Επενδύσεις

Ο Φρανς Τίμερμανς είναι πρώτος αντιπρόεδρος της Κομισιόν. Και θα είναι κατά πάσα πιθανότητα ο υποψήφιος των ευρωπαίων σοσιαλιστών για την προεδρία της. Μιλώντας προχθές στο συνέδριο του Δημοκρατικού Κόμματος της Ιταλίας, είπε κάτι βαρύ: «Οι ευρωπαίοι πολίτες πρέπει να γνωρίζουν ότι αν ψηφίσουν την Κεντροδεξιά, κινδυνεύουν να καταλήξουν σε μια συμμαχία με την Ακροδεξιά. Και οι ευρωπαίοι πολίτες ζουν στο Κέντρο, όχι στα δύο άκρα».

Την προειδοποίηση αυτή την απηύθυνε ο Τίμερμανς επειδή ο βασικός του αντίπαλος, ο Μάνφρεντ Βέμπερ, είναι κάπως χαλαρός απέναντι σε τύπους όπως ο Ορμπαν και ο Κατσίνσκι (που αυτοαποκαλούνται αντιφιλελεύθεροι, αλλά κάποιοι επιμένουν να τους αποκαλούν ακροδεξιούς). Κι επειδή το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα μπορεί να συνάψει κάποιες ανίερες συμμαχίες μετά τις ευρωεκλογές προκειμένου να συγκροτήσει πλειοψηφίες. «Βλέπω μια τάση που με φοβίζει», είπε ο ολλανδός επίτροπος στους Ιταλούς. «Και θέλω να τη δείτε όλοι».

Στην Ελλάδα, πάντως, τέτοια τάση δεν υπάρχει. Ενα κομμάτι της Ακροδεξιάς έχει ενσωματωθεί στη Νέα Δημοκρατία, ένα άλλο διαχέεται σε διάφορα μικρά κόμματα, ενώ η Χρυσή Αυγή, ένα αμιγώς νεοναζιστικό κόμμα που δυστυχώς δείχνει τελευταία να παρουσιάζει άνοδο, είναι απομονωμένο από όλες τις δυνάμεις του δημοκρατικού τόξου. Και η εκδήλωση του ΕΛΚ που θα πραγματοποιηθεί μεθαύριο στην Αθήνα, με τη συμμετοχή πολιτικών που βρίσκονται αρκετά πιο δεξιά από τον Κυριάκο Μητσοτάκη (Βέμπερ, Ταγιάνι, Κασάδο), θα έχει ένα «ασφαλές» θέμα: τη νεανική ανεργία.

Αυτή είναι η καλή πλευρά του πράγματος: ότι η ευρωπαϊκή Κεντροδεξιά επενδύει σε έναν νέο, μεταρρυθμιστή και ανοιχτόμυαλο ηγέτη όπως ο αρχηγός της ΝΔ. Η κακή πλευρά είναι ότι, όπως έδειξε η πρόσφατη περιπέτεια του Μακεδονικού, το κόμμα που ετοιμάζεται να κυβερνήσει την Ελλάδα εμφανίζεται συχνά να πατάει σε δύο βάρκες. Αυτό είναι σε έναν βαθμό αναμενόμενο και λογικό, η ΝΔ είναι ένα πολυσυλλεκτικό κόμμα. Οταν όμως ένα τέτοιο κόμμα αναλαμβάνει την εξουσία, πρέπει να παίρνει αποφάσεις.

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε, για παράδειγμα, οι Financial Times είχαν ένα μεγάλο ρεπορτάζ για το συνεχιζόμενο αδιέξοδο γύρω από το τζαμί της Αθήνας. Οπως επισημαίνει η απεσταλμένη της εφημερίδας, έχουν περάσει δέκα χρόνια από τότε που εκδόθηκε σχετικό προεδρικό διάταγμα και δυόμισι από τότε που η Βουλή ψήφισε υπέρ της επιτάχυνσης της διαδικασίας. Παρά ταύτα, οι εργασίες δεν προχωρούν. Η ατζέντα καθορίζεται από τη Χρυσή Αυγή. Και ο ΣΥΡΙΖΑ, μέρες που είναι, δεν θέλει να τα χαλάσει με την Εκκλησία. Τι θα κάνει άραγε μια κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη; Για το Μεταναστευτικό, πάλι, ποια γραμμή θα περάσει, του Αδωνι ή του Χατζηδάκη;

Ο Μάνφρεντ Βέμπερ, που στο θέμα των Πρεσπών δυσκολεύτηκε να αποφύγει την μπανανόφλουδα, δεν θα θίξει τέτοια ζητήματα στην Αθήνα. Οι ψηφοφόροι όμως δικαιούνται να γνωρίζουν.