Δικαιοσύνη

Οφείλω να ομολογήσω ότι η πολιτική μεταχειρίζεται τον Πρωθυπουργό με εντυπωσιακή δικαιοσύνη.

Τον λούζει με ό,τι έχει πει, με ό,τι έχει επιχειρήσει και με ό,τι έχει επιλέξει. Από τα νταούλια και την κωλοτούμπα του 2015 έως τον συνεταιρισμό με τον Καμμένο.

Τι έλεγε πριν από λίγα χρόνια ο Τσίπρας; Οτι «δεν θα μπορούν να βγουν από το σπίτι τους!». Τώρα είναι οι δικοί του που χωρίς ΜΑΤ δεν πάνε ούτε σε καφενείο.

Τι τους κατηγορούσε; Οτι «χρεοκόπησαν τη χώρα». Τώρα κατηγορούν εκείνον ότι «πρόδωσε τη χώρα».

Οταν θέλει, η πολιτική γίνεται αμείλικτη.

Και τώρα ο Πρωθυπουργός πληρώνει την προσπάθεια να μείνει λίγους ακόμη μήνες στην εξουσία χωρίς πραγματική πλειοψηφία, με οριακή κοινοβουλευτική αριθμητική και με κάτι σούργελα.

Ο ίδιος εξευτελίζεται καθημερινά εκβιαζόμενος από τον Καμμένο και άλλους νυν ή πρώην συνοδοιπόρους.

Στον εξευτελισμό παρέσυρε τον Πρόεδρο της Βουλής – λες κι οι άλλοι δεν καταλάβαιναν ότι πασχίζει να ενδώσει και θα τον άφηναν ασχολίαστο…

Και όταν ο εξευτελισμός έγινε μπούμερανγκ, εξευτέλισε τον Βούτση για δεύτερη φορά κάνοντας τον ανήξερο και τον παρεξηγημένο.

Η ουσία όμως είναι μία. Οτι αυτά συμβαίνουν επειδή προσπαθεί να διατηρηθεί στην εξουσία με μια μειοψηφία.

Πιθανώς άκουσε διάφορους ανόητους συμβούλους που του έλεγαν «σιγά τα λάχανα, δεκατρείς κυβερνήσεις μειοψηφίας υπάρχουν στην Ευρώπη!».

Πιθανώς άκουσε διάφορους ανόητους συνταγματολόγους που τον διαβεβαίωναν ότι μπορεί να παραμείνει απερίσπαστος στην εξουσία όσο δεν ψηφίζεται πρόταση δυσπιστίας εναντίον του.

Κολοκύθια τούμπανα. Δεν ξέρω τι γίνεται στην Ευρώπη, ούτε τι λέει το Σύταγμα, αλλά στην ελληνική πολιτική ισχύει ένας πολύ απλός κανόνας.

Αν έχεις πλειοψηφία, κυβερνάς. Αν δεν έχεις, σε κάνουν ρόμπα ο Καμμένος, η Μεγαλοοικονόμου και ο Παπαχριστόπουλος.

Και ο Τσίπρας, καλώς ή κακώς, δεν έχει πλειοψηφία. Ούτε στη Βουλή, ούτε στον λαό. Τα υπόλοιπα είναι άλλα λόγια να αγαπιόμαστε.

Αυτό πληρώνει τώρα, λοιπόν. Τίποτα άλλο.

Κι ως εκ τούτου μου κάνουν εντύπωση διάφοροι αβανταδόροι που προσπαθούν κάθε φορά να επανεφεύρουν την πολιτική.

Δεν ξέρω αν το κάνουν από στοργή για τον Τσίπρα ή για να πουλήσουν εξυπνάδα. Πάντως προσφέρουν κακή υπηρεσία.

Διότι μπορεί να υπάρχει πάντα κάποιος Βερναρδάκης ή κάποιος Τζανακόπουλος να προτείνει κάποια λύση.

Αλλά ο κόπος είναι άδικος. Οχι μόνο επειδή κάθε λύση που σκαρφίζονται είναι χειρότερη από την προηγούμενη.

Αλλά κι επειδή η πολιτική είναι ένα δίκαιο άθλημα.

Στο τέλος λούζεσαι ό,τι έχεις πει, ό,τι έχεις επιχειρήσει κι ό,τι έχεις επιλέξει.