Οι 9 ½ (εκλογικές) εβδομάδες του Τσίπρα

«Any given Sunday» έλεγε ο Αλ Πατσίνο και με βάση αυτήν τη φράση, κάθε Κυριακή από τα μέσα Μαρτίου και μετά είναι εκλογική για πληθώρα πολιτικών και οικονομικών παραγόντων. Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός έχει τον τελικό λόγο για τον χρόνο των εκλογών, αλλά ακόμα δεν έχει αποφασίσει ποιο χρονικό σημείο είναι κατάλληλο να στηθούν οι κάλπες. Τις τελευταίες ημέρες διακινείται σε διάφορα γραφεία το σενάριο για εκλογές στα τέλη Μαρτίου ή αρχές Απριλίου.

Ο Αλέξης Τσίπρας επιμένει στους συνομιλητές του ότι θα πάει έως το τέλος της τετραετίας και οι εκλογές θα γίνουν τον Οκτώβριο. Ουδεμία έκπληξη επ’ αυτού για όσους έχουν πλήρη γνώση των συζητήσεων στις συσκέψεις που γίνονται στο Μέγαρο Μαξίμου υπό τον Πρωθυπουργό. Ακόμα και την εκτίμηση του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι οι εκλογές θα γίνουν στις 26 Μαΐου μαζί με τις ευρωεκλογές, την υποβαθμίζουν. Πάντως στα μέσα της περασμένης εβδομάδας ο Πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης δήλωσε χαρακτηριστικά ότι εκλογές δεν πρόκειται να γίνουν πριν από τον Μάιο, αφήνοντας έτσι ανοιχτό το ενδεχόμενο να γίνουν μαζί με τις ευρωεκλογές και τις αυτοδιοικητικές. Στο παρασκήνιο υπάρχουν πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, κυρίως με μακρά διαδρομή στην Αριστερά, που προτάσσουν ως την καλύτερη ημερομηνία εκλογών την 26η Μαΐου.

Στο Μέγαρο Μαξίμου έγινε μια χαλαρή συζήτηση προ ημερών για τον χρόνο των εκλογών, ετέθη ως εισήγηση από δύο πρόσωπα ο Μάρτιος, έχοντας ως εργαλείο ανάλυσης μια έρευνα κοινής γνώμης από βρετανικό πανεπιστήμιο, αλλά ο Πρωθυπουργός – τουλάχιστον στην παρούσα φάση – επέμενε στην εξάντληση της τετραετίας.

Η θεωρία της «κουτσής πάπιας». Στο πρωθυπουργικό επιτελείο γνωρίζουν ότι ο πρόεδρος της ΝΔ έχει τη θεωρία της «κουτσής πάπιας» (όπως λένε οι Αγγλοσάξονες, «lame duck») για τον Πρωθυπουργό, αλλά επιμένουν ότι στην τελική ευθεία για τις εκλογές και όσο μακρύτερα πάει η κυβέρνηση το κλίμα δύναται να αλλάξει. Επί της ουσίας θεωρούν πολύ αλαζονική και βερμπαλιστική τη θεωρία του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι η νίκη της ΝΔ έχει προεξοφληθεί και ως εκ τούτου θα κάνουν ό,τι είναι δυνατόν να αλλάξουν τους συσχετισμούς στον δρόμο προς τις εκλογές.

Ο Πρωθυπουργός ετοιμάζεται να ρίξει τις τελευταίες του ζαριές πριν αποφασίσει για τον χρόνο των εκλογών. Ολα θα εξαρτηθούν από τις επόμενες δύο εβδομάδες που είναι καθοριστικές για τον ίδιο και το κόμμα του. Οι δημοσκοπήσεις είναι πολύ αρνητικές για τον ΣΥΡΙΖΑ και καταγράφεται μεγάλη προσωπική φθορά και για τον Αλέξη Τσίπρα, ενώ ακόμα και στα ποιοτικά στοιχεία, σχεδόν σε όλα, υπολείπεται η κυβέρνηση έναντι της ΝΔ.

Ενα από τα βασικά προβλήματα του Τσίπρα όμως δεν είναι οι προσωπικές αντιπαλότητες των υπουργών, οι «διαφοροποιήσεις» της τάσης των 53 που όμως δεν εκφράζονται δημόσια το τελευταίο διάστημα, αλλά η εξάντληση των βουλευτών της κυβερνητικής πλειοψηφίας, οι οποίοι αντιμετωπίζουν σκληρή κριτική στις τοπικές κοινωνίες, ενώ δεν κάνουν ουσιαστικά τίποτα για να αλλάξει η κατάσταση.

Η σκανδαλολογία. Στα όπλα της κυβέρνησης για το επόμενο διάστημα – «όσο λιγοστεύει το οξυγόνο της εξουσίας», κατά την προσφιλή φράση κεντρικού παράγοντα της ΝΔ – και στον δρόμο προς τις εκλογές είναι η σκανδαλολογία. Η πολιτική ζωή αναμένεται να μεταπηδά από το ένα σκάνδαλο στο άλλο – ΚΕΕΛΠΝΟ, Novartis, οικονομικά κομμάτων – και θα επιχειρηθεί να παραμείνουν στην επικαιρότητα πάση θυσία. Η αντιπολίτευση, λόγω της απόφασης να επενδύσει πολιτικά, εκλογικά και επικοινωνιακά η κυβέρνηση στα διάφορα σκάνδαλα, ήδη μιλάει για σκανδαλολογία και αναφέρονται κεντρικά στελέχη της σε εργαλειοποίηση της δικαστικής εξουσίας.

Το δίλημμα που θα προβληθεί είναι σαφές και φαίνεται από τις τοποθετήσεις τόσο του Πρωθυπουργού όσο και των βασικών του υπουργών: από τη μια πλευρά «ο ΣΥΡΙΖΑ που έβγαλε τη χώρα από το Μνημόνιο» και από την άλλη «η νεοφιλελεύθερη ΝΔ που συντάσσεται με τις διεφθαρμένες, διαπλεκόμενες και άνομες ελίτ». Η μάχη «του καλού έναντι του κακού» για τον Τσίπρα που εμφανίζεται ως ο εκπρόσωπος της καθαρότητας και μιας ιδεολογικής ανωτερότητας, στην προσπάθεια να αλλάξει τους πολιτικούς συσχετισμούς και να διαμορφώσει καλύτερο κλίμα ενόψει των εκλογών. Στο πλαίσιο αυτό θα αποπειραθεί να υψώσει και πάλι τις κλασικές διαχωριστικές γραμμές μεταξύ των «δημοκρατικών» και «συντηρητικών» δυνάμεων.

Η ιδέα είναι μέσω όλων αυτών των αμυντικών πολιτικών κινήσεων και πρωτοβουλιών να συγκροτηθεί ένα είδος αντινεοφιλελεύθερου αντιμητσοτακικού μετώπου, ικανού να διεμβολίσει τη λαϊκή Δεξιά και να ελαχιστοποιήσει την επιρροή του Κινήματος Αλλαγής στον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς. Κατά τον σχεδιασμό, στη βάση αυτών των πρωτοβουλιών σε ευθετότερο χρόνο θα αναζητηθούν δυνατότητες ανοίγματος των ψηφοδελτίων του ΣΥΡΙΖΑ σε πρόσωπα προερχόμενα τόσο από τη λαϊκή Δεξιά όσο και από την παλαιά δεξαμενή του ΠΑΣΟΚ.

Στην προετοιμασία για τις εκλογικές αναμετρήσεις θα ενισχυθεί η γενιά του σε προβληματικούς εκλογικά νομούς για τον ΣΥΡΙΖΑ, θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να χτίσει μια πιο δική του ομάδα για τις ανάγκες της επόμενης ημέρας.

Ο ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ. Από την απόφασή του για τον χρόνο των εκλογών θα κριθεί εάν θα προχωρήσει σε ανασχηματισμό για μια καθαρά εκλογική κυβέρνηση, αν και οι αλλαγές πιθανότατα θα είναι στοχευμένες. Δεν θα γίνει δομικός και ριζικός ανασχηματισμός και θα γίνουν τοποθετήσεις νέων προσώπων ηλικιακά και κεντροαριστερών προσώπων από τον χώρο της σοσιαλδημοκρατίας.

Παράλληλα θα προχωρήσει πιο εντατικά η δημιουργία του προοδευτικού μετώπου, με σκοπό να συναντηθούν πολιτικά ο ΣΥΡΙΖΑ και δυνάμεις της Κεντροαριστεράς. Προς αυτή την κατεύθυνση γίνονται σειρά εκδηλώσεων σε όλη τη χώρα, ενώ προ ημερών, με αφορμή την επέτειο των 100 χρόνων από τη γέννηση του Ανδρέα Παπανδρέου, υπήρξε ένας ιδιότυπος άτυπος διαγκωνισμός μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ.

Κρίσιμος σταθμός στην προσπάθεια να υπάρξει συμμαχία με πρόσωπα από την Κεντροαριστερά, με τα οποία ο ΣΥΡΙΖΑ ήλθε πιο κοντά λόγω της Συμφωνίας των Πρεσπών, είναι η εκδήλωση που διοργανώνεται στην Αθήνα στις 4 Μαρτίου από τους Ευρωπαίους Σοσιαλδημοκράτες, στην οποία έχουν ενεργό συμμετοχή η Λούκα Κατσέλη, που εκτός απροόπτου θα είναι στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, και ο αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Δημήτρης Παπαδημούλης. Σε αυτή την εκδήλωση θα μιλήσουν ο Αλέξης Τσίπρας και ο Ούντο Μπούλμαν, επικεφαλής της ευρωομάδας των σοσιαλδημοκρατών, ενώ κλήθηκαν να παραστούν και να μιλήσουν μεταξύ άλλων ο Γιώργος Παπανδρέου ως πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, η Φώφη Γεννηματά και ο Σταύρος Θεοδωράκης.

ΤΑ ΜΕΤΡΑ. Παράλληλα, ο Πρωθυπουργός θα επενδύσει στα θετικά μέτρα που περιέχονται σε μια σειρά νομοσχεδίων που ψηφίζονται, όπως οι 120 δόσεις, η προστασία της πρώτης κατοικίας κ.ά., ακόμα και στις προσλήψεις, το χρονοδιάγραμμα των οποίων έδωσε προ ημερών στη δημοσιότητα το υπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης, με τη ΝΔ να λέει ότι η κυβέρνηση «κλείνει το μάτι» σε συγκεκριμένες ομάδες ψηφοφόρων.

Επίσης, θα δοθεί μεγάλη έμφαση στην ολοκλήρωση της αναθεώρησης του Συντάγματος με τις επικείμενες ψηφοφορίες στη Βουλή, ενώ αναμένεται να υπάρξει και εξέλιξη στο θέμα της Συμφωνίας Εκκλησίας – Κράτους εντός της προσεχούς εβδομάδας με την επανέναρξη του διαλόγου, ένα ζήτημα για το οποίο συνομίλησε ο Πρωθυπουργός με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο στο Φανάρι την περασμένη Τετάρτη.

Ακόμη, με την πρόσφατη επίσκεψή του στην Τουρκία και τη διαφύλαξη των πολύ καλών σχέσεων με τις ΗΠΑ, είναι σαφές ότι ο Τσίπρας μέσα στον ευρύτερο εκλογικό σχεδιασμό θέλει να ασφαλίσει το εξωτερικό μέτωπο. Γι’ αυτό επιδιώκει, μέσω και της ολοκλήρωσης χθες του κύκλου της Συμφωνίας των Πρεσπών με την ψήφιση του Πρωτοκόλλου ένταξης της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ, να διατηρήσει τους δεσμούς με τον αμερικανικό παράγοντα, να μη θίξει τις σχέσεις με Ευρωπαίους και, αν είναι δυνατόν, να διευρύνει τις σχέσεις με το Ισραήλ και την ανερχόμενη Κίνα, η οποία δείχνει με κάθε τρόπο ότι θέλει την Ελλάδα κινεζική πύλη της Ευρώπης.