Πολιτική ήττα για τον ΣΥΡΙΖΑ με ανταρσία βουλευτών

Πολιτική ήττα συνιστά για τον ΣΥΡΙΖΑ η απόρριψη της απευθείας εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας από τον λαό, πρόταση που δεν συγκέντρωσε τη στήριξη όλων των βουλευτών του κόμματος. Ηταν μια εμβληματική ως προς τον συμβολισμό της πρόταση, η οποία, ωστόσο, συνάντησε εσωτερικές αντιστάσεις, καθώς υπάρχουν βουλευτές που θεωρούν ότι η άμεση εκλογή οδηγεί σε αλλοίωση της μορφής του πολιτεύματος.

Την ίδια στιγμή το κυβερνών κόμμα φαίνεται να πέφτει στη θεσμική παγίδα που επιχείρησε να στήσει στην αξιωματική αντιπολίτευση με το αφήγημα περί δεσμευτικότητας της παρούσας Βουλής για την επόμενη όσον αφορά το περιεχόμενο των αναθεωρητέων διατάξεων του Συντάγματος, καθώς μετά την απόρριψη της πρότασής του για άμεση εκλογή του ανώτατου πολιτειακού άρχοντα από τον λαό, είναι στον αέρα η πρότασή του (άρθρο 32) που προέβλεπε έξι ψηφοφορίες στη Βουλή (μία ανά μήνα) και μετά άμεση εκλογή από τον λαό. Και προκύπτει το εύλογο ερώτημα: Ο ΣΥΡΙΖΑ στην επόμενη ψηφοφορία  θα δεσμεύεται από την πρότασή του που προβλέπει μη διάλυση της Βουλής, λόγω αδυναμίας να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας μετά από έξι διαδοχικές ψηφοφορίες, ενώ αυτή έχει απορριφθεί ως προς το σκέλος της προσφυγής στον λαό;

«ΥΣΤΕΡΟΒΟΥΛΙΑ» ΒΛΕΠΕΙ Η ΝΔ. Το ερώτημα προκαλεί ήδη καχυποψία στη ΝΔ, η οποία δεν αποκλείει νέες μεθοδεύσεις από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να πάρει πίσω συνολικά την πρότασή του για την προεδρική εκλογή. «Η κυβέρνηση-κουρελού προέβη σε μια άτακτη πολιτική υποχώρηση με εμφανή, όμως, υστεροβουλία. Οι ίδιοι οι βουλευτές της, αρνούμενοι να αναθεωρήσουν το άρθρο 30 παρ 1 που είχαν προτείνει, απέρριψαν επί της ουσίας την πρόταση Τσίπρα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να εκλέγεται από το λαό. Είναι προφανές ότι αυτό έγινε συντονισμένα, σε μια προσπάθειά τους να μην αποσυνδεθεί τελικά η προεδρική εκλογή από την πρόκληση εθνικών εκλογών. Με εμφανή στόχο ο κ. Τσίπρας να διατηρήσει τη δυνατότητά του να εργαλειοποιήσει και πάλι την εκλογή του ανώτατου πολιτειακού παράγοντα της χώρας, όπως ακριβώς έπραξε το 2014», ήταν η αντίδραση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η οποία κάλεσε τον Πρωθυπουργό «να πάψει να κουρελιάζει ακόμη και το Σύνταγμα και να ξεκαθαρίσει σήμερα κι όλας τις προθέσεις του: θα ψηφίσουν ή όχι όλοι οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ την αναθεώρηση του άρθρου 32 παρ 4;».

Το επίμαχο άρθρο 30 παρ. 1 ψηφίστηκε μόνο από 148 βουλευτές (120 καταψήφισαν και 3 δήλωσαν «παρών»), κάτι που σημαίνει ότι δεν περνά στην επόμενη ψηφοφορία και απορρίπτεται. Αντιθέτως, το άρθρο 32 που αφορά την αποσύνδεση της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας από τη διάλυση της Βουλής και την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες συγκέντρωσε, όπως αναμενόταν, αυξημένη πλειοψηφία καθώς υποστηρίχθηκε από τη ΝΔ. Συγκεκριμένα, έλαβε 221 «ναι» έναντι 46 «κατά» και 3 «παρών». Εφόσον επιβεβαιωθεί η πλειοψηφία αυτή και στην επόμενη ψηφοφορία σε ένα μήνα, η αξιωματική αντιπολίτευση θα έχει καταφέρει να ανοίξει τον δρόμο για αναθεώρηση του άρθρου αυτού από την επόμενη Βουλή με απλή πλειοψηφία 151 βουλευτών σύμφωνα με το δικό της σκεπτικό, όπως ήταν εξ αρχής ο σχεδιασμός της.

Αξίζει να επισημανθεί ότι και άλλες προτεινόμενες διατάξεις από τον ΣΥΡΙΖΑ δεν πέρασαν ή πέρασαν οριακά. Το άρθρο 3 για τη θρησκευτική ουδετερότητα του κράτους πέρασε στο «νήμα» με 151 ψήφους ενώ είχε προηγηθεί ένα θρίλερ καθώς και σε αυτή την περίπτωση διαφοροποιήθηκαν κάποιοι βουλευτές της πλειοψηφίας, μεταξύ των οποίων η Νίνα Κασιμάτη, το ψηφοδέλτιο της οποίας διέρρευσε και όπως φαίνεται σε αυτό καταψήφισε πλειάδα προτάσεων ή επέλεξε το «παρών».

Μεταξύ αυτών και το άρθρο 32 για την προεδρική εκλογή, το άρθρο 21 για τον θεσμό της οικογένειας, το άρθρο 38, παρ.1 για την εποικοδομητική ψήφο δυσπιστίας κ.ά., ενώ σημειώνεται και η διαφωνία που έχει διατυπώσει ο Γιάννης Μιχελογιαννάκης τόσο για το άρθρο 3 όσο και το άρθρο 21, καθώς και η τοποθέτησή του υπέρ των μη κρατικών πανεπιστημίων. Οριακά (με 151 «ναι» έναντι 101 «όχι» και 20 «παρών») πέρασε και το άρθρο 13 παρ. 5 για τον πολιτικό όρκο των κρατικών αξιωματούχων και των δημόσιων λειτουργών. Στα άρθρα που απορρίφθηκαν συγκαταλέγονται ακόμα το 34 παρ. 1 (για την αναπλήρωση του Προέδρου της Δημοκρατίας) που έλαβε 147 «ναι» έναντι 121 «όχι» και 2 «παρών», το άρθρο 35 παρ. 2 (για τις εξουσίες του ΠτΔ) που έλαβε 150 «ναι», 118 «όχι» και 2 «παρών» και το άρθρο 41 παρ. 5 (για τη μη διάλυση της Βουλής) που έλαβε 150 «ναι», 108 «όχι» και 2 «παρών».

Από τις 36 προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ πέρασαν οι 32 και από τις προτάσεις της ΝΔ πέρασαν δύο: στο άρθρο 68 παρ. 2 για το δικαίωμα των μειοψηφιών να συγκροτούν εξεταστικές επιτροπές (δυο ανά κοινοβουλευτική περίοδο) και στο άρθρο 96 παρ. 5 για την εξομοίωση των στρατιωτικών δικαστηρίων με τα τακτικά. Η ΝΔ ψήφισε εκτός από το άρθρο 32 και τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ στο άρθρο 62 για τη βουλευτική ασυλία (237 «ναι», 33 «όχι», 1 «παρών»), στο άρθρο 86 παρ. 3 για την ποινική ευθύνη των υπουργών (253 «ναι», 17 «κατά») και στο άρθρο 101Α για διευκόλυνση της επιλογής των μελών της ανεξαρτήτων αρχών (231 «ναι», 34 «όχι»).

Οι απουσίες. Στην ονομαστική ψηφοφορία συμμετείχαν 274 βουλευτές καθώς 18 βουλευτές του Κινήματος Αλλαγής απείχαν, όπως είχε προαναγγελθεί (συμμετείχε μόνο ο Ανδρέας Λοβέρδος), ενώ απουσίαζαν από την ψηφοφορία ο Πάνος Καμμένος, ο Αριστείδης Φωκάς, ο βουλευτής της ΝΔ Γιώργος Κασαπίδης (για λόγους υγείας), ο Στάθης Παναγούλης και τέσσερις βουλευτές της Ενωσης Κεντρώων (συμμετείχε μόνο ο Γιάννης Σαρίδης).