Μαρινάκης: «Ψηλά η Ερυθρόλευκη για τους 21 άγγελους»

«Η 8η Φεβρουαρίου είναι για την οικογένεια του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ μια ημέρα μνήμης και απόδοσης τιμών γι’ αυτούς που έφυγαν τόσο άδικα φορώντας την ερυθρόλευκη φανέλα. Η τραγωδία της Θύρας 7 πρέπει πάντα να μας θυμίζει ότι τα γήπεδα πρέπει να είναι ασφαλή για όλους, ώστε να μη βιώσουμε ξανά παρόμοιο εφιάλτη. Σηκώνουμε όσο ψηλότερα μπορούμε τη σημαία του Θρύλου του παγκόσμιου αθλητισμού, για να τη βλέπουν να κυματίζει υπερήφανα οι 21 άγγελοι της όγδοης μέρας του Φλεβάρη». Τάδε έφη Βαγγέλης Μαρινάκης στο προσωπικό του μήνυμα για τη μαύρη επέτειο της οικογένειας του Ολυμπιακού.

Πέρασαν 38 ολόκληρα χρόνια. Μια ολόκληρη ζωή, από εκείνη την Κυριακή που σημάδεψε για πάντα όχι μόνο τον Ολυμπιακό, αλλά ολόκληρη την Ελλάδα. Η «καταραμένη Κυριακή» της 8ης Φεβρουαρίου 1981.

Το σφύριγμα της λήξης σε εκείνο το ματς με την ΑΕΚ. Η τρέλα για το τελικό 6-0 που ανεβάζει τους χιλιάδες φίλους του Ολυμπιακού στα ουράνια. Τα παιδιά της Θύρας 7 που βιάζονται να βρεθούν έξω από τη Θύρα 1 προκειμένου να χειροκροτήσουν τα ινδάλματά τους. Η φρίκη που παραμόνευε σε εκείνα τα σκαλοπάτια. «Η πόρτα ήταν μισάνοιχτη. Οταν έφτασα όμως στα τελευταία σκαλοπάτια, γλίστρησα και έπεσα. Πριν καταλάβω καλά-καλά τι έγινε άρχισαν να πέφτουν πάνω μας ένας, δύο, τρεις, δέκα, εκατό…».

Στο Τζάνειο οι πρώτοι νεκροί αναγνωρίζονται. Θα ακολουθήσουν και άλλοι. Το προσωπικό του νοσοκομείου δεν επαρκεί για την περίθαλψη των τραυματιών και γίνονται εκκλήσεις για ιατρικές ενισχύσεις και αίμα. Χάθηκαν 21 άνθρωποι.

Εκείνοι που ο κόσμος του Ολυμπιακού φρόντισε να μην ξεχαστούν ποτέ. Να γίνουν σημείο αναφοράς για ολόκληρο το οπαδικό κίνημα. «Αθάνατοι» και πάντα εκεί. Στο Καραϊσκάκη. Για τον Ολυμπιακό. «Αδέρφια ζείτε εσείς μας οδηγείτε» όπως λέει εκείνο το σύνθημα της κερκίδας, που κάθε φορά προκαλεί την ίδια ανατριχίλα. Ηταν χθες βράδυ στην ιστορική έδρα των «ερυθρόλευκων» εκατοντάδες για να τιμήσουν την μνήμη εκείνων των παιδιών. Θα είναι χιλιάδες αύριο το μεσημέρι (13:00) στο «μνημείο» έξω από την παλιά Θύρα 7, για την ετήσια επιμνημόσυνη δέηση. Θα είναι εκεί όλο το φάσμα της οικογένειας του Ολυμπιακού. Οχι από «υποχρέωση», αλλά από επιθυμία. Γιατί την ιστορία δεν τη γράφουν μόνο οι νίκες, οι τίτλοι και οι χαρές. Αλλά και ο πόνος. Γιατί ό,τι συνέβη εκείνη την «καταραμένη Κυριακή» άφησε σημάδι ανεξίτηλο.