτάσει, προμηθεύοντας ουσίες όσους αναζητούσαν εναγωνιωδώς τη δόση τους.

Το πρόβλημα των ναρκωτικών στο κέντρο της Αθήνας εξακολουθεί να είναι ιδιαίτερα έντονο και οι εικόνες αντίστοιχα σκληρές για τους περαστικούς. Ομως, παρά την κυβερνητική παραδοχή του προβλήματος και τις πιέσεις από τους αρμόδιους φορείς, τον δήμο και τις τοπικές κοινωνίες, η εφαρμογή των μέτρων προχωρεί με ρυθμούς… χελώνας.

Υπό το πρίσμα αυτό, οι χώροι εποπτευόμενης χρήσης αποτελούν ένα χαμένο στοίχημα. Ενώ η χώρα μας πρωτοπόρησε – το 2013 ιδρύθηκε ο πρώτος τέτοιος χώρος στην Ελλάδα, με τους Γάλλους να ακολουθούν το καινοτόμο ελληνικό παράδειγμα -, σήμερα αποτελεί ουραγό. Ο εποπτευόμενος σταθμός «Οδυσσέας» λειτούργησε μόνον για 10 μήνες και μετά έκλεισε οριστικά τις πόρτες του. Στο μεταξύ, ενδεικτικά στην Ελβετία λειτουργούν 12 τέτοιες δομές, στην Ολλανδία 31, στη Γερμανία 24 και στην Ισπανία 13.

Και ενώ η ηγεσία του υπουργείου Υγείας δημοσιοποίησε πρόσφατα έκθεση για την αντιμετώπιση των εξαρτήσεων, με ιδιαίτερη έμφαση στην ανάγκη δημιουργίας Χώρων Εποπτευόμενης Χρήσης (ΧΕΧ), αποδεικνύει για μία ακόμη φορά αργά αντανακλαστικά, καθώς έχει καθυστερήσει δραματικά να καταθέσει στη Βουλή το σχετικό νομοσχέδιο, με τις πληροφορίες να κάνουν λόγο πως αναμένεται να κατατεθεί από μέρα σε μέρα.

«ΟΥΤΕ ΦΩΝΗ, ΟΥΤΕ ΑΚΡΟΑΣΗ». Η καθυστέρηση δε αποτελεί παράδοξο, εάν συνυπολογιστεί ότι ο Δήμος Αθηναίων αποτελεί βασικό σύμμαχο στις αναγκαίες δράσεις που αφορούν τις πολιτικές μείωσης της βλάβης στο κέντρο της Αθήνας, σχετικά με τους χρήστες ενδοφλέβιων ναρκωτικών.

Πάγια θέση του δημάρχου Αθηναίων, Γιώργου Καμίνη, για την αντιμετώπιση του προβλήματος των ναρκωτικών στις γειτονιές της Αθήνας ήταν η δημιουργία κλειστών χώρων για ιατρικώς ελεγχόμενη χρήση ναρκωτικών, κάτι που όπως φαίνεται έχει μείνει προς το παρόν στα χαρτιά.

«Οταν το πρωτοείπα, με κοιτούσαν λες και ήμουν από άλλον πλανήτη. Σήμερα χαίρομαι που όλο και περισσότεροι καταλαβαίνουν ότι οι χώροι ιατρικώς εποπτευόμενης χρήσης ουσιών είναι κάτι που πρέπει να προσπαθήσουμε. Δεν ανακαλύπτουμε τον τροχό. Το κάνουν το Αμστερνταμ, η Βαρκελώνη, το Παρίσι, το Βερολίνο και πολλές άλλες πόλεις. Οχι μόνο για να πάψουν οι άνθρωποι αυτοί, που γίνονται όλο και περισσότεροι, να κάνουν χρήση δημοσίως. Αλλά γιατί μόνο έτσι θα τους δώσεις την ευκαιρία, μέσω του εξειδικευμένου προσωπικού που θα έχουν οι χώροι αυτοί, να ενταχθούν σε κάποιο πρόγραμμα απεξάρτησης. Αλλιώς θα βλέπουμε ανθρώπους, τον έναν μετά τον άλλον, να χάνουν την άνιση μάχη που δίνουν με τον θάνατο στη μέση του δρόμου. Εκείνο, όμως, που ακόμη δεν μπορώ να καταλάβω είναι η στάση του υπουργείου Υγείας. Ενώ “εδέησε” έπειτα από μήνες απουσίας να εκφράσει την πρόθεσή του να ιδρύσει χώρους ελεγχόμενης χρήσης, από τότε ούτε φωνή ούτε ακρόαση» δηλώνει στα «ΝΕΑ» ο δήμαρχος Αθηναίων.

ΜΗΔΕΝΙΚΟ ΕΡΓΟ. Η κυβερνητική αβουλία εντούτοις αποκαλύπτεται και από την ηχηρή αδράνεια που επέδειξε τα τελευταία χρόνια ο εθνικός συντονιστής για την αντιμετώπιση των ναρκωτικών. «Ο εθνικός συντονιστής θεσμοθετήθηκε το 2013 και στα τέσσερα περίπου χρόνια που κυβερνά ο ΣΥΡΙΖΑ υπήρχε διορισμένη εθνική συντονίστρια. Το έργο που παρήχθη στην τετραετία ήταν μηδενικό. Σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας, η πρώτη συνεδρίαση της Εθνικής Επιτροπής Σχεδιασμού και Συντονισμού για την Αντιμετώπιση των Ναρκωτικών πραγματοποιήθηκε στις 22/01/2018, ενώ συντονίστρια υπήρχε ήδη από το 2013» σημειώνει στα «ΝΕΑ» ο Κώστας Μπαργιώτας, υπεύθυνος του τομέα Υγείας στη Δημοκρατική Συμπαράταξη.

Ετσι, τέσσερα χρόνια μετά και ενόσω χάθηκε πολύτιμος χρόνος, καθώς έμεινε στο περιθώριο η εξαιρετικά επείγουσα ανάγκη διαμόρφωσης εθνικής πολιτικής για την αντιμετώπιση των ναρκωτικών, πρόσφατα διορίστηκε στη θέση ο επίκουρος καθηγητής Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου της Σκωτίας «St. Andrews» Χρήστος Κουιμτσίδης.

ΜΙΑ «ΕΘΙΣΜΕΝΗ» ΠΟΛΗ. Την ίδια ώρα, η Δημοτική Αστυνομία της Αθήνας σε συνεργασία με την Ελληνική Αστυνομία έχει κάνει μια πρώτη καταγραφή για τις περιοχές στο κέντρο της πόλης που αποτελούν βασικές πιάτσες των τοξικοεξαρτημένων.

Πλατεία Ομονοίας και στις περιοχές κάτω από αυτή, Μεταξουργείο, οδός Μάρνη, Σοφοκλέους και Βαρβάκειος είναι τα σημεία όπου το πρόβλημα των ναρκωτικών είναι έντονο. Μάλιστα, όπως σημειώνουν στα «ΝΕΑ» πηγές του Δήμου Αθηναίων, όταν έγινε η επιχείρηση εκκαθάρισης της πιάτσας που είχε δημιουργηθεί στο Πεδίον του Αρεως, οι τοξικοεξαρτημένοι αλλά και οι διακινητές μεταφέρθηκαν σε άλλα σημεία και πιο συγκεκριμένα σε δύο κεντρικές πλατείες, στην Πλατεία Βάθη και στην Πλατεία Βικτωρίας.

Την καταγραφή του ζητήματος πραγματοποίησαν πρόσφατα και οι έμποροι της Αθήνας, με έρευνα που χρηματοδότησε ο Εμπορικός Σύλλογος της πόλης, αποτυπώνοντας το πρόβλημα στις πραγματικές του διαστάσεις.

Οπως επισημαίνει στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Αθήνας, Σταύρος Καφούνης, με το ζήτημα των ναρκωτικών στο κέντρο της πόλης έρχονται αντιμέτωποι οι κάτοικοι, οι επισκέπτες αλλά και οι έμποροι, που δραστηριοποιούνται ιδιαίτερα στις συγκεκριμένες περιοχές, όπου η διακίνηση και η χρήση ναρκωτικών είναι καθημερινό φαινόμενο. «Περπατάμε, ζούμε στην πόλη και βλέπουμε το πρόβλημα. Οφείλουμε να βρούμε λύσεις και για τους ανθρώπους αυτούς, οι οποίοι είναι άρρωστοι, αλλά και για την υπόλοιπη κοινωνία. Ως έμποροι ζούμε το πρόβλημα αλλά δεν είμαστε οι ειδικοί να προτείνουμε τη λύση. Γι’ αυτό και αποφασίσαμε τη χρηματοδότηση της έρευνας».

Μάλιστα, σύμφωνα με τον Σταύρο Καφούνη, από τα ευρήματα της έρευνας αυτό που προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση είναι το γεγονός ότι ο πληθυσμός των ουσιοεξαρτημένων… γερνάει. «Αυτό σημαίνει πως οι άνθρωποι αυτοί δεν κατάφεραν να απελευθερωθούν από την κόλαση των ναρκωτικών και ζουν για χρόνια μέσα σε αυτή την κατάσταση». Βάσει των στοιχείων της έρευνας και συγκριτικά με παλαιότερες μελέτες, ο μέσος όρος ηλικίας των τοξικοεξαρτημένων το 2010 ήταν τα 33,7 έτη, δύο χρόνια αργότερα ανέβηκε στα 37 έτη, για να φτάσει το 2018 στα 38,01 έτη.